Roemenie

Reis Roemenie van 17-06 tot 05-08-2016

Het besluit was genomen om met de camper naar Roemenie te trekken,weliswaar met een serieuze omweg langs Venetie,omdat deze stad reeds lang op ons verlanglijstje stond.

Rond 8 uur ’s morgens vertrekken we van Kortrijk richting Duits-Oostenrijkese grens.Via Doornik-Namur-Luxemburg-Saarbrucken-Ulm en Memmingen komen we na 847 km aan in Ottobeuren waar een mooie gratis  camperplaats is We komen aan rond 19 uur,onderweg hadden we ong.1 uur fileleed op de  Duitse wegen.De camperplaats is aan het sportterrein,kleine 10 minuutjes wandelen van dorpscentrum.Het plaatsje is bekend voor zijn indrukwekkende barokke kloosterkerk.Gelukkig was de kerk nog open,en konden we zelfs genieten van kloostergezangen.In het cafetaria van het sportterrein is er ook gratis wifi.

Na een verkwikkende nachtrust trekken we verder via Innsbruck en Brennerpas(onderweg mooi zicht op Zugspitse) naar Possagno,dicht bij Bolzano,waar we vrienden hebben.Possagno is  het geboortedorp van Canova,een wereldberoemde beeldhouwer,die hier een eigen museum en monumentale kerk heeft gebouwd.Onze vrienden nemen ons mee naar een Prosecco producent hoog in de heuvels.We kunnen er dit heerlijke drankje degusteren.De producent laat ons de Prosecco proeven samen met harde Italiaanse kaas en zelfgemaakte broodjes.De prijs per fles is slechts 4 euro.

Het was een fijn weerzien met onze vrienden,maar we willen verder reizen.We zijn op 70 km van Venetie ,het is een rustige voormiddagrit door kleine plaatsjes.De gps voert ons probleemloos naar Are Venezia Ovest,waar we de komende drie dagen zullen overnachten  in de camper.In de namiddag nemen we de trein naar Venetie(het station is slechts 10 min.stappen van de camperplaats)Natuurlijk zijn we wat onwennig  als we in het grote station van Venetie toekomen.We besluiten om naar het San Marco plein te wandelen.Overal in de stad staan richtingaanwijzers naar het imposante  plein.We wandelen ook over de Rialtobrug.We vielen bijna achterover van verbazing van de schoonheid van het San Marco plein.Niettegenstaande we allemaal het plein kennen van tv,is het toch een enorm waawgevoel als je daar ook in levende lijve staat,tussen de machtige duomo,de campanulla en de paleizen.We wandelen terug naar station via een stadspark,waar we van een heerlijke sprits(3 euro)genieten op een terrasje.Door de grote hitte zijn we wat vermoeid ,en nemen de vaporetto(7 euro per persoon)terug naar het station.Dicht bij het station is er ook nog de mooie Calatrava brug(zelfde architect die het station van Luik ontwierp).We nemen de laatste trein(19.21 uur )terug naar de camperplaats.Kunnen douchen en ons heerlijk ontspannen na deze mooie,warme interessante dag

De tweede dag Venetie begon met treinreis ,en terug te voet naar San Marco plein,waar we de kathedraal bezoeken.Er was slechts een aanschuifrij van een kwartiertje,wat nog te doen was.De vorige dag was de rij 5 maal zo lang.Wel nuttig om te weten is dat je de rugzak en tassen moet afgeven in een gebouwtje,dat goed aangeduid is,zo’n 50 meter van de kerk.Doe je dat niet,kan je terug achteraan aansluiten,wat niet zo prettig is.We doen 2 verschillende wandelingen in het oude Venetie,met zijn vele kerken en mooie huizen.Het werd weer een vermoeiende dag,door het slenteren en de grote hitte.We zijn op tijd om laatste trein naar de camper te nemen,waar we weer douchen,internetten en ons in stilte bezighouden.

Voor de derde dag Venetie hadden we gekozen om de eilanden in de archipel te  bezoeken met de vaporetto,de watertaxi dus.Een dagkaart kost 20 euro,wat billijker is dan iedere keer een apart ticketje te kopen.We bezoeken de eilande Burano,Merano,Torcello en cimentario in deze volgorde.

Burano is vooral bekend door de glasblazerijen,van het felgekleurde Venetiaans glas.We bezoeken een glasblazerij(2 euro)waar we een demonstratie krijgen over de werking van een glasblazerij.We zien hoe er een paardje en een glas gemaakt worden,Verbazend hoe handig de werklui zijn.In enkele minuten is kokende massa omgetoverd in een paardje of in iets anders,indrukwekkend.

In Merano slenteren we langs de kanalen ,waar de gekleurde huizen de topattractie zijn.Was het maar niet zo warm…Gelukkig vinden we verkoeling op de boot.

Torcello laat ons dan weer aanvoelen hoe het vroegere Venetie er moet uitgezien hebben,met zijn oud kerkje en pleintjes.Mooie korte wandeling langs de kanaaltjes.

Als afsluitend eiland bezoeken we het kerkhof,waar we het graf van Stravinsky  zoeken ,en vinden.

Met de vaporetto tuften we verder naar het station,via het Santa Maria Della Salute plein,waar we een mooi zicht hadden op de lagune en het San Marco plein.

Terug met de laatste trein.We hadden een mooie,vermoeiende,hete driedaaagse achter de rug.Venetie is een mooie stad die voor elk wat wils heeft.Voor mij persoonlijk,ik die geen stadsliefhebber ben,is drie dagen in een stad reeds meer dan voldoende.Mijn vrouw daarentegen,die wel  in is voor stadsbezoeken ,vond het te kort,zo zie je maar…..

Rond 9 uur vertrekken we richting Idrija in Slovenie.Er is daar een mooie camperplaats.De overnachtingsplaats is gelegen boven het dorpje,we hebben een prachtig zicht op de omgeving.We staan hier 2 nachten.Via een steil pad is het slechts 20 min stappen naar Idrija.Idrija is vooral bekend voor de als werelderfgoed erkende kwikmijn.Dat bezoek staat de volgende dag op het programma.Na het avondeten maken we kennis met nederlandse camperisten.De eigenaar trakteert op een zelfgemaakte aperitief;en onder het genot van enkel biertjes,en feerieke verlichting door vuurvliegjes brengen we een geslaagde avond door.

Om negen uur is de eerste geleide gidsbeurt in de kwikmijn(9 euro per persoon).Het is zeker de moeite waard(gidsbeurt in het Engels)Onvoorstelbaar hoe uitgestrekt deze mijn is.De mijn werd gesloten onder andere door slechte werkomstandigheden in de mijn,en door het verdwijnen en het gebruiken van andere materialen in onder andere kwikthermometers.De werkomstandigheden,waarvoor deze mijn gesloten werd, zijn nu niet van toepassing in enkel van de oostbloklanden,waar de kwikproductie verder gaat zonder zich om de arbeiders te bekommeren!

In het stadje is er ook een kantmuseum,waar we zeer mooie kantwerken kunnen bewonderen en eventueel aankopen.’sMiddags eten we er traditionele dumplings met salade en witte wijn,plus dessert(30 euro voor alles)Na het middagmaal gaan we terug naar camper en rusten we wat;beiden  hebben we wel ergens pijn,stramme spieren,stijve leden,rugpijn…Maar het gaat over,en in de vooravond wandelen we nog eens tot aan groot houten waterrad(14 m doormeter,een van de grootste van Europa),en verder langs een kanaal ,mooie wandeling van 5 km heen en terug.

Volgende doel is Ljubliana,de hoofdstad van Slovenie.We overnachten op  een camperplaats bij het hotel  Vrbinc.De plaats is even buiten de hoofdstad gelegen.Het hotel heeft een afspraak met een taxibedrijf,die brengen ons voor 7 euro per rit naar het stadscentrum.Ljubliana is een mooie,kleine barokke toeristenstad,die je in 1 dag gemakkelijk kunt bezoeken.We beginnen het stadsbezoek met een lekkere Mojito aan het water,en genieten van de levendigheid van de studenten.Weeral was het veel te warm,en we zoeken verkoeling onder de bomen van het stadspark.Er is ook een Romeins muur te zien in de stad.Op weg naar de muur zien we de Sloveense president en enkele gasten toekomen in het parlement.Het is ongeloofelijk hoe alles strikt geregeld is voor zo’n staatsbezoek.Etiquette en veiligheid primeren overduidelijk.Met de taxi terug naar de camper,we nemen heerlijke douche en amuseren ons.

De tweede dag Ljubliana viel samen met Sloveense nationale feestdag.Van de hotelmanager mochten we de wagen op een schaduwrijjke plaats van de hotelparking zetten,wat mooi meegenomen was.Een taxi brengt ons weer naar het centrum,en we slenteren en flaneren in de stad.’s Middags eten we in een soort streetfood restaurant.Wel zeer lekker en helemaal niet duur,voor 1 maal soep,2 maal pasta met zeevruchten,1 maal gebakken aardappelen met vijgencompote,en enkele drankjes betalen we 22 euro.

Omdat het zo warm is en onweerachtig bezoeken we in de namiddag het Narodin Muzej(4 euro seniorenticket)Het museum is vooral bekend om de oudste fluit  ter wereld.Het muziekinstrument zou van de Neanderthalers zijn.Wij zagen echter een replika, het echte was uitgeleend aan een ander museum voor een tijdelijke tentoonstelling.Tijdens het museum bezoek was er een flinke regenbui,zoadat alles wat afgekoeld was.We besluiten te voet terug te gaan naar de overnachtingsplaats,een kleine 5 km.

We bekijken de weg die we willen volgen om naar Roemenie te gaan,en besluiten via Kraotie naar Hongarije te gaan

Na een stormnacht rijden we via Ljubliana naar Kamnik,waar er een mooie kapel zou zijn.Die was echter gesloten toen we er aankwamen.Door naar Sempeter dan maar,waar een interessante necropolis is.Het is een mooie site,maar niet de moeite om betalend te bezoeken.We kunnen deel van de site zien van op de openbare weg.Ook de abdij van Zice laten we links liggen.Ergens onderweg eten we op een grote parking aan een vijver.In de late namiddag trekken we verder naar Ormoz waar er een gratis overnachtingsplaats is aan een visvijver.Onderweg in het plaatsje Ptuj kunnen we internetten.Tijdens sessie enorm onweer over het stadje.

We installeren ons op parking langs de vijver,en kunnen de eerste helft van Belgie-Hongarije bekijkjen in de kantine onder het genot van een lekkere pint.

Via Kroatie,en klein stukje Slovenie zijden we richting Balatonmeer in Hongarije.Geen enkle probleem aan de douane,enkel zien we nog de prikkeldraadversperringen die gelegd werden tijdens de vluchtelingencrisis  van  de Balkanroute.Een grensovergang was gesloten door deze problematiek.Het is een akelig gezicht al deze prikkeldraad,vooral met de alarmerende tv beelden die we van deze grensstreek hadden gezien.Aan het Balatonmeer vinden we mooie grote gratis parking,maar durven er niet te overnachten omdat we de Hongaarse gewoonten niet kennen ,en omdat het een afgelegen parking was waar we alleen stonden.We maken wandeling langs het Balaton fietspad .Het Balaton meer is in mijn ogen een plaats van vergane glorie,en een Duitse toeristische enclave.Overal tweetalige opschriften,Hongaars en Duits.Ook een scherp contrast tussen enerzijds de Belle-Epoque stijl,en anderszijds  de post moderne,groteske Oostblokstijl.Het is geen plaats om lang te blijven.Na overleg,en omdat het weer begon om te slaan rijden we naar Kimis-camp camperstop,mooie afgelegen,rustige veilige plaats om te overnachten.Duitse eigenaars bieden ons een welkomstdrank aan,en we kunnen bij hen op hun terras kijken naar wk voetbal.

Bij het vertrek de volgende morgen kregen we nog enkele stukken fruit en groenten uit de tuin.Door een saai landbouwgebied(enige opwinding waren 2 hertjes die de weg overstaken enkele honderden meter voor onze auto)komen we aan de Hongaars-Roemeense grens.Daar moet je een autovignet kopen(27 lei).Dit vignet wordt electronisch geregistreerd,en overal in Romenie zie je boven de wegen cameras voor vignettencontrole,efficient systeem lijkt me.Aan het grenspunt zagen we de eerste Roma mensen,wat ons een lichtelijk onveilig gevoel gaf,ze zagen een vreemde nummerplaat en daar waren de Roma al,wij zijn dat niet gewend.

In de app van camperstop hadden we gezien dat er aan het klooster in Bodrog ,nabij Arad,een gratis overnachtingsplaats is.Wij daar naartoe.Het werd het eerste waaaaw gevoel in Roemenie.Het klooster is zeker de moite waard om te bezoeken.Het blijkt een van de oudste kloosters in Roemenie te zijn.Daterend van de 12 eeuw.De kerken en gangen zijn versierd mer zeer mooie fresco’s,wij waren daar ook alleen,en konden alles rustig bekijken en bewonderen,vele kloosters en kerken in Roemenie mogen daar een voorbeeld aan nemen.

Voor de reis begon hadden we door vrienden een briefje laten opstellen in het Roemeens,met de vraag om te helpen zoeken voor een veilige overnachtingsplaats voor de camper.De eerste de beste pope kreeg het briefje onder zijn neus,en heel beleefd antwoordde hij dat het geen enkel probleem is om op de kloosterparking te overnachten.Wel kregen we als gratis extraatje een twee uur durend orthodox “gezang” en klokkengelui op de koop toe.Gelukkig slechts 2 uur,daarna was alles weer  peis en vree.

Zalig geslapen.Op de parking wis  er ook een toilet aanwezig die dag en nacht open is,voor camperaars een goede zaak.

Lange rit voor de boeg richting Timisoara,Lugoj en Resita,naar Carasova waar we wilden wandelen.Helaas,er was blijkbaar een storm geweest en vele velden,pleinen en straten stonden nog onder water,overal was de brandweer aan het pompen,in plaats van wandelen werd het een rondrit in de Semenische bergen.Uiteindelijk kwamen we terecht in Sarmizegetusa,in pensiuna Zamolxe,waar we gingen overnachten.Tijdens de trip bemerkten we vele gelijkenissen met Albanie.We werden 150 jaar terug in de tijd gecatalputeerd:boerenwagens met paard en kar,een oud vrouwtje met één enkele koe op stap,veel schaapherders,mensen met gammele fietsen en zeisen op de schouders,lifters,vervallen huizen,half afgewerkte straten,putten in de wegen……

Toch confronterend,nu pas besef je hoe goed wij het wel hebben.

Niet ver van de slaapplaats is er een grote Romeinse site in Sarmizegetusa,die we ook bezoeken(2 lei inkom;ong .halve euro).De site zelf is niet echt uitzonderlijk.

Na het avondeten in de camper werden we door  de uitbaters uitgenodigd op hun avondmaal.Het volgende waaaw moment op de reis.Het werd een zeer lekkere maaltijd met schapenvlees,verschillende paddenstoelengerechten,alles rijkelijk overgoten met wijn en palenka.Hoewel er een taalbarriere was,viel alles zeer goed mee.Eén van de gasten van het feest was een man die lang in Duitsland gewerkt had,en nu met pensioen was,en terug in eigen streek kwam wonen.Hij fungeerde als tolk.De man nodigde ons de volgende dag uit op de koffie in zijn nieuw huis.

Rond 9 uur vertrekken we richting Nationaal park van Retizat.Tot aan het stuwmeer een redelijjke weg,weliswaar met putten,maar te doen.Aan het stuwmeer moesten we betalen voor de laatste 18 km van de “weg” naar de top.(20 lei voor 2 pers. En 15 lei voor de weg).Wat een verschrikking ,deze weg.Het is een zeer slechte weg,vol putten en laaghangende takken,wat voor de camper niet zeer gezond is.Alles komen we tegen op dit pad,grote plassen(maar hoe diep?),putten,bulten,takken,gelukkig geen tegenliggers.We doen ongeveer 1 uur over de 18 km.Ik was een beetje vermoeid toen we daar boven aankwamen.Het plan was om boven te overnachten,wat toegestaan was,maar we vonden geen redelijk platte camperplaats,en het weer werd slechter.Ik vreesde ook voor tegenliggers als we ’s morgens naar beneden zouden rijden.Op de bergrug doen we zeer mooie ,goed aangeduide wandeling naar lago Bucura.Door het slechte weer geraken we net niet aan het meer,maar keren wijselijk terug.Bijna droog komen we terug aan onze camper.De afdaling was nog erger dan het naar boven rijden,we doen er een kwartier langer over,ik was blij om weer terug aan het stuwmeer te zijn.Op de terugweg naar overnachtingsplaats,dezelfde als de vorige avond,nemen we de koffieuitnodiging aan.De vriendelijke man geeft veel tips over Roemenie.Zo vertelde hij dat het verboden is met metaaldetector op pad te gaan,zelfs vernoemen dat je er een bij hebt is al riskant.

Na verkwikkend drankje(niet alcoholisch voor mij want nultolerantie in Roemenie)gaan we terug naar bivakplaats,waar we douchen en verdere reis een beetje voorbereiden.

Ik kan liter palenka kopen van de eigenaars(7 euro).Palenka werd geleverd in een plastieken fles,wat betekent dat het artisanaal is en niet in fabriek gemaakt.We zetten de tocht verder naar het klooster van Prislop.Reeds van kilometers ver zijn er massa’s kraampjes met bloemen,en heiligen beeldjes.Het doet bij ons reeds een belletje rinkelen.Aan het klooster is een enorme parking,wat ook al wat wil zeggen.Voor ons is het een raadsel wat je daar moet zoeken,voor de Roemenen blijkbaar een heilige plaats.Een oord om snel te verlaten.Even verder bezoeken we het zeer mooie kasteel van Hunedoara.De moeite.We passeren dan vele stadjes en dorpen,waar je amper auto kunt parkeren ,en rijden dan verder naar Carto,waar we op camping “de oude wilg” terechtkomen.Zoals je al kan vermoeden ,uitgebaat door Nederlanders.Vriendelijk,daar niet van,maar we hebben de indruk dat enkel geld van belang is voor de uitbaters,alleen al de oer hollandse naam doet dat al vermoeden.

Op de camping hebben we pittig en aangenaam gesprek met Engelse mensen .We ontmoeten er ook een Vlaamse jongen die alleen per fiets op weg is naar Oezbekistan,petje af voor deze knaap.We trakteren hem op een koel Belgisch pintje.

Vroeg in de morgen vertrekken we richting Lago Balea;dat 2600 meter hoog in de bergen ligt,langs de Transfagarasan.De weg er naar toe is even mooi als Trollstiegen in Noorwegen.Daar we redelijk vroeg waren vinden we gemakkelijk een parkeerplaats voor de camper.De plaats is zo mooi gelegen dat we vragen of we er ook kunnen overnachten op de parking.Voor 40 lei is het zaakje geklonken.Gelukkig waren we vroeg ter plaatse,de mensen begonnen werkelijk toe te stromen,een drukte van jewelste.Wel leuk.Overal zijn er ook winkeltjes,we kopen er kip en aardappeltjes en groenten,die we smakelijk opeten in ons “huisje”Gelukkig zaten we binnen,het begon immers te regenen.Geen nood echter.Na enkele uren klaarde het geheel uit en we besluiten om een wandeling te maken naar een nog hoger gelegen meer.Een volgende waaaw gevoel,deze wandeling.Maar driewerf helaas,toen we bijna boven waren begon het zowaar weer te verduisteren.Er was een onweer op komst.We hoorden donder in de verte,en daalden zo vlug we konden terug af.We waren juist in camper als het bogon te kletteren,donder en hagel,we “genoten”van het spektakel.Maar zoals zo vaak in de bergen,het was slechts een kort maar hevig onweer.In de vooravond vertrok iedereen weer naar het dal,en bleven we quasi alleen over op deze schitterende plaats.Een bijblijvertje.

Na een goede nachtrust vertrekken we van deze prachtige plaats.Een waar genot om deze kronkelweg te berijden.Het is adembenemend mooi,gewoon schitterend.In de streek zouden er vele versterkte kerken moeten liggen,wij vonden er geen enkele.Wel zien we mooie,gekleurde huizen in langgerekte dorpen,waar we moeilijk kunnen en durven parkeren.Het lijkt ons armoe troef in deze streek.Langs de weg zien we vele Roma staan die paddenstoelen en bosbessen verkopen.Na een lange dag belanden we in camping The Valley,op een tamelijk verlaten plaats ergens in een vallei.Er is ook een zwembad bij deze overnachtingsplaats.We namen een frisse duik,en plots begon het te overtrekken ,en we kregen regen.Op de camping konden we een vliegend hert bewonderen en fotograferen.Later op de avond klank en lichtspel:donder,bliksem en bakken regen,maar alles koelde snel af.Zoals we reeds meermelen meemaakten,zijn deze  warmteonweders,van kortre duur.

De volgende morgen,stralende blauwe lucht.Onze volgende doelstelling was het dorp Prejmer;bekend om zijn burchtkerk.Op het lijstje van Unesco werelderfgoed.(ingang 10 lei)

Prins Charles van Engeland was een van de grote bezielers om deze versterkte kerk volledig intact te houden en te restaureren.Rond de kerk zijn 3 muren gebouwd,binnen de muren zijn er verschillende woningblokken gebouwd,met zelfs een schooltje en een werkplaats …om de mensen in tijden van onlusten een veilig onderkomen te bezorgen.Weeral een waaw moment,dit bezoek.Een aanrader.

Het begint opnieuw te regenen.In de toeristische dienst van Nehoiu krijgen we interessante info over de streek,van een zeer behulpzame medewerker.Ik denk dat hij blij was iemand te zien.Ondanks  zijn gebrekkig Engels,kan hij ons zeer goed helpen.Hij tipte ons Ciolanu monastery met zijn oudoor beeldentuin.Wij daar naar toe.De tuin was in verloederde staat,het regende en er waren vele agressieve zwerfhonden(een plaag in Roemenie)zodat we besloten er niet lang te blijven.

Via allerlei kleine wegen door mooi landschap bereiken we camperplaats Paclele Mici,dichtbij de Muddy Vulcanos.Het weer is weer helemaal omgeslagen ,en het belooft weer schitterend te worden.

De Muddy Vulcanos zijn op 200 meter van camping en zijn te voet te bereiken.We zullen de volgende dag de site bezoeken.Op de camping hebben we contact met Franse camperisten die ons uitnodigen om bij hen Fète de la Lumière in Lyon te bezoeken.Gegevens worden uitgewisseld.

Vroeg in de morgen trekken we naar de Muddy Vulcanos.Natuurlijk zijn het geen echte vulkanen,maar toch van vulcanische afkomst.De modder borrelt op uit de aarde en vormt zo vulkaankegels,miniatuur vulkaantjes dus.Het is verbazend om te zien.Alhoewel het domein niet enorm groot is verblijven we er al gauw toch enkele uren.(4 lei toegang)We rusten ’s middags uit ,omdat het te warm is om zonder bescherming in een open ruimte te lopen,als het ietwat afgekoeld is bezoeken we de “vulkanen” nogmaals.Het ingangsticket blijft de gehele dag geldig.Door een veranderde lichtinval,en lichtsterkte,ziet het natuurfenomeen er weer heel anders uit.

Het was weer waaaw.

De volgende dag trekken we richting Donou delta,naar Murighiol.Het was een ietwat bangelijke oversteek over de Donou die we deden,de boten leken aftands en gammel,maar alles liep perfect.Rond 16 uur komen we aan in Murighiol,onderweg zien we bijeneters en hoppen.Op de camperplaats Dan Pescarul(de visser)zien we Franse camperisten terug die we een tijdje geleden ook al tegengekomen waren.Ook 2 Belgen arriveren met hun tentje.Op de camperplaats is het mogelijk een geleide toer met een bootje te maken in de Donaudelta.We spreken af met de Vlamingen en een Duits koppel om de volgende dag om 5 uur ’s morgens te vertrekken.(35 lei per persoon)

We verwachten enorm veel van de delta.

Om 5 uur is iedereen present,we beschermen ons met muggenolie tegen de te verwachten muggen.We doen enorm prachtige boottocht van 3.5 uuren zien vele watervogels,waaronder pelikanen,kwak,ralreiger,zwarte ibis,ijsvogel,witgatje,grote en kleine zilverreiger,purperreiger,zwanen,roodhalsfuut,geoorde fuut,meerkoet,zwarte specht en enkele roofvogels die we niet kunnen determineren.Het was een mooie vaart tussen waterlelies en krabbenscheer,tussen lotus en massa’s gele plomp.Enorm veel grote groene kikkers ook.Gelukkig hadden we geen last van de vervelende muggen.Jammer genoeg begon het op het einde van de tocht te miezeren,maar geen nood,we hadden ons ferm geamuseerd.De schipper toonde ons ook hoe hij zijn fuiken ledigde,enkele grote karpers waren zijn buit.

Voor 11 lei kunnen we was doen .Na de middag 5 km lange wandeling naar Romeinse site van Murighiol.Langs de weg en in drukkende hitte;niet zeer aangenaam.De site zelf(5 lei)is een kleine opgravingssite,redelijk authentiek.De enthoesiaste werfleider maakte veel goed.

Terug aan auto nemen we een weldoende douche.De delta  was het zoveelste waawmoment op deze reis.

Nu trekken we richting Novadori,nabij Constanta aan de Zwarte zee,waar we vrienden hebben.

Langs het water komen we in Itria,waar een mooie Grieks-Romeinse  site is(5 lei)In terug zeeeer warm weer bezoeken we deze plaats,er zijn opgravingen bezig,en natuurlijk moet ik eens gaan babbelen met de werkers.Onderweg naar Istria zien we lepelaars en voor ons onbekende arenden.

Sorin,onze vriend komt ons ophalen en vergezellen naar hun huis in Novadori,deelgemeente van Constanta.Na een koel drankje gaan we een kijkje nemen in zijn “tonnencamping”aan de Zwarte Zee.

Hij gebruikt oude wijntonnen als rudimentaire slaapplaatsen.In de tonnen is er electriciteit en een groot bed.Douches en sanitair in een afzonderlijk lokaal.Toen wij er waren was er een Belgische scoutsgroep van 30 mensen aanwezig.Ze hadden blijkbaar een goede tijd op de camping.

‘sAvonds welkomstmaal met de gehele familie,lekker plaatselijk eten en heerlijke wijn en palenka.

Voor het eerst op onze reis slapen we eens in een bed.Doet wel deugd,we hadden alle comfort zoals thuis .Fijn om eens verwend te worden tijdens camperreis.

We bleven nog twee dagen in Constanta.De eerste dag nam Carmen ons mee voor een wandeling in Constanta.Een stad die echt niet veel te bieden heeft buiten het watertoerisme.Enkel de in restauratie verkerende schouwburg,en het bezoek aan  de minaret van de moskee zijn min of meer de moeite.

De tweede dag nemen we de trein naar Boekarest,2 uur sporen.Gelukkig was onze vriend bij ons in het station,want we moesten reserveren voor een zitplaats(3.5 lei),wij wisten dat niet.

In de hoofdstad bezoeken we uiteraard het megalomane parlement en paleis van het volk,gebouwd onder Ceauscescu,die nooit de voltooing zag.Alles reusachtig,vol marmer en ander duur hout,enorme luchters…terwijl het volk in die tijd niet al te bemiddeld was,om het zachtjes uit te drukken.De rondleiding viel me ietwat tegen omdat het meer een opsomming was van afmetingen,hoe duur het materiaal wel was,en al die onzin meer(de rondleiding gebeurt enkel met reservatie)

Na de toer slenteren we door het art nouveau centrum van Boekarest,het leek een beetje Parijse sfeer.Rond 23 uur waren we terug in Constanta,na mooie maar vermoeiende dag.

Volgende dag werd een overgangsrit langs zeer vervelende wegen,in zeer warm weer,leve de airco in de wagen.We waren vertrokken rond 9 uur ,en rond 17 uur kijken we uit naar camping,of overnachtingsplaats.Aan een benzinepomp vragen we of er in de streek wel een camping is.Ze zegden dat de enige camping zo’n 100 km verder wasnabij Lepça Vranca.Camping Cascade.De camping is moeilijk te vinden,afdalen langs aardeweggetje,maar op zich een mooie ,verlaten plaats aan een riviertje.Toch staan er verschillende tentjes,we waren niet alleen.

De tocht gaat verder door de Karpaten,een mooie rit  met prachtige vergezichten.Wij rijden tot Bicaz en verder naar Lago Roçu(het rode meer),dat ons werd aangeraden door een vriend.Voor ons was het niet echt de moeite,het meer is bekend voor zijn rode schijn,en voor de resten van boomstammen die uit het meer bovensteken.De stronken hebben we gezien,het rode niet,ook werd alles verpest door enorm vele souvernirwinkeltjes en eetkraampjes,we waren vlug weer weg.We mooi is de Bicaz kloof,een eindje verderop.Zeer nauwe kloof met loodrechte steile rotswanden van enkele honderden meter hoog.Na de teleurstelling van het “rode meer”keren we terug richting Bicaz en komen terecht in motel Cristina.De camperplaats is tussen en rond de chalets,langs een redelijk drukke baan.Ook is er mogelijkheid om te eten in het restaurant.

De volgende morgen worden we om 6 uur gewekt door stadslui die het gras met een bosmaaier kortten.Er zijn prettiger geluiden om gewekt te worden.Van Bicaz reden we naar de befaamde kloosters van Bucovina.Het werd een lastige rit,langs slechte,kronkelende bergrit,die de volle aandacht vereiste.We hadden één uur nodig voor de 36 km lange rit.

Als eerste bezochten we het monastirea Moldovita(5 lei)met een gratis parking.Indrukwekkend kerkje met aan de buitenkant kleurrijke fresco’s op een blauwe achtergrond.Ook de binnenkant was beschilderd en “versierd”met veel Orthodoxe bling-bling.Eveneens de moeite is het bijbehorende kleine museumpje met vele ikonen ,oude boeken en kerkmeubelen.Een echte aanrader,half waaaw gevoel.Het klooster van Voronet was een echte afknapper.Eerst 7 lei voor parking,dan nukkige non aan ticketverkoop(5 lei+10 lei om te fotograferen).In Moldovita was er geen fotoverbod,en waren de paters vriendelijk.De beide kerkjes gelijken erg op elkaar overigens,het derde klooster in Manastirea Homorului lieten we voor wat het was.Ik had er genoeg van.In Homorului vonden we overnachtingsplaats in pensinuea Cristina.We doen een fikse avondwandeling,en zien het kloosterkerkje  van de buitenkant.

Gisteren waren het bosmaaiers,deze morgen paardenkarren die ons vroeg wakker maakten.Van heerlijk,stil,rustig platteland gesproken.Geen nood echter,we deden zeer mooie rit naar Viseu de Sus.Alleen hadden we pech dat we enkele keren achter een grote houttransporttruc reden,die we niet voorbijkonden op de bochtige,slechte bergweg.

De camperplaats Wassertalbahn,nabij treinstationnetje stelt niet veel voor.Het is een grote parking waar je mag overnachten.Het spoorlijntje dat door de bergen gaat,is het enige nog werkende smalspoorbaantje in Europa,dat nog dagelijks gebruikt wordt om hout van de bergen naar de valllei te brengen.Het wordt ook uitgebaat als toeristische attractie,met een echte stoomtrein de bergen in.

In het station staan er ook enkele oude stoomlocomotieven.We reserveren treinrit voor de volgende dag(83 lei ,inclusief eten en drankjes).Het weer is veel te warm voor ons,en we doen een kortte wandeling in Viseu de Sus,waar werkelijk niets,maar dan ook niets te beleven valt.

Om 9 uur vertrekt de stoomtrein Mocanita door de Vaserului vallei.Het werd een zeer mooie,aangename treinrit,door een onbekend binnenland.Veel armoedig uitziende woningen,en heel slechte wegen.De mensen in de vallei leven van de houtproductie.Op het einde van de rit was er bbq voorzien voor wie het gereserveerd had.Omdat we dicht bij Oekrainse grens waren,zagen we ook grenspolitie van beide landen in dit godvergeten oord.Het eten was eetbaar,er waren  ook folkloristische dansen te zien.Wat me opviel was dat er weinig of geen vogels te spotten waren.

Na de treinrit trokken we richting Repedea,waar een vriend van ons kennissen heeft wonen.We mochten er op bezoek gaan.Na veel vragen kwamen uiteindelijk terecht in Repetea,bij de familie Tudic.Hoewel we totaal vreemden waren voor de familie,werden we met open handen ontvangen,en konden overnachten in hun tuin.De oma sprak een beetje Russisch,en de schoondochter een beetje Engels,zo konden we communiceren.Tijdens  een korte wandeling in het dorpje,bemerkten we een prive kerkhof.De grond was van de grootvader van de Tujic familie,en enkel de familieleden mochten er begraven worden,vreemd voor ons.Als avondeten kregen we een soort polenta,en massa’s bosbessen.De volgende morgen worden we uitgenodigd op de koffietafel.De gastfamilie toonde ons hun bedrijf.Ze bouwen houten blokhutten,zonder één spijker te gebruiken,alles samengesteld met zwaluwstaarten.Langs zeer mooie weg met prachtige vergezichten komen we aan in Sieu,waar Erna een kerkje wil bezoeken.Het was echter gesloten.Terwijl mijn vrouw foto’s nam van het kerkje ,ging ik op zoek naar brood.Ik had enkele mensen zien buitenkomen uit een zaal,met brood en gebak bij zich.Nieuwsgierig als ik ben moest ik natuurlijk weten wat daar gaande was.De mensen waren een feest aan het voorbereiden.Ik vroeg of ik brood en gebak kon kopen,maar daar was geen sprake van,ik mocht alles,moest alles gratis meenemen,brood en gebak.Waaw.Dan verder naar abdijencomplex van Barsane.Een nieuw domein blijkbaar met allemaal bouwwerken in Roemeense stijl.Dit was niet echt mijn ding.De tocht gaat verder lags de Roemeens-Oekrainse grens,tot we in Sapanta aankwamen,waar het wereldberoemde vrolijke kerkhof is.De meer dan 800 kruisen op dit kerkhof zijn allemaal vrolijk versierd ,en voorzien van een ludieke tekening en tekst,die de persoon in kwestie typeert.Deze “vrolijkheid”moet tegengewicht bieden aan de triestheid van een kerkhof.Als voorbeeldje van een tekening: een huisvrouw die buiten huisvrouw ook scheve schaats reed,werd op de voorkant afgebeeld als vrome boerentrien,en op de achterkant staat ze in haar blote kont.Je kan er wel enkele uren bezig zijn,beslist ook een waaaw gevoel.

Iets verder in Sapanta gaan we overnachten op camping Poieni.We eten er in het restaurant,een vis-en een vleesmaaltijd,plus water en wijn voor 65 lei)

Douche,internetten en gezellig in de camper tijdens een hevig regenonweer .

Na de stormnacht rijden we richting Baie Mare waar we een afspraak hebben met een couch surfer:Marius.Onderweg eten we lekkere vis in restaurant Alex in Mara.Forel met sterke looksaus en aardappelen(80 lei voor 2 personen)Vier Roemenen vroegen of ze aan onze tafel mochten aanschuiven,wat natuurlijk geen probleem was.De mensen vroegen eerst glazen in het restaurant,en één van de vier ging in zijn wagen palenka halen.Ze vroegen of we iets wilden drinken,ik weigerde omdat er nultolerantie is in Roemenie.Ook de chauffeur van het gezelsschap dronk niets.Erna kreeg een half glas palenka(45 gr),ze had meer dan genoeg.Na heerlijke maaltijd werden we zeer goed ontvangen door Marius en zijn vrouw.

Marius had een oud wellnesscenter geerfd van zijn vader.Men gebruikte er een natuurlijke zwavelwaterbron,die helend zou werken.Ik proefde van het water,en het was bar slecht en stonk naar rotte eieren.Nu is het geen kuuroord meer,maar een soort van hostel waar je een kamer of huisje kunt huren.

Op aanwijzen van Marius wandelen we tot aan een boomkwekerij.In de namiddag doen we langere wandeling van 5 km heen naar het houten kerkje van Carpinis.Het werd een mooie wandeling door het bos ,met mooie vergezichten op het landschap.Toen we er aan kwamen,was het kerkje gesloten.Ik belde aan ,aan een huis bij het kerkje,en de dame had de sleutel.Met veel plezier deed ze voor ons open.Haar zoontje van 10 jaar moest mee omdat hij een beetje Engels sprak.Het was weer een waaw moment,we hadden het kerkje voor ons alleen,zonder andere toeristen.We konden genieten van mooie oude muurschilderingen en van het mooie retabel.Na het kerkbezoek moesten we bij de vrouw gaan eten,niets aan te doen.We werden getrakteerd op lekker brood,kaas,vlees en de nodige drank.Toen we wilden vertrekken gaf ze ook nog tomaten, komkommers en kaas mee,wat een gastvrijheid.Het deed me deugd .Op de terugweg stopte een jonge man om te vragen of we geel lift nodig hadden.We waren weer helemaal verzoend met Roemenie,hoewel het stilaan tijd werd het land te verlaten,en andere oorden op te zoeken.

Marius zorgde voor een lekkere bbq met michi(vlees).

Na hartelijk afscheid van Marius rijden we langs mooie landelijke wegen tot aan hoofdweg naar Dej,vandaar via Cluj naar Turda.Deze stad is vooral bekend voor zijn zoutmijn en voor de Turda kloof.Het zouden 2 waaw momenten worden.

Eerst bezoeken we de Salina de Turda(12 lei).Deze enorme zoutmijn ,die niet meer operationeel was sinds lange tijd kreeg een nieuwe bestemming.Het werd een bezoekerscentrum,die je alle aspecten van een zoutmijn leert kennen.Je daalt af via houten ladders langs de zoutwinningsmuren.Werkelijk geniaal en schitterend.Als klap op de vuurpijl werd er een soort van pretpark gebouwd op de bodem van de mijn,je bent dan 85 meter onder oppervlakte.Er staat een groot  reuzenrad,je kan er golfen,pingpongen,ja zelfs ook varen op een klein meertje.Nog nooit gezien,zo’n attractie zo diep onder de grond.Vooral de wanden zijn van een ongekende schoonheid,met de zwart-witte zoutaders nog duidelijk te zien.Een bezoek meer dan waard,hoewel pretparkachtige je het tegendeel zou doen denken.

Na deze fantastische zoutmijn rijden we verder naar de Turda kloof.(Cheili Turda)We kunnen gratis overnachten op een plein dicht bij de kloof.In de vooravond doen we een  korte wandeling in de kloof langs een rivier.Een zeer indrukwekkende kloof,nog mooier dan de Bikaz kloof denk ik.

Morgen staat een lange kloofwandeling op het programma;we kijken er al naar uit.

Het wordt een prachtige,lastige wandeling in het klovengebied.Eerst 300 meter redelijk steil omhoog,tot op de rim,waar we enorm mooie vergezichten hebben .Een schaapherder probeerde te babbelen met ons,maar tevergeefs,we verstonden geen enkel woord van wat hij wou zeggen,en vise versa.Dat was wel jammer,want contact met lokale mensen geeft altijd een meerwaarde aan een reis.De afdaling naar de rivier was goed doenbaar,niet te steil.Dan langs rivierbedding door de indrukwekkende kloof,die dienst doet als bergbeklimmingsoord,komen we moe maar zeer voldaan aan de camper.Daar het nog vroeg in de namiddag is,rijden we verder richting Garda de Sus,waar we een camping gevonden hadden dicht bij een restaurant(Mama Uta).Omdat we kampeerden dicht bij het restaurant kregen we 10 % korting op alle consumpties.Van de campinguitbaters mochten we lekkere Gogosi en baranza proeven(een soort oliebol met kaas),het was wel lekker.’s Avonds eten we in het restaurant lekkere maaltijd ,met bier wijn en water voor 61 lei,goedkoop dus.

Het plan was om te voet van de camping naar de nabijgelegen ijsgrot te wandelen,zoals in een boek stond,maar de uitbaters vertelden dat dat haast ondoenbaar was,veel te ver.Reden dan maar met de auto naar boven,1165 meter boven de zeespiegel.In het nationaal park Apuseni,waar nog wolven en beren in het wild leven,is de ijsgrot Pestera Ghetarul Scarisoara(8 lei)Deze gletsjergrot,met een lengte van wel 700 meter,schijnt een van de grootsten ter wereld te zijn,was wel mooi,bijna een waaw waard.Via een zeer slechte weg,deels in aanleg,en met een etter van een chauffeur voor ons kwamen we rond 16 uur aan op het Padiz plateau,in Padis Cabane.We mochten er vrij overnachten op het domein van een gasthuis.Het plateau is van een ongeziene schoonheid,een dubbele waaw.We doen een korte avondwandeling,ik pas halverwege de tocht door de vermoeidheid van het rijden,Erna gaat verder tot op bergtop,waar een uitkijkpunt is.

Het vele autorijden had veel van me gevraagd,fysisch begon ik moe te geraken.Ik had het gevoel dat het genoeg geweest was in Roemenie.Het zou onze laatste nacht worden in Roemenie.Ons autovignet liep ten einde,en Roemeens geld was op.Op naar Hongarije,richting Poesta.Via Oradea grensovergang rijden we tot in Puspoklany,waar we op een drukke camping “”Thermal Camping”een hele namiddag rust namen in de schaduw.Bij de camping is er ook een thermaal bad,die in de prijs inbegrepen is.Zeer drukke camping die niet echt ons ding is.

Na slechte nachtrust door het lawaai aan de poel nabij de auto,trekken we naar Hortobagy,het hart van de poesta.Eerst bezoeken we het vogelopvangcentrum(1000 forint),waar we veel gekwetste vogels zien,waaronder ooievaars,uilen,valken,zeearenden ….Alles in ietwat aftandse kooien,maar toch waardering voor het werk dat die mensen leveren.Daarna bezoeken we het mooie bezoekerscentrum.We krijgen de nodige info,en bekijken het ietwat oubollige,1900 achtig museumpje van opgezette dieren die er iin de poesta te vinden zijn.We krijgen zeer summier kaartje van de poesta,en een adres waar we vrij kunnen overnachten.Overal zijn er kijkhutten geplaatst in de poesta.We doen een rondrit met halte aan ieder kijkplatform.We zien oander andere bijeneters,scharrelaars,wielewaal,roodpootvalken,kiekendieven ,enkele herten en een enkele vos.Net zoals in Roemenie moesten we zoeken om een schaduwplekje te vinden om te middagmalen,na lang zoeken vonden we een plaatsje aan een verlaten station.

Nabij het treinstationnetje van Hortobagy,waar er een klein treintje is die je in het hart van de poesta brengt,vinden we een  mooie plaats om vrij te overnachten.Rond 16 uur vertrekt de laatste treinrit(1000 forint).We kunnen nog net mee.We zien veel ralreigers,purperreigers,wielewaal,kiekendieven,ijsvogel,en dwergaalscholver,…..

Na terugkeer avondmaal en Erna doet nog korte avondwandeling,ik blijf bij camper omdat ik te moe ben.Weer een waaw ervaring op deze reis

Een meer dan geslaagde dag .

Na goede nachtrust verplaatsen we ons naar camping okotura.We kunnen er ook fietsen huren(12 euro/dag),en besluiten een ritje in de poesta te doen.Een halve misrekening,zou later blijken.

Eerst fietsen we langs zeer drukke weg naar uitkijkpunt van de roodpootvalken.Daar kan je korte wandeling doen,maar het was veel te warm om te wandelen.Wel kunnen we de valken zeer goed observeren.Volgens het plannetje dat we kregen de dag ervoor,zou er een fietspadlus in de poesta moeten zijn,driewerf helaas,het pad was een zandweg,haast niet berijdbaar.We puften en zweetten dat het een lieve lust was,en reden zelfs verloren.Uiteindelijk komen we met behulp van enkele plaatselijke boeren terug op de juiste weg.Halfweg was er een restaurant Kaporo Csarda waar we lekker konden eten(5390 forint voor maaltijd en drank).Gelukkig dat we aan het restaurant kwamen,want we waren redelijk moe,en dorstig door deze lastige rit in een kokende poesta.Onderweg zagen we enkel een wielewaal en enkele klauwieren.Je moet wel half gek zijn om in zo’n hitte te fietsen.

Belangrijk om te weten is dat je een dagpas moet kopen (600 forint)om overal in het park te kunnen komen.We dachten dat poesta een waaw moment zou zijn,maar door de grote hitte was het enkel een half waawtje.

Na de poesta trokken we verder richting Slovakije.Eerst bezoeken we Eger,een mooi Habsburgachtig dorpje in de vallei,omringd door mooie bergen.Er is een kasteel te bezoeken,een kathedraal en een mooi dorpscentrum met een markt waar lokale mensen hun oogst proberen te verkopen.We rijden verder door naar Bukk national park,maar het slechte weer doet ons besluiten om door te rijdenWe hadden pech om in een echte wolkbreuk terecht te komen.Het water stroomde letterlijk over de straten,eerder gevaarlijk.We besluiten dan maar om door te rijden naar het Karstgebeid op de grens met Slovakije.We komen  terecht op grote ,maar aangename camping in Aggletek ,camping Nomad.We staan er naast een Tsjechisch  gezin,leuk.Van uit de camping kan je enkele grotten bezoeken,en mooie wandelingen maken.

We besluiten om te voet naar de een grot te gaan,4 km verderop.Mooie maar lastige wandeling ,deels door de hitte.We hadden geen zin om de grot te bezoeken en keren terug naar de auto.

Na een deugddoende douche rusten we uit.Gelukkig staat de wagen tussen de bomen in de schaduw.’s Avonds werden we nog getracteerd op hevig onweer,met donder ,bliksem en bakken water.Het noodweer duurde tot laat in de nacht.

Na de stormnacht passeren we de grens met Slovakije.Eerst doen we in Kecovo korte wandeling naar een grot.We stappen 8 km en zijn niet tot aan de grot geraakt,maar we hadden de benen toch weer eens gestrekt,wat deugd doet.Verder dan naar Zadiel(1.5 euro parking)waar we een mooie wandeling doen in prachtige kloof,eventueel kan je daar gratis overnachten met de camper.Tijdens de wandeling zien we een zwarte specht.Omdat het te warm was besloten we nog een eindje door te reizen.Uiteindelijk komen we op de autocamping van Jasov terecht.Van de straatkant gezien,een vuil,communistisch aandoende parking,maar enkel de ingang is zo.Als je verder de campingplaats oprijdt is het wel knus en gezellig,wel ouderwets,maar camping op klein formaat waar iedereen met iedereen praat.We beleven een gezellige avond rond een kampvuur samen met Tsjechen en Nederlanders.

Vandaag is het de verjaardag van Erna.Vooreerst bezoeken we de ijsgrot van Dobsinska(3.5 euro parking,7 euro ingang).Het is een mooie grot met een massieve ijsblok.Alleen was de uitleg enkel in het Slovaaks.Ik drong een beetje aan,en we kregen toch enige woorden uitleg in het Engels.Als je nog nooit een ijsgrot gezien hebt,de moeite waard,anders eerder gewoon.We hadden nu wel genoeg grotten gezien op onze reis,en zetten tocht verder naar skistation nabij Tangika,waar je buiten het skiseizoen wel mag overnachten.Mooie wandeling naar een berghut,die we door het slechte weer niet bereikten.We hoorden donderen en zagen bliksem ,dus besloten we wijselijk terug te keren.We waren juist op tijd aan camper voor het slechte weer echt begon.Toch mooie wandeling gedaan.In de nabijheid vinden we camping”het boerenhof”.Uitgebaat door wat denk je …..

We hebben leuke babbel met enkel Nederlanders en hebben lekker  verjaardagsavondmaal met Prosecco,die we speciaal bewaard hadden voor die gelegenheid.

Daar het redelijk bewolkt is besluiten we niet te wandelen op de bergruggen van de Tatra.We rijden verder tot Prosiec.Het weer was betere geworden en we doen mooie,maar lastige wandeling naar een waterval,en verder door het bos naar een bergtop.De waterval was een echte flop,door de droogte was er haast geen water te zien.De wandeling verder naar de top was heel mooi,maar dan werd het te lastig,we moesten over ladders klauteren,langs smalle richels omhoog,gelukkig waren er stalen kabels om ons te helpen omhoog te komen.Voor ons werd het een beetje te link om verder te gaan,en keren dan maar terug,ook omdat het weer niet echt super meezat.Volgend doel was Sojka resort in Malatya.Het is een vakantieverblijf uitgebaat door een West-Vlaming.Wij waren daar reeds te gast vele jaren terug ,bij de opening.Gerdy vn Fleteren,de eigenaar,helpt ons een rustig plekje te vinden in samenspraak met de burgemeester van het dorp.’s Avonds eten we in het restaurant,een verlaat verjaardagsmaal voor Erna.Tijdens het eten ,kregen we ons zoveelste warmteonweer te verwerken.Gelukkig kunnen we tussen twee regenvlagen door ,droog naar de camper.

Na de koffie ’s morgens nemen we afscheid van Gerdy en rijden naar Vratna Dolina.In Chata Vratna nemen we een kabellift(8.5 euro)naar de bergtop.We doen er een prachtige wandeling boven op de rim.De wandeling is heel goed aangeduid met rode tekens,en tweede deel met gele.

Schitterende wandeling(waaw),alleen was de afdaling,het gele stuk,een ware verschrikking.Zeer steile afdaling in weide,op een half modderige baan.Gelukkig hadden we de wandelstokken bij,om ons toch zo goed als mogelijk af te remmen.Met pijn in de bovenbenen komen we na 1 uur afdalen gelukkig in de vallei;van waar het nog een half uurtje is naar de parking.We eindigen deze dag op de autocamp camping nabij Terschova.Zeer ruime camping,waar apart moet betaald worden voor de douche(0.30 euro).Ik vind dat een zeer goed systeem,lage prijs van de camping,en je betaalt wat je verbruikt.Morgen op weg naar Tsjechie.

Na een goede nacht ,zonder problemen tot aan de grens.We kunnen aan de grens de  rest van de forints wisselen tegen Tsjechische kronen .Plan was om Roznov te bezoeken,maar vinden geen parking.Rond de middag waren we ter hoogte van Olomuck,waar we prkering vinden dicht bij stadscentrum.Volgens Lonely Planet zou Olomuck één van de mooiste steden van het land moeten zijn.We waren benieuwd.Het is inderdaad een mooi barok stadje,met niet al te veel toeristen,het was zondag.Het meest indrukwekkend was het zimmertorenachtig uurwerk aan het hoofdplein.Ook het interieur van de ,aan de buitenkant,lelijke kerk mocht er zijn.Lekker middagmaal aan betaalbare prijzen op het plein met de schandpaal.

We rijden verder en zien enorm onweer op ons af komen.We rijden als het ware tussen twee onweershaarden,en hebben bijna geen regen,gelukkig maar.Aan het meer van Ces Skalice komen we op stellplatz Roskoss terecht.Prachtige ligging,maar daarmee is alles gezegd.We plannen verdere reis naar het reuzengebergte.Erna wil deze plaats bezoeken omdat één van haar favoriete schilders,David Gaspar Frederich  veel  geschilderd heeft in deze bergstreek.Hopelijk is de zon weer van de partij.

Rond acht uur vertrekken we naar Kuks,waar we hospitaal Kuks bezoeken.Weeral een waaw moment.Het hospitaal is een melagomaan indrukwekkend complex.We besluiten de rondleiding mee te volgen,omdat we brochure kregen met de volledige uitleg in het Nederlands.Het paladium,met  beelden van de ondeugden ,was indrukwekkend,ook de apotheek mocht er wezen.(140 kr ingang)Verder door naar rotsgebied van Adrspach(110 kr.parking en 140 kr. ingang).Het gebied is een opeenvolging van grillige rotsen,een beetje te vergelijken met Les Mees in Frankrijk.Het is mooi om te zien,maar door de enorme drukte,en platgelopen wandelpaden,vol fototrekkende,kwebbelende,taterende toeristen,lijkt het eerder op een kermis dan op een natuurfenommen.Overal staat er dat men op paadjes moet blijven,maar ……We hadden natuurlijk de pech dat we hier waren volop in het toeristisch seizoen.In andere periode is het waarschijnlijk wel veeeel rustiger en aangenamer.

In Kameny gaan we op camping,autokemp Spindl,zeer duur,maar er is niets anders in de streek.

’s Morgens nemen we kabellift(230 kr.heen en terug)naar de hoogte van Medoevin.We doen er mooie wandeling op de bergrug,en zien er nog de invloed van de zure regen ,die jaren terug voor veel ontbossing heeft gezorgd,alle bomen waren dood door de zure regen,ten gevolge van de bruinkoolfabrieken van het voormalige Oost Duitsland.Met de lift terug naar beneden,en verder naar Duitse grens.Onderweg houden we halt aan het jachtslot Humprecht in Sobotka,waar we enkel eten op de parking.Het slot is een ronde toren in een bosje op een heuvel,met een verzameling jachttrofeeen.Voor ons niet echt de moeite. De basaltrotsen van Panska Skala ,nabij Kamenicky Senov,zijn wel een bezoekje waard.Het is een vergelijkbaar natuurfenomeen zoals Giants Causeway in Ierland.Zeshoekige basaltrotsen,ten gevolge van een vulkaanuitbarsting.

Na een weeral mooie dag gaan we rusten op camping Ceska Brana in Stare Oleska.We wilden ook de rotsen in het Ertsgebergte bezoeken ,maar vinden geen deftige parkeerplaats,en voor een hele lange wandeling hadden we ook geen zin meer.Ook waren er weer enorm veel toeristen,wat ons ook een beetje afschriktte.

In Dresden tenslotte,vinden we een mooie camping aan de rand van de stad.We zullen er drie dagen verblijven,en met het openbaar vervoer de stad te bezoeken,bij ons enkel bekend door de tweede wereldoorlog,toen het platgebombardeerd werd.

Het is heel gemakkelijk met de bus naar de stad te gaan,bushalte aan camping.(dagprijs voor 2 pers 9 euro)

In het station van Dresden kopen we nederlandstalige brochure(5 euro)en in drie dagen bezoeken we deze mooie indrukwekkende stad.waaaw.Dresden heeft voor ieder wat wils,mooie musea,schitterende stadswandelingen,barokke gebouwen,alles nagebouwd naar de oorspronkelijke plannen.Het Albertinum,het Joodse museum,Frauenkirche,Neumarkt,Rampische stasse,Stallhof,Residenzschloss,St Trinitatis kathedraal,Gouden ruiter,Zwinger,operagebouw van SemperPanometer ……

De drie dagen vliegen zo voorbij.

Om 9 uur vertrekken we uit Dresden,en om 20 uur ’s avonds staan we thuis,na een autowegenrit van 890 km,enkel file in en rond Antwerpen.

Tevreden van deze mooie reis.

Land	Plaats	Naam camping	Oost	West	Prijs/nacht
Duitsland	Ottobeuren	Sportpark	47.94907	10.29649	Gratis
Italie	Venetie	Camping ovest	45.46597	12.17546	20Euro/nacht
Slovenie	Idrija	Carl jakoba	45.9989	14.0263	10 euro
Slovenie	Ljubliana	Camperplaats vrbinc	46.02049	14.52172	12.5 euro
Slovenie	Ormoz	Visvijver	45.85517	15.68513	Gratis
Hongarije	Bartok	Kimis camping	46.5827	17.62325	10 euro
Roemenie	Bodrogu Nou	Klooster	45.13304	21.18549	Gratis,na vragen
Roemenie	Sarmizegetusa	Pensione zamolxe	45.51381	22.77301	20 lei
Roemenie	Carto	Oude wilg	45.78384	24.56728	60 lei
Roemenie	Ozunca bai	The valley	46.09491	25.80611	48 lei
Roemenie	Paclete Mici	Popasul	454.34723	26.70937	25 lei
Roemenie	Murighiol	Dan pescarul	45.04055	29.15629	33 lei
Roemenie	Lepça Vrancea	Cascade	45.93023	26.59739	20 lei
Roemenie	Bicaz	Motel cristina	46.93778	26.11356	30 lei
Roemenie	Manastira homolorui	Pensinuea Cristina	47.60293	25.85266	40 lei
Roemenie	Viseu de sus	Wassertalbahn	47.71461	24.44282	30 lei
Roemenie	Sapanta	Poieni	47.94795	23.69815	35 lei
Roemenie	Turda	Cheili turdi	46.56108	23.69115	Gratis
Roemenie	Garda de sus	Danut	46.45580	22.80773	50 lei
Roemenie	Padic cabane	Padis plateau	46.59764	22.73233	Gratis
Hongarije	Puspokladany	Thermal camping	47.31969	21.10074	19 euro
Hongarije	Halastavi	treinstation	47.60535	21.06981	Gratis
Hongarije	Hortobagy	Okotura	47.57899	21.17503	16 euro
Hongarije	Aggletek	Nomad	48.47013	20.49458	4400 forint
Slovakije	Jasov	Autocamping	48.68005	20.96736	8.66 euro
Slovakije	Brezno	Het boerenhof	48.7952	19.72882	13.5 euro
Slovakije	Terchova	Autocamp	49.0544	19.45124	12 euro
Tsjechie	Skalice	Stellplatz rozkoss	50°21’52’’	16°03’34’’	11 euro
Tsjechie	Kameny	Spindll	50.73624	15.60681	500 kronen
Tsjechie	Stara oleska	Ceska brana	50.7996	14.33683	270 kronen
Duitsland	Dresden	Mockritz	51.01460	13.74661	20.5 euro

Reis Roemenie met camper   17-06-2016----------05-08-2016     

Eerst enkele gegevens

8535 km

425 euro  camping         

865 euro diesel

310 euro uitgaven aan parking,inkom,tol…..

We rijden door 11 landen,Belgie,Luxemburg,Duitsland,Italie,Slovenie,Kroatie,Hongarije           ,      Roemenie,Slovakije,Tsjechie,Nederland

We sliepen meestal op campings,voor de veiligheid,en omdat de  prijzen redelijk waren,enkele uitzonderingen niet te na gesproken.Geen probleem om wifi te vinden;overal vriendelijke mensen ;alleen was er heel vaak een taalbarriere;wat jammer is.

Gebruikte literatuur:Rough guide Roemenie,trotter,lonely planet,reisverslagen van andere          reizigers,opzoekingen van internet,

Iedereen mag ons contacteren

rik.devriese@pandora.be

.