VIETNAM 24-02-2020---21-03-2020
We boeken
vlucht bij Tui voor 1192.56 euro , zonder annulatieverzekering
E visum
online aanvragen kost 79.9 euro voor 2 visa
Via
booking.com boeken we eerste nachten in HCMC in Beauty House , ook regelen we
taxi voor het vervoer van de luchthaven naar ons Hotel Beauty house op voorhand ( 15 dollar
)
We nemen mee
in valuta , voor 50 euro in dong , 500 euro in dollar en 1500 euro cash
We
installeren app grabcar
We hebben
enkele couchsurfing contacten in Vietnam
We gebruiken
vele informatie van de databank van Reiswijzer
Boeken,
Rough Guide
isbn 9789047512301
Trotter
isbn 9020950894
National geografic reisgids isbn
9789021573090
Nelles guide
isbn 9027462909
Kaart van Vietnam
Verslag van
Marc en Herlinde die al in Vietnam
geweest waren
Verslagen
gelezen uit de databank van Wegwijzer
Apps en
web-sites die we gebruiken
Get your
guide
12go
Bpacking
vietnam
Vietnam
Check out
sam
Weather
vietnam
Booking.com
Grab car
Vooraf heb
ik vele praktische vragen , hoe ga ik van de luchthaven naar hotel , hoe gebruik ik grabcar , hoe regel ik
geldzaken ; boek ik al dan niet verblijfplaatsop voorhand , hoe regel ik
vervoer ter plaatse, kortom ik ben heel onzeker .
In volgorde
de hotels , en beoordeling, die we altijd boekten met booking.com
We zoeken
steeds een hotel , die voldoet aan bepaalde eisen . Apart sanitair , eventueel
ontbijt en gunstige ligging zijn voor
ons belangrijk .Prijs zoeken we ergens tussen 10 en 20 euro per nacht .
Saigon
Hostel Beautifull Saigonspa , 72 Bui
Vien-street Pham Ngu Ward , district 1
Beoordeling 7/10 , pluspunten : vriendelijk
en behulpzaam personeel , wifi , douche , liggin
Minpunt : lawaai en kakkerlak
in de badkamer , eerder gebrekkig
Engels
Da Lat
Villa Pink House 7/8 Hai Thuong , Ward 5 , Dalat , Lam
Dong tf
00842633815667 , villapinkhouse@gmail.com
Beoordeling 9/10 , pluspunten : ligging , nette ruime kamer ,
wifi , stil , vriendelijk
Minpunt : geen ontbijt ter
plaatse
Nha Trang
Diva Hotel
, 24/12 Hong Vurong Loc Tho Thanh Po , Nha Trang tf
0822602897
Beoordeling 4/10 ,
pluspunten : vriendelijk
personeel , wifi
Minpunten : douche defect , kluis niet ok , aftands en niet zo proper
Hoi Ann
Flower garden homestay , 135/1 Ly Thuong Kiet Cam Chau
Hoi Ann , tf 00849693117619
Beoordeling 9/10 ,
pluspunten : vriendelijk , wifi ,
ligging , proper
Minpunten : geen ontbijt ter plaatse
Hué
Hué homestay , number 6 lane 34 , Pham Hong
Thai Hué tf 00840899878408
Beoordeling 9/10 , pluspunten : vriendelijjk , taal , behulpzaam, ligging ,
ontbijt
Minpunt : beloofde balkon is zonder uitzicht
Phong Nha
Motorvina’s homestay , Durong 20 , Phong Nha
, tf 0084845005599
Beoordeling
8/10 , pluspunten : behulpzaa , ligging , wifi , ontbijt
Minpunten : moeilijk Engels , vragen om dagelijks nieuwe
handdoeken
te
krijgen .
Ninh Binh
Hotel Kinh Do , 18 Phan Ding Phung , tf
00842293885823
Beoordeling
9/10 , pluspunten : ligging , mooie kamers , huren fietsen ,
vriendelijkheid ,
wifi
Minpunt : betalend ontbijt en heel licht taalprobleem
,anders 10
Ha Giang
Hotel Jasmine station hostel and tour , group
3 , Lam Dong Village , Phuong Thien Commune Ha Giang
Beoordeling 8/10 , pluspunten : ligging , ontbijt , kamer , organisatie tour ,
wifi
Minpunten : beetje slordige receptie , lawaai
Hanoi
Hotel Paragon Noi Bai hotel and pool , durang
Dien xa 1 , Vo van Kiet Soc Son tf 00843407775627
Beoordeling 9/10 , pluspunten : gratis luchthavenvervoer , wifi , proper ,
vriendelijk , taal
Ok , ontbijt
Minpunt :
eerder beperkte restauratie
Ons
reisschema
Ho Chi Minh
– Dalat - Nha Trang – Hoi An – Hué –
Phong Na – Ning Binh – Ha Giang - Hanoi
Via booking.com regelen we hotel voor 3
nachten
Beaty house
185/14 Pham
Ngu Lao , district 1 prijs voor 3
nachten 78 euro
Taxi van
luchthaven naar hotel prijs 15 dollar
Volgens
schema komen we aan in Saigon , ook wel Ho Chi Ming genoemd . Zoals afgesproken
wacht er een taxi op ons net buiten de luchthaven .We vonden ons vervoer door
het naamkaartje dat de chauffeur toonde .Door het drukke verkeer rijden we naar
de binnenstad , enkele km. van de luchthaven .We kijken onze ogen uit , al dat
gedoe met de brommertjes , een echt wespennest .Hier zou ik zeker niet durven
rijden met een motor .
Er zijn
blijkbaar geen regels in het verkeer , kriskras rijden de brommers en auto’s
door elkaar ; en toch zie je geen ongelukken of agressie in het verkeer , het zal
wennen worden .
We
installeeren ons in het hotel , en gaan op verkenning in de stad . Van de
hotelbaas kregen we tips hoe ons te gedragen in het verkeer . Als je wil
oversteken , mag je niet aarzelen , en resoluut oversteken , op de één of
andere manier lukt het wonderwel , de brommertjes en de auto’s ontwijken je en
zetten hun weg voort . Een voorrang op het zebrapad wordt nooit gerespecteerd ,
ook de verkeerslichten hebben een geringe invloed op het rijgedrag .
In het hotel
boeken we direct een tour naar de Cu Chi tunnels ( 720.00 dong = ong 7.5 euro )
en een slaapbus naar Da Lat (900.000 dong = 36 euro voor 2 ) Het is ook wennen
aan de Vietnamese munt , 1 euro is 25.000 dong .
Het eerste
wat we doen is een simkaart van Viettel kopen (200.000 dong voor 9 gb en één
maand geldig ) . Bij een juwelier annex wisselkantoor , dicht bij de oude markthallen wisselen we onze
eerst euro’s ; we hebben nu plots 25 miljoen dong op zak , zo’n 250 euro .
Onze
wandeling in de binnenstad gaat via de oude Ben Thanh markt naar het Ho chi
Minh standbeeld , het stadhuis , het oude postkantoor met zijn prachtig
interieur , en de zeer drukke binnenstad . Deze binnenstad is een waar
mierennest , alles is er zeer chaotisch , als voetganger lijkt het zeer
onveilig , maar alles went ….
We eten ’s
avonds in het hotel , voor 140.000 dong hebben we 2 bieren , dumplings en het
traditionele gerecht Pho . Niet duur dus . Pho is een soort groentenbouillon
met vlees en noedels , lekker .
Na een
deugddoende nachtrust , en na het ontbijt in het guesthouse , wandelen we naar
het oorlogsmuseum (40.000 dong p/p ). Dicht bij het museum worden we
aangesproken door een Vietnamees die kokosnoten verkoopt . Wij later er ons één
opdringen , maar dit kokossap het
smaakte toch . Het museum valt voor ons
ietwat tegen , omdat het meestal een verzameling foto’ s is , over de
Amerikaanse gruweldaden in de oorlog .
Wat de Vietnamese bevolking deed , komt niet zo
uit de verf in de tentoonstelling .
Boeiend is
wel de voorstelling van de oorlogsfotografen .Buiten zie je natuurlijk de
indrukwekkende verzameling oorlogstuig dat gebruikt werd .
Na de gruwel
wandelen we tot aan het mooie postkantoor , waar we postkaarten en postzegels
kopen .
We wandelen
verder en passeren aan Bitexco Financial Center Tower . Daar kan je op de vijftigste
verdieping genieten van een mooi uitzicht over HCMC , met een fris pintje . Je
kan ook op de bovenste verdieping genieten van het uitzicht , maar dat kost dan
wel 200.000 dong per persoon .Wij denken niet dat dat een een meerwaarde is .
We stappen
door tot aan de tempel van de Jadekeizer , 73 mai thi luu , district 3 . Onderweg
eten we in een straatrestaurant voor 10.000 dong ( 2 p ) . De wandeling eindigt
aan de pagode Loi Xa .
In het
donker stappen we terug naar onze verblijfplaats.Het is zeer druk in de stad .
Een kakafonie van toeters en bellen , brommers , auto’s en bussen vergezelt ons tot we “thuis” zijn . Het is een wonder
dat er bijna geen ongelukken gebeuren in
deze heksenketel .
Na het
avondeten doen we nog een wandelingetje in het back-packers kwartier . Volop
disco’s , flashy lichten en enorm veel lawaai . Voor ons is het goed om er eens
door te wandelen , voor de jeugd is het
waarschijnlijk wel een toffe buurt .
Blij dat ons
hotel een beetje van deze drukte vandaan is
.
In het hotel
boekten we een bus om de Cu Chi tunnels te bezoeken ( 720.000 dong voor 2 pers
. ) Na verschillende stops om mensen af te halen aan hun hotel , vertrekken we
richting tunnels . De eerste halte onderweg ,
is een bezoek aan een soort beschutte werkplaats . De mensen hier ,
kinderen van ouders die getroffen waren in de Vietnamoorlog zijn allemaal op een of andere manier mindervalide
e n kunnen hier een job uitoefenen . Met
eierschalen en schelpen maken ze mooie figuren op een houten plank .Dit plankje
wordt dan 10 maal vernist en opgeblonken , wat resulteert in een mooi
handwerkje .
Ongelukkigerwijs
zijn we nog maar aan het begin van de reis en besluiten we geen zo’n fragiel werkje te
kopen .
Na enkele
uren komen we aan de site van de tunnels . Onze gids koopt biljetten , en we
starten met een wandeling in het oerwoud . Hier zien we de verschillende
tactieken van booby traps , en krijgen we uitleg hoe , en waarom de tunnels
gebouwd werden . We kunnen ook zelf een stukje van 100 meter in een
gerestaureerd deel van een tunnel wandelen , int “ganzenpas“ .Het is er zeer
warm , zeer donker zeer laag en zeer nauw . Grote mensen en diegenen die
claustrofobie hebben , kunnen helaas
niet mee .
Interessant
om dit fysisch mee te maken , je leest er veel over , je krijgt er een idee
over , maar het zelf meemaken is toch wel andere koek .
Terug in het
hotel , schrijven we de kaartjes naar het thuisfront , en willen die afgeven in
ons logement . Merkwaardig genoeg krijgen we te horen dat er geen postbussen
zijn in HCMC .De enige plaats om een brief te posten is in het oude postkantoor
.Een goede reden om nog een fikse wandeling te maken in deze mierenhoopstad .
Als “leuke” afsluiter van deze dag zien we een
reuzenkakkerlak in onze badkamer .
Wij krijgen
ons ontbijt om 7 uur , en bestellen een crab-car taxi naar de bushalte . Na 5
min . is de taxi chauffeur aanwezig en brengt ons voor 43.000 dong naar het
startpunt van de slaapbus naar Dalat .Het is zeker de moeite om crab – car te
installeren . Je weet welke auto met welke nummerplaat zal komen , en je kent
vooraf de prijs ; zodat je geen discussie hebt bij aankomst . Bij het
installeren moet je ook een selfie in de app plaatsen , zodat de taxichauffeur
u ook kan herkennen . Het is een systeem zoals uber .
De slaapbus
was ook een totale nieuwigheid voor ons , wat was het juist ? Zouden we kunnen rusten ( slapen ) , hoe zal de reis verlopen ? ; kortom veel
vragen .
Omdat we
genummerde plaatsen hadden , was het niet dringen op de bus , waar 3 rijen
“bedden” waren naast elkaar , telkens een boven - en een benedenbed ; 56 in
totaal .
En ja hoor ,
het was best comfortabel .Een goede manier van reizen .
’s Middags
stopplaats aan een restaurant , waar we Pho bestellen , 75.000 dong voor 2
potten vleesbouillonsoep met groenten en noedels .
Bij aankomst
in Dalat , brengt een kleinere bus ons naar ons hotel , dit alles in de prijs
inbegrepen .
Wij hadden
geboekt in Villa Pink House , 7/8 Hai
Thuong , ward 5 , Dalat , Lam Dong. Deze plaats zou een voltreffer worden .
Na het installeren
doen we nog een wandelingetje in de stad , op 5 min. wandelen van het
hotel We wandelen voorbij het Crazy
House en de kathedraal , beiden gesloten ,
en komen uit bij een grote openlucht avondmarkt , met volop ambiance .
We genieten
van een mini bbq als avondeten ,en gaan naar onze slaapplaats .Voor het
slapengaan boeken we ook Mr ROT secret tour ( 800.000 dong p/p )Een groot
bedrag voor Vietnam , maar het is de moeite . Zeker doen als je in Dalat bent .
Na het
ontbijt ergens in de stad komt een busje ons oppikken aan het hostel .
Eerst
bezoeken we een krekelkwekerij , met uitleg over het kweekproces van pop tot
oogsten , en we krijgen ook een
proevertje . De gebakken krekeltjes smaken een beetje naar chips , lekker .
Tweede halte
op de rondrit is een bezoek aan een weverij , interessant om te zien hoe de
mensen hier werken , ook hier konden we proeven van een gebakken zijderups ,
minder van smaak dan een krekeltje .
Als derde
stop bezoeken we de olifantwaterval , met in de nabijheid een reusachtige witte
boeddha . Door de droogte was er niet te veel water te zien , maar een mooie
afdaling langs , en achter de waterval
maakt veel goed .
Als vierde
en laatste halte voor het middageten (
inbegrepen in de prijs ) , bezoeken we een lokale markt , waar we uitleg
krijgen over de lokale vruchten .
’s Middags
eten we op de boerderij van een familielid van Mr Rot .Een zeer lekkere
vegetarische noedelschotel .Als toemaatje konden we proeven van al die vreemde
vruchtensoorten die we op de markt gezien hadden .
Na de middag
neemt Mr Rot ons mee naar een plaatselijk Kho stam .Hij is opgegroeid bij de Kho , en spreekt ook hun
taal . van deze groep teruggetrokken
mensen . Zonder lokale gids kan je nooit in contact komen met hen . Ze
zijn zeer wantrouwig en hebben een luide , eerder roepende taal , die je wel
een beetje afschrikt . Ook gaan ze merkwaardig met elkaar om .Ze trekken aan de
mensen om hen mee te krijgen .Onze gids kon een mevrouw overhalen om haar huis
van binnen te laten zien .Hetgeen we zien was verbijsterend , het was niet meer
dan een hut met een aarden vloer , alles
gebeurde in één kamer , de ratten hingen aan het plafond om later op te eten .
Met onze
kleine groep kregen we een inkijk in hun leven .Binnen de kortste keren stand
er buiten de woonst een menigte van dorpsbewoners . Eerst had ik het gevoel
naar de mensen te kijken zoals naar de dieren in een dierentuin , na een tijdje
was de situatie omgekeerd , wij waren nu
de bezienswaardigheid .Vooral 1 Afro Amerikaan was de favoriet van de Kho , hij had
een beetje hun uiterlijk . Hij was de good guy , de rest waren Amerikanen ,
hoewel hij alleen een Amerikaan was .
De vrouw
deed aan thuisweven , en we mochten genieten van de manier waarop ze op
primitieve wijze toch mooie dingen maakte . Plots haalde ze een rieten mand
tevoorschijn met vele geweven stukken erin , iedereen mocht er gratis een
meenemen . Na enig aandringen , en op
aandrang van Mr Rot , betaalden we toch
.Iedereen gaf 200.000 dong voor een mooi geweven stuk . Tenslotte kregen we nog
een ballade en een traditionele dans te zien .
Wat een dag
, zoveel interessants meegemaakt , weg van het alledaagse toeristische gebeuren
, we zagen het ware Vietnam denk ik .
Als
afsluiter van deze eerste topdag doen we nog een avondwandeling tot aan de
Franse wijk van de stad .Vooral grote koloniale huizen . In een café , nabij de kleurrijke markt
drinken we nog een frisse pint .
We hadden
een buskaartje gekocht voor de slaapbus naar Na Trang ( 270.000 dong p/p ).
We gaan er
logeren in Diva hotel , 12/12 Hong Vurong Loc Tho ,Than Po Nha Trang (tf 0822602897 )
Bij aankomst
van de slaapbus worden we door een minibusje naar het hotel gevoerd .
Na enig
gezoek vinden we onze logeerplaats , gelegen in een klein straatje Het is een
ietwat aftands gebouw , we betalen 600.000 dong voor 2 nachten .We hebben een
grote kamer met een klein balkonnetje , maar de douche werkte niet en ook de
kluis deed het niet .
Gelukkig
mogen we in een andere kamer douchen .Door het Corona virus waren er geen
Chinezen in Nha Trang , waardoor het pension zo goed als leeg was .Ook was het
geen plaats om de rijke Russen te herbergen , niet luxueus genoeg . Nha Trang
is een soort Russische enclave geworden , alles is op hen gericht . De winkels en restaurants adverteren in hun
taal , ze beschouwen Nha Trang als hun eigendom , ik heb het daar moeilijk mee
.
Eerst boeken
we de nachtbus naar Hoi Ann ( 500.000 dong voor 2 personen. )
We eten wat
in een klein restaurantje , ik eet krokodil , mijn vrouw kip met rijst (180.000
dong )Hier zouden we terugkeren , lekker en voldoende .
’s Avonds lezen we nog wat op ons balkonnetje .
Na het
ontbijt nemen we bus 4 , dicht bij het logement en rijden naar de Po Nagar Cham
Towers , een drietal km. buiten het stadscentrum .Inkom is 20.000 dong per
persoon .
Deze torens zijn
zeer mooi gerestaureerd , en gelijken op de tempels van Angkor Wat in Cambodja
.Het is eerder een kleine site , met een zestal bouwwerken .We besluiten nog naar een rotsstrandje te wandelen , in drukkende hitte . Omdat we een bootje
moesten nemen om naar het kleine eilandje te gaan , besluiten we dat niet te
doen . Langs de zee wandelen we terug naar het stadscentrum . We eten in een
visrestaurant . Hier bemerken we dat de taal een grote struikelsteen is. Alles
is gepresenteerd op grote fotobladeren , net zoals in Japan . Alleen verstaan
ze in Nha Trang alleen Vietnamees en Russisch , weinig notie van Engels .
Door de
grote hitte vluchten we in de luwte van de hotelkamer , en lezen wat .
Het is beter slechts 1 nacht te blijven in Nha
Trang , en de tweede dag te gebruiken om de tempels te bezoeken en terug te
vertrekken met de nachtbus . Nu hebben we het gevoel een dag verloren te hebben
. Er is werkelijk niets te doen voor ons in deze “Russische “enclave .
Wie van
snorkelen houdt , kan met een bootje naar de eilandjes voor de kust varen , om
daar te genieten van de pracht van het onderwaterleven .
Na de
hittepauze wandelen we nog eens langs de zee , gaan ergens eten en gaan slapen
.
Om 10 uur
moeten we uitchecken , we kunnen de bagage achterlaten in het hotel . Om de
tijd te doden wandelen we tot aan de kathedraal , die gesloten was door het
Coronavirus , ook wilden we het stadsmuseum
bezoeken , we zien het op de kaart liggen ,maar het blijkt onvindbaar
voor ons . Ook de buurtbewoners kunnen ons niet helpen . We gaan dan maar naar
een shoppingcenter , voor de airco , en om er te eten .
De smartphone van Erna is uitgevallen en kan niet meer opgestart
worden .We hebben nog enkele uren , en met de hotelwifi kunnen we het meeste
herstellen . Oef , alle foto’s terug , alleen whats app kan Erna niet meer
installeren .
Na enkele
wachturen , kunnen we op de slaapbus naar Hoi Ann stappen , onze eerste nachtelijke verplaatsing met
zo’n bus , het valt allemaal wel mee , zeker als je niet te groot bent , een
goedkoop tarnsportmiddel , en je spaart er een overnachting mee uit .
Rond 6 uur
komen we aan in Hoi Ann , waar we voor 40.000 dong een taxi nemen naar onze
verblijfplaats . Taxichauffeur vroeg eerst 100.000 dong , maar we konden
afdingen , omdat we het hotel ongeveer wisten liggen , slechts 1 km van de
busstop .
We kunnen
rusten in de hostel lounge tot 10 uur , daarna inchecken , douchen en Hoi Ann
verkennen .
Flower
Garden Homestay , 135/1 Ly Thuong Kiet
, Cam Chau Hoi Ann
, een aanrader , 498.000 dong voor 2 nachten .
In Hoi Ann
kopen we aan een van de kiosken een kaart (120.000 dong ) om 5 historische
plaatsen te bezoeken .We bezoeken Old house of Phung Hung ; Old house of Duc An
;: Old house of Phuc Kien ; Museum of trade ceramico en Phuc Kien assembly
.Allemaal huizen in Chinees-Vietnamese stijl , die redelijk op elkaar gelijken
.
Hoi Ann is
een redelijk druk toeristisch stadje , je kan er varen op de kanalen , de een
eeuwenoude Japanse covered bridge
bezoeken en bewandelen , er is ook een oude markt waar je aan allerlei
stalletjes kan eten .
Ik zag er
tegenop om daar te eten , om hygienische redenen .Het was er redelijk vuil , en
met de corona in het achterhoofd , was er mijns inziens veel te veel volk
bijeen om er een veilig gevoel te hebben . We eten in de binnenkoer van een
restaurant , betalen veel meer dan op de markt , maar denken tenminste dat we
veilig waren .
’s avonds
doen we nog een wandeling om het stadje te zien met verlichting , een bonte
verzameling lantaarntjes , lampionnetjes , en lichtjes geeft het geheel een romantische
indruk .Tijdens de avondwandeling zien we een dame , midden in de markthalle ,
haar rok opschorten en doodgewoon een plasje doen …van properheid gesproken .
Voor mij is
het niet nodig hier langer dan 2 nachten te blijven , da huizen kan je overdag
bezoeken , de feerieke sfeer ’s avonds opsnuiven , en voort naar verdere
avonturen .
In het hotel
boeken we een dagtrip naar Bana Hills ( 1.300.000 dong p/p ) . Een redelijk
dure uitstap dus , waar we toch wel iets van verwachten .
Het busje
komt ons oppikken aan het hostel , voor een hopelijk mooie dag . De eerste
halte is een dorp waar vooral marmerkappers wonen , je kan er hun winkels en
ateliers bezoeken .
Op straat
staan er reusachtige marmeren beelden om te verkopen .Sommigen wegen enkele
tonnen .Daarna rijden we verder naar Bana Hills , een Disney achtig pretpark
hoog in de bergen , met als speciale attracties de langste kabelbaan ter wereld
, de Golden Bridge met de reuzenhanden ,
en het Franse dorp .
Helaas ,
driewerf helaas , het weer valt danig tegen
. We komen aan in de regen en in een dichte mist . We zien amper iets
van het , naar het schijnt , prachtige landschap . Gelukkig toonde google ons
hoe het er uit ziet .
In de prijs
was een heel lekker en uitgebreid buffet inbegrepen . Je kon er bijna alles
krijgen , tot zelfs krokodil toe .We maken er kennis met een Australisch koppel
, en genieten zoveel mogelijk .Het Franse dorp is echt niet de moeite , de
huizen en kastelen zijn er in plastiek nagebouwd , echt niet ons ding dus .
Niet echt
een must om te doen volgens ons.
Door het
weer was het een echte flopdag , jammer .
Terug in het
hostel bereiden we de rest van de Vietnamreis een beetje voort , eten wat vers
fruit en drinken nog een biertje .We boeken ook een autorit naar Hué , via de
Hai Van pas en de Marble mountain( 270.000 dong p/p )
Online met
booking.com boeken we ons verblijf in Hué : Hué Homestay ,
Number 6 lane 34 , Pham Hong Thai ,
Hué tf 00840899878408
Normaal
gezien is de rapste weg tussen Hoi Ann en Hué een verbindingsweg met een lange
tunnel , we hopen meer te zien als we over de Hai Van pas zullen rijden .
Rond 7.30
komt het busje ons oppikken . De eerste halte is Marble Mountain .Een solitaire
rots met enkele mooie grotten en pagoden .We moeten 55.000 dong betalen per persoon
om met de lift naar boven te gaan . Je
kan ook te voet gaan zonder te betalen , maar in dit warme weer is het minder
aan te raden , ook was onze tijd beperkt omdat we op uur gesteld waren van de
busrit .
Het bezoek
aan deze rots is zeker aan te raden , mooie kleurrijke grotten met reusachtige
boeddha’s , tempeltjes , ook een mooi uitzicht over de streek als je naar het
hoogste punt wandelt . Gelukkig was het mooi zonnig weer , en konden we puffend
genieten van het uitzicht over de baai .
Helaas sloeg
het weer om en reden we de Hai Van pas over in een dichte mist , we zagen
letterlijk niets . Op de top van de pas zijn er nog getuigen van het
oorlogsverleden in de streek . Een Amerikaanse bunker met schutterstoren is een
stille getuige van deze strijd .
We houden
ook halt aan een strandje waar oesters gekweekt en verwerkt worden , een
centrum van de parelindustrie . Dit was niet echt de moeite .
Dicht bij
Hué bezoeken we ook de Thang Toan Tiles Roof Bridge die zeker de moeite waard
is Deze brug werd in de 18 de eeuw gebouwd door keizer Le Hien Tong , en is een
zusterbrug van de Japanse brug in Hoi Ann .
De brug werd
reeds verschillende malen verwoest door overstromingen , en telkens door de
dorpelingen heropgebouwd . Ook de landweggetjes erheen tussen de rijstvelden
zijn prachtig .
We worden
afgezet dicht bij ons hotel in Hué . Na het inchecken bezoeken we de
keizerlijke citadel ( 200.000 dong p/p ) . Dit is een absolute topattractie in
Vietnam . Je kan ook een audiogids huren voor 100.000 dong , iets wat wij niet
deden , maar zeker het overwegen waard is .
Het
indrukwekkende tempelcomplex , waar je gemakkelijk een halve dag kan in
doorbrengen , geeft een mooi beeld van de decadentie van de keizers . In een
arm land zo’n luxe tentoonstellen , en dan nog ommuurd om de plaatselijke arme
“sloebers” weg te houden , meer dan decadent , net zoals onze hertogen in de
middeleeuwen .
Na het
bezoek wandelen we nog even in het drukke Hué , eten we een lekkere
noedelschotel en gaan terug naar ons hotel .
Voor we gaan
slapen boeken we nog een slaapbus naar Phong Nha .
Na een goede
nachtrust bezoeken we nog het Ho Chi Minh museum , waar we veel leren over het
leven van de grote Vietnamese leider .Ik zal eens een boek over hem opzoeken in
de bib . Ook was het goed binnen te zijn in deze loden hitte . We hadden eerst
een plan om een markt te bezoeken , maar door de temperatuur besluiten we een
terrasje te doen langs de Parfumrivier .De rivier dankt zijn bijnaam aan de
vele kruiden die langs de oevers groeien Als het bijna tijd is voor
de bus , gaan we terug naar het hotel . Dichtbij eten we een lekkere
krabbensoep , en een stukje vlees klaargemaakt in bananenbladeren .
Met een
brommertje worden we naar de bushalte gebracht , even buiten het centrum .
We bereiken
Phong Nha met 1 uur vertraging .Als je aankomt in Phong Nha , volg je de straat
links af ,als je van de bushalte komt , daarna ,net voorbij een groot
backpackershotel , is er een kleinstraatje rechts in .100 meter verder in deze
straat is Motorvina’s homestay , onze slaapplaats voor enkele nachten .
Eerst en
vooral boeken we een nachtbus naar Ninh bingh en een toer naar Phong Nha cave en paradise cave .De
rondrit kost 1.050.000 dong p/p , middagmaal inbegrepen .
Op tijd
worden we opgehaald aan het hotel , en vertrekken dan naar de eerste halte ,
Paradise cave, ook Hang Tam Co cave genoemd . Een soort bedevaartsoord voor de
Vietnamezen .In deze grot stierven 8 mensen door Amerikaanse bombardementen ,
ze werden er levend begraven na een voltreffer .
De tocht
gaat verder naar Paradise Cave , een reusachtige grot met een mooi aangelegd
wandelpad . Op foto’s hadden we gezien dat deze grot feeeriek verlicht was ,
een beetje een kermissfeer . Gelukkig viel het allemaal nog mee , ook was er
geen overvloed van bezoekers , door het Corona virus wellicht . De wandeling op
een houten stellage is zeker een kilometer lang , je ziet er alles wat er in
een grot te verwachten valt .Het is tevens ook de grootste grot van Vietnam .
Als
middagmaal hebben we een Vietnamees menu , allerlei hapjes gepresenteerd op een
ronde draaitafel , op een tafel voor 8 personen . Lekker zonder super te zijn .
Daarna
trekken we verder naar Phong Nha Cave , waar we met een bootje invaren , na 1
km wordt de motor uitgezet en drijven we nog een beetje verder , dan uitstappen
en te voet naar de ingang .Zeker een mooie grot maar geen absolute waauw .
We zijn
terug in ons hotel rond 15 uur . De laatste bezochte grot is op amper enkele km
van het hostel . Eigenlijk niet nodig om daarvoor een toer te boeken , beter
een fiets huren en op eigen houtje verkennen .
Voor de
volgende dag boeken we een toer met een Easy rider ( 300.000 dong p/p )en de
nachtbus naar Tam Coc ( 4.180.000 dong voor 2 pers .) In de vooravond krijgen
we een bericht dat alle hotels in Tam Coc gesloten zijn door het virus , we
boeken een ander verblijf in Ninh Bingh . Ook een boottocht met de beroemde
voetenroeisters van Tam Coc zal niet kunnen doorgaan .
Rond negen
uur komen de easy riders ons afhalen voor een tocht naar de Botanical Garden .
Aan de
botanical garden moeten we nog 40.000 dong per persoon ingang betalen , en
krijgen een zeer summier plannetje van het domein . Eerst willen we een drie
uur durende wandeling maken , maar aan
een watervalletje , annex zwemplaats vinden we het pad niet meer . We keren
terug en doen een andere , minder lange wandeling naar een andere waterval .
Hei is een pittige tocht , in een
broeierige hitte , met stevige klimmetjes en dito afdalingen . Op sommige plaatsen
zijn er touwen en kettingen nodig om veilig te kunnen wandelen . Het is een
echte junglewandeling , weliswaar op een half duidelijk paadje . De hitte , 35
gr , maakt het lastig .Dieren zien we niet , wel vele vlinders in allerlei
kleuren en grootte . We besluiten te middagmalen in het park , en keren dan
maar terug naar het hostel
We lezen wat
, doen nog avondwandelingetje , gaan eten in een restaurantje en kijken uit
naar de volgende dagen .
We nemen de
nachtbus naar Ninh Binh .Om 3 uur ’s nachts worden we gewekt met de vermelding
dat we in Ninh Binh waren . Half versuft stappen we uit , maar blijken in Tam
Coc te zijn uitgestapt . Gelukkig was er een hotel open , waar we een taxi naar
ons hotel in Ninh Binh konden nemen ( 120.000 dong ).
Aan ons hotel
in Ninh Binh bellen we aan , de eigenaar
is zeer vriendelijk en laat ons reeds naar de kamer gaan , mits bijbetaling van
100.000 dong , wat we graag betaalden gezien de situatie .We hebben een zeer
ruime kamer met “antieke Chinees” aandoende meubelen ,een goede douche en zelfs
een heus bad , wat een zeldzaamheid was .
Na enkele
uren slapen , en na het ontbijt huren we 2 fietsen (200.000 dong ) en fietsen
door een mooinlandschap naar Tam Coc , waar inderdaad alles gesloten is door
Corona .Na een middagmaal fietsen we verder naar Trang Ann , waar we een
boottocht doen van 3 uren (400.000 euro voor 2 ) . Je kan er kiezen tussen 3
routes , wij kiezen nummer 1 en zijn zéér tevreden .
Het is een
spectaculaire tocht , We varen door nauwe , lage grotten , van enkele honderden
meter lang , en kunnen enkele keren aan land gaan om een tempel te bezoeken .
Werkelijk een must . Bij het terug aanmeren zagen we bootjes met nummers die
hoger waren dan duizend . Gelukkig voor ons was het zeer kalm , slechts enkel
bootjes op het water , wij hadden het rijk voor ons alleen . De coronacrisis
heeft daar natuurlijk veel mee te maken , vooral het feit dat er geen Chinese
toeristen waren in Vietnam ; toch één positief puntje voor ons aan de crisis . Het is 18 uur als onze boottocht ten einde
is , en het begint te duisteren . We hebben geen lichten op de fietsen , en
haasten ons terug naar de slaapplaats .Maar , we vergissen ons van weg , en doen
een omweg van enkele km . Gelukkig
konden we aan een jonge Vietnamees de weg vragen , hij reed voor op zijn
brommertje , anders hadden we er veel langer over gedaan . We nemen avondmaal
in het hotel , en zijn blij te kunnen gaan slapen .
De tweede
dag huren we terug de fietsen , omdat ik
niet met een bromfietsje durf te rijden . We fietsen naar het 17 km verder
gelegen Van Long Wetland .Daar doen we ook een boottochtje (70.000 dong )Het is
heel wat minder dan de dag voordien , en de roeister was ook een beetje vervelend
.De gehele tijd van madam koekoe ,mesjeu , koekoe…..Door haar gedrag gaven we
geen fooi , wat haar redelijk ontstemde .
Even voor we
aan de bootjes kwamen had ik een lekke band , we stonden in the middle of
nowhere . Gelukkig was er een geitenhoedster die ons met gebaren en geluiden
naar een fietsenmaker dirigeerd .We moesten in een klein achterafsteegje een
binnenkoer opgaan .
Met veel
gebaren en google translate konden we duidelijk maken wat we wilden .
De
fietsenmaker deed een schitterend werk , en herstelde zowel de binnen- en buitenband met oud
fietsmateriaal .Hij vroeg amper 10.000 dong , nog geen halve euro .
De vrouw van
de fietsenmaker had ook al thee en watermeloen aangeboden , en toen we 20.000
dong gaven mochten we ook nog blijven eten . De Vietnamezen zijn een heel
vriendelijk volk , als je ze treft buiten het toeristisch circuit , als je naam
geen atm is , of walking cash machine .
Dit treffen
was een van de hoogtepunten van de reis tot nu toe . Waar goede wil is aan
beide kanten is er veel mogelijk .
Met een
tevreden gevoel fietsen we terug naar het hostel .
De tweede
dag hadden we een autorit geboekt naar Cuc Phuong National Park(56 dollar)
We
vertrekken 1 uur vroeger dan voorzien , om zeker op tijd terug te zijn voor de
nachtbus naar Ha Giang .
In bewolkt
weer rijden we tussen de rijstvelden naar het nat.park .Eerst bezoeken we daar
een opvangcentrum voor apen en schildpadden , de gids sprak redelijk goed
Engels .In het asielcenter zagen we verschillende soorten inheemse apen en schildpadden
, de moeite .
Dan reden we
verder met de wagen tot aan een grot waar oermensen woonden . We stoppen op de parking , en hebben dan
een 1.5 km lange wandeling bergop tot aan de grot , waar niets te zien was…Toch
mooie wandeling .
De derde
stop was een 4 km lange rondwandeling , met als uitschieter een eeuwenoude boom
. Het was een redelijk lastige wandeling , op en neer , in een intussen heet
oerwoud .De boom stelde ook niet veel voor , en ook het tropisch oerwoud kan
voor ons niet tippen aan onze Europese bossen .Je hoort veel , maar ziet zelden
iets .Op het einde van de wandeling pick-nicken we en rijden naar huis .
We hadden
het plan opgevat om een rustdag in te lassen in Ninh Binh , maar de
receptioniste vroeg ons niet nog een nacht te blijven , omdat de volgende dag
het hotel gesloten zou worden door Corona , (had ze vernomen ) Het bleef
effectief waar te zijn , we kregen een berichtje van haar met de sluitingsmelding . Gelukkig hebben we haar
raad opgevolgd , anders zaten we daar in quarantaine .
We betalen
ons hotel , eten en fietsenhuur in euro 82 euro in totaal .
Via een CS
contact hadden we vernomen dat de streek rond Ha Giang nog veilig was om te
bezoeken , wij nemen deze tip dankbaar in ontvangst en vertrekken nog dezelfde
avond met de nachtbus naar Ha Giang .De bus zou aankomen rond 3 uur ’s nachts ,
maar we konden blijven slapen op de bus tot 6 uur .
Met een
comfortabele nachtbus vertrekken we rond 19 uur .Na een uurtje rijden we door
Hanoi , wat een reusachtige stad is dat …. Ondanks het voortdurend getoeter
kunnen we toch een beetje slapen . Om 1 uur ’s nachts worden we bruut gewekt ,
en iedereen moest de bus uit . We waren aan de grens van de provincie Ha Giang
.Iedereen moest door de warmtescanner , en de niet Vietnamezen moesten ook een
formulier invullen , met volledige gegevens , waar we geweest waren , waar we
naartoe gingen , wat de plannen waren …
Iedereen
passeerde vlotjes de controle en we reden verder tot aan een parking in Ha
Giang stad . Daar konden we nog enkele uurtjes blijven slapen in de bus .
We wandelen
naar ons hotel , maar daar aangekomen zien we een bericht hangen dat ze
verhuisd zijn , we moeten telefoneren naar een what’s app nummer .
Enkele
minuten later komt de nachtportier ons halen en kunnen we in de lounge wachten
tot we kunnen inchecken .Ondertussen kunnen we wel ontbijten .We hadden een
grote privékamer met eigen sanitair en eigen balkon geboekt in dit goede hostel
.
Bij het
inchecken besluiten we om nog dezelfde voormiddag een driedaagse motorrit te
doen , de Ha Giang loop (158 dollar per persoon )Deze loop omvat twee
landelijke overnachtingen en alle maaltijden .
Onze bagage
laten we achter in het hostel , en doen enkel een kleine rugzak mee met
toiletgerief , ondergoed en een dikke trui en een regenjas .
Reeds van de
eerste kilometers hadden we geen spijt van de beslissing om de loop te maken
.We rijden door een spectaculair mooi landschap met bergen en dalen ,
rijstterrassen , en nog veel meer .
Ook zien we
vele Mong mensen , in kleurrijke klederdrachten. We overnachten in Du Gia, waar
we een heerlijk avondmaal voorgeschoteld krijgen : een enorme schotel met
allerlei verschillende hapjes en sausjes , rijst , noedels , fruit en groenten
, alles in overvloedige hoeveelheden , veel te veel voor ons .
Het was ook
een heerlijke plaats om te eten , midden de rijstvelden , onder het luide
gekwaak van kikkers .Jammer konden we hier niet slapen , we overnachtten een
eindje verderop in een soort motel , in
hetzelfde stadje weliswaar .
Na rustige
nacht onder een muskietennet , is er veel lawaai te horen . Blijkt dat er juist
een markt plaatsvindt dicht bij het logement .We moeten ontbijten in een klein
restaurantje dat midden in het marktgebeuren ligt .De markt is een bonte
mengeling van kleuren en geuren , de mensen dragen er de traditionele Mong
kleuren , met zwierige , kleurrijke jurkjes , de mannen met een soort baskische
baret .Op de markt kan je alles kopen , ook mooi om te zien hoe alles door
elkaar “wriemelt” , vrachtwagens banen hun weg met luid getoeter , ook auto’s en
brommers doen hun duit in deze kakafonie .Wij aten een bananenpannenkoek , met
mes en vork , en hadden veel bekijks van de mensen . Waarschijnlijk omdat wij
zo ons ontbijt aten .Een schitterend begin van de dag , in zonneschijn .
Na de markt
gaan we een kijkje nemen aan de rijstvelden , en zien er hoe de rijst
uitgeplant wordt .Indrukwekkend om te zien , en alles handenarbeid .
De gehele
voormiddag vallen we van de ene verbazing in de andere . Langs smalle
bergweggetje , die in niet al te beste staat waren rijden we door dit
schitterende landschap . We zien vele mensen van en naar de velden gaan , met
takkenbundels en andere zaken op hun rug . Ook kinderen werken naarstig mee .
Het is soms schrikwekkend te zien hoe ze tegen de berghellingen werken , zou
niets voor mij zijn . We hadden ook weeral de pech dat er verscheidene zaken
gesloten waren door het virus , ook het weer sloeg om , het werd kil en mistig
.
Een
hoogtepunt van de tweede dag zou de skywalk moeten zijn , een uitstekende rotspunt
op een steile bergwand , je kunt er op staan en een unieke foto van je laten
nemen , beetje zoals de preekstoel in Noorwegen . Door het slechte weer , en de
gladheid van de rotsen durfden we niet naar boven klauteren . De jeugdige
bezoekers deden dat wel , en namen soms risico’s om toch maar die foto te
hebben .Schrijnend was dat er kleine
kinderen rondliepen aan deze trekpleister , en geld vroegen om gefotografeerd
te worden . De kinderen waren vuil en slordig
. Om medelijden op te wekken ? Vooral een kleine jongen met een peuter
in een draagzak op zijn rug was de favoriet van velen . Gezwind als een gems
beklom hij de rotsen en poseerde trots , ik had er een wrang gevoel bij .
We passeren
ook de grensrivier met China , de Lung Cu Flaf tower , dicht bij de Chinese
grens was gesloten door ….jawel . Wat ik wel mis in deze natuurpracht zijn
vogels en grote wilde dieren , geen enkele gespot , wel enkele kleinere vogels
maar dat was het .
De vele kale
mooie landschappen zien er uit als lavavelden , maar blijken ooit eens een
oceaanbodem te zijn geweest , konden we lezen op één van de weinige
Engelstalige borden .We overnachten in Meo Vac , omdat de voorziene slaapplaats
in Dong Van gesloten was .
Mooi
logement , met aparte kamer , wel gedeeld sanitair . Ook hier ’s Avonds een
lekker buffet avondmaal , maar niet zo copieus als de avond ervoor . We moesten
met 8 aan één tafel zitten , en alle gerechten werden in het midden van de
tafel gezet .Iedereen moest met zijn eigen eetstokjes eten nemen van de schotels
, niet echt Corona veilig naar mijn mening , dezelfde eetstokjes om te eten en
voedsel te nemen , dit was wel een risicomoment voor ons denk ik . Er was ook happy
water voorzien , een kleurloze soort plaatselijke jenever ,lekker , ik heb ruim
mijn deel gedronken .
Na een goed
ontbijt reizen we verder .De gehele dag kan kortweg omschreven worden als een
rondrit in een dikke mist , we zien letterlijk niets , we kunnen alleen maar
denken aan het mooie landschap , het was ook redelijk koud , eigenlijk een echte
klotedag .
We waren
blij terug in het hotel in Ha Giang te zijn , om een warme douche te nemen , en
te rusten in de warmte .
Jammer van
de derde dag , maar deze tour is een must als je in de streek bent ,. Je kan
ook zelf rijden , wat ik niet durfde , alleen de loop doen , wat ik zeker niet
durfde , of je kan , zoals wij deden ,
je laten rondrijden en genieten van deze zeer mooie streek , het mooiste qua
landschappen die we gezien hebben in dit land .
In het hotel
kregen we de melding dat ons hotel in Hanoi , hotel Amorita , ons aangeraden
door Duitsers eerder deze week , gesloten werd door het virus . Ook de omgeving
van het Hoan Kiem meer was volledig in
lock- down .De meeste toeristische activiteiten zijn rond dit meer te vinden .
Het was even panikeren nu , gelukkig vonden we een hotel dicht bij de
luchthaven van Hanoi , hotel Paragon noi bai hotel )waar de situatie nog
“veilig” was .. We plaatsten ons 3 dagen in vrijwillige quarantaine in dit
hotel , om toch maar veilig de terugvlucht te kunnen aanvatten .
we lummelen
wat in Ha Giang , waar veel zaken ook gesloten waren door het virus , worden we
soms scheef bekeken , omdat we westerlingen waren . Men dacht dat wij de
oorzaak van de crisis waren . Sommige restaurants weigerden ons , omdat we
vreemden waren , vreemd gevoel . Gelukkig vonden we dicht bij het hotel nog een
restaurant , waar we lekkere pizza konden eten .We hadden een slaapbus geboekt
naar Hanoi ( 16 euro voor 2 )
We
vertrekken rond 10 uur naar Hanoi . Via maps.me zien we dat de bus dicht bij de
luchthaven zou passeren , we vragen de begeleiders om ons daar af te zetten ,
wat geen probleem was . We worden gedropt langs een drukke weg , bij een
marktje , en dat was het . In de verste verte geen luchthaven te zien .
Gelukkig hadden we de crab car app op de smartphone .
We
contacteren een crab car chauffeur , die 5 min. later ter plaatse was , en
inderdaad het was slechts anderhalve km tot aan ons hotel .We betalen 27.000
dong , een habbekrats .
Onze laatste
3 dagen zijn samen te vatten als wachten op de terugvlucht , vol spanning of de
vluchten wel zouden doorgaan of niet ; hadden wij het corona virus ergens op de
reis opgepikt , wat zou er gebeuren …het was koffiedik kijken .
Het waren 3
lange dagen , alleen ons halfdagelijks wandelingetje door de rijstvelden bracht
enige afwisseling .Merkwaardig was dat het kerkhofje tussen de rijstvelden lag
, en dat er tussen de zerken ook gewassen gekweekt werden .
Eten deden
we zo veel mogelijk aan aparte tafels , om toch maar de nodige voorzorgen genomen
te hebben .
Gelukkig
kunnen we onze vluchten bevestigen via de tablet , we zullen in Belgie geraken
!
Eindelijk
vertrekken we de derde dag om 14 uur naar de luchthaven , goed op tijd , vlucht
om 18.30 .We waren veeel te vroeg , inchecken pas om 16 uur , en dan in 10
minuten door alle verplichtingen heen , geen enkel controle qua Corona ,
vreemd…
De
luchthaven is ook een bron van onveiligheid voor het virus , we proberen zo
veel mogelijk afstand te houden van iedereen , maar dan kom je in een overvol
vliegtuig….je kan er zowaar paranoide van te worden .
Ook in Doha
, waar er een tussenstop is zelfde scenario , ook geen corona controle . Wel
werden we een beetje “geambeteerd” door een groep kuchende oudere Nederlanders
die in onze comfortzone kwamen zitten , terwijl er elders volop plaats was .
Wij zijn dan maar naar een andere plaats gegaan .
De beide
vluchten waren stipt op tijd , ook het uitchecken in Zaventem verliep zonder
controle en zonder tijdsverlies .
Na een half
uurtje hadden we de bijna lege trein naar Kortrijk , zeer irreeel dus .
In Kortrijk
wandelen we door de bijna lege
straten naar ons huis , waar we in vrijwillige quarantaine gaan , we weten niet
of we dragers zijn of niet .