Bulgarije 2023

 

Bulgarije     Duitsland  Oostenrijk  Hongarije  Servie  Bulgarije 

                      Roemenië

 

Rond de middag vertrekken richting Bulgarije .Via Doornik , Namur , Köln en Aachen komen we in Unkel waar een gratis overnachtingplaats is . Na ons geïnstalleerd te hebben verkennen we het stadje met de mooie vakwerk  huizen  .Ook zien we er een Willy Brandt museum .Deze Duitse SPD politicus overleed in Unkel in 1992 .Hij was bondskanselier van 1969 tot 1971 en kreeg de Nobelprijs voor de vrede voor zijn inzet voor de Europese Politieke Samenwerking  .In de diens voor toerisme krijgen we van een enthousiaste medewerking voldoende info om er een 3  nachten te verblijven  .Ongelukkigerwijs was het zwembad gesloten door een corona besmetting  .

In prachtig weer wandelen we rond Unkel , aan de Rijn en door de heuvels van het lage Eiffelgebergte .De overblijfselen van de beroemde brug van Remagen vormden een hoogtepunt van de wandeling  .Deze brug kwam volledig intact in handen van de Amerikanen , en dus nog bruikbaar

.De brug was 325 meter lang , en had een hoogte van 14.8 meter .Er waren twee sporen en een voetpad op de brug .OP 17 maart 1945 stortte de brug plots in , en in de resten werd een museum opgericht .In 1969 werd de strijd om de brug verfilmd in de beroemde film “ The bridge of Remagen “.

Na 20 km rustig wandelen en genieten komen we terug aan de camper .

Omdat we op korte afstand van Bonn waren , bezoeken we de stad met de trein .Bonn was vanaf 1949 de regeringszetel van de Bondsrepubliek .Na de Duitse hereniging verhuisde n de regering en de Bondsdag in 1999 naar Berlijn .Via de Kennedybrug over de Rijn wandelen we naar het stadscentrum .De Beethovenstad is niet echt de moeite voor ons en redelijk duur .Het mooiste waren de botanische tuinen iets buiten het centrum .

We rijden verder naar het dichtbijgelegen Patersberg , waar een schitterend slaapplaats is .Op het net hadden we gelezen dat er in de buurt van Sofia slecht weer voorspeld werd de komende week , daarom besluiten we in het mooie weer in Duitsland te blijven  .

Van aan het uitkijkpunt , dicht bij de parkeerplaats , zie je drie burchten langs de Rijn : Burg Rheinfels (1331-1385 ) , Burg Mauls ( 1356 ) en Burg Katz ( 1360-1371 )Deze laatste is sinds 2002 unesco werelderfgoed .

We doen een rood aangeduide wandeling van 17 km . Kort na het begin passeren we de beroemde Lorelei rots , met het standbeeld van een Walkure uit de Wagner opera de Niebelungen  .De rots zelf is 132 meter hoog , op de rechteroever van de Rijn  .  is een schitterende wandeling door bos en velden , jammer genoeg verliezen we de tekens kort voor het einde van de tocht .We keren dan maar via de weg terug naar de auto .

Na de rustige nacht doen we een tweede wandeling in de omgeving .We wandelen naar Kestert , en passeren aan Burg Kaltz . We volgen het Rheinstein pad , en waren van plan met de trein terug te keren  .Omdat we meer dan een uur moesten wachten op het openbaar vervoer , wandelen we in mooi weer , langs de Rijn , terug naar de auto .

Na deze twee mooie wandeldagen zetten we de tocht verder en eindigen in de natuurcamping in Braunsbach (23 euro per nacht zonder stroom ) .We genieten van onze eerste douche op deze reis .’s Avonds gaan we eten in een restaurant in het dorp , en eten er typisch Duits “voer” : schnitzel met groenten en frieten , en ijs als dessert , en betalen 51 euro voor twee .

Van de campinguitbater hebben we een wandelkaart gekregen , en doen er twee wandelingen uit .De eerste wandeling brengt ons tot aan de Kocherbrücke , met zijn 185 meter hoogte één van de hoogste bruggen in Europa .De tweede wandeling heeft als voornaamste punt het Joodse kerkhof dat van 1747 dateert .De begraafplaats werd verwoest door de nazi’s , en slechts enkele zerken konden gered worden  .Sinds 1947 herdenken gedenkstenen de Holocaust slachtoffers , een zeer  intieme en emotionele plaats om te bezoeken  .

In totaal hebben we 17 km op de stappenteller vandaag  .

Na een lange vervelende autoweg rit komen we in Plattling , waar we overnachten op de grote parking bij de kerk .We doen een wandeling door het langgerekte dorp , met een schitterende zwemkom , eten een ijs en bekomen van de autorit .Tijd om via Oostenrijk , Hongarije en Servië richting Sofia te rijden  .

Aan de grens met Oostenrijk kopen we voor 9.48 euro een tolvignet in een benzinestation .Via Linz en rond Wenen komen we in Sooß  terecht . Onderweg kregen we een heftig onweer te verduren , en hadden we bijna een ongeluk toen een vrachtwagen ons de weg afsneed , hij verontschuldigde zich wel achteraf...We staan ook een half uur in een file door een ongeval .Uiteindelijk hebben we nog een plaatsje op de kleine camperplaats in Sooß  .We doen een korte wandeling door de wijngaarden , en kopen een fles in een wijnhandel .

Om 8.30 vertrekken we richting Hongarije .We kopen een wegenpas aan de grens (8000 forint = 20.7 euro )en rijden tot in Pusztavacs , waar een mooie overnachtingplaats is aan het monument dat het geografisch middelpunt van Hongarije aangeeft .Het monument , een 11 meter hoge achthoekige toren werd opgericht in 1978 en is van de architect Jozsef Kerènyi .In 2001 is de toren afgebrand en in 2004 heropgebvouwd .Het is een ontmoetingsplaats voor de lokale bevolking  .In een plaatselijke “winkel” kopen we brood en een beetje fruit .We doen een wandeling inde velden en zien enkele damherten , groene specht , grouwe vliegenvanger , hop , klauwier en een haas .Mooie plaats om te overnachten , in alle rust en kalmte .

De tocht gaat verder na een onweersnacht , gelukkig is de zon weer rap van de partij .Aan de Servische grens houden we halt en overnachten op de betalende parking-camper plaats in Szeged  voor 10 euro (zonder electriciteit ). We wandelen naar het mooie stadje met vele art-deco huizen , een mooi theater en een mooi heropgebouwde moskee, die we voor 3.5 euro bezoeken  .Szeged is de tweede grootste stad van Hongarije en ligt aan de Tisza rivier .In 1879 werd de stad grotendeels verwoest door een grote overstroming  .Sinds 1921 is het een universiteitsstad , en is beroemd voor zijn salami en paprika .Aangename stad om in te wandelen , één van de chefs van onze zoon is van deze stad afkomstig , en toen Tim vertelde dat we daar waren , was hij zeer trots en blij dat we zijn stad ontdekt hadden  .

We zijn een beetje angstig om door Servië te reizen , een voor ons totaal onbekend land .Vooraf werden we gewaarschuwd de sim-kaart uit de GSM te halen , om roaming te vermijden  .Aan de grens moeten we 4 maal onze paspoorten tonen , maar geen enkel probleem om het land binnen te komen  .Er is geen tolvignet nodig in Servië , wel is er af en toe een tol op de autostrades , met tolpoorten zoals in Frankrijk .Alles verloopt vlot en rimpelloos .We rijden dwars door Budapest , op een autostrade , en komen rond 15 uur aan op camping Plum nabij Cuprija .We betalen 20 euro , met elektriciteit , en uitstekende douche .We kopen er een biertje , en krijgen van andere gasten , die een bbq hielden , een worstenbroodje , zonder het te vragen  .Ik geef ze natuurlijk één van mijn muntjes in ruil .Blijkt dat we geen enkele argwaan moeten hebben in Servië, een , naar ons gevoel , vriendelijk en open volk  .We hadden ons voor niets een beetje bang laten maken  .

Via een betalende autostrade (15 euro ) komen we aan de Bulgaarse grens , waar het een zeer slordige bedoening is  .Zonder problemen komen we het land binnen , kopen een wegenvignet voor 1 maand(15 euro ) een rijden  verder naar Sofia , waar een overnachtingplaats is voor 10 euro .De plaats is gelegen in een achterbuurt van Sofia , tussen verschillende , naar onze mening , louche autohandelaars en garages .We worden zeer vriendelijk ontvangen door de ietwat oudere eigenaar , en vinden een mooi plaatsje in de schaduw van een notelaar .De camperplaats is moeilijk te bereiken door wegenwerken , maar onze gps gidst ons feilloos .

We settelen ons voor 3 nachten , zetten de klok 1 uur vooruit , en steken de simkaarten terug in onze telefoons .Met de metro , op 5 minuten stappen van de stelplaats , gaan we een eerste keer Sofia verkennen .We wandelen wat rond , een eerste indruk van de stad opdoen , bezoeken enkele kerken  en kunnen genieten van dansende mensen op een pleintje .Ze spelen vooral Balkan dansen , en iedereen mag meedoen , wat ook velen deden  .

De volgende dag kopen  we een metrokaart (3 lev , plaatsen er twee dagen transport op , 8 lev ,)en zijn nu op ons gemak om de stad te ontdekken  .Sofia is een eerder rustige stad , waar het aangenaam toeven is .We bezoeken de synagoge (5 lev) . Deze werd in 1908 geopend , en is de tweede grootste van Europa , en werd ontworpen door de Oostenrijker Grüander .De Sefaridische synagoge van Wenen diende als voorbeeld .De plaats werd bijna volledig verwoest tijdens de tweede wereldoorlog , waarbij vele Joodse geschriften verloren gingen  .

We slenteren verder en op de zogeheten vrouwenmarkt kopen we kersen , en genieten van de gezellige , maar rommelige drukte op de markt .We passeren ook de overdekte markt Halita , bezoeken een geschiedenis museum , de  Banja Basji moskee , waar we niet mogen fotograferen binnen , zien een openbare fontein met bronwater van 46 gr ., gaan binnen in het oudste kerkje Sfeta Petka (16^de eeuw) .

Overal in de stad kun je Romeinse opgravingen gratis gaan bekijken , indrukwekkend ......

Ook merkwaardig is de zuil waarop de H.Sofia staat , ter vervanging van een beeld van Lenin .

Rond 16 uur gaan we terug naar de camper , rusten wat uit , en gaan dan terug naar de hoofdstad , om er te gaan dineren met de ouders van een collega van Tim .Afspraak aan het beeld van de H. Sofia .

Ze nodigen ons uit in een typisch Bulgaars restaurant , MOMA , waar we streekgerechten mogen proeven  .Na de maaltijd brengt hij ons met de wagen naar de Vitocha berg , van waar je een schitterend uitzicht over de stad zou hebben  .Het was heel slecht weer , mist en regen en we zagen niet veel van de stad .Daarna bracht hij ons met de wagen naar de camper .

De volgende dag bezoeken we de omgeving van de Vitocha berg .Na heel wat gezoek , vinden we de juiste bus en rijden tot dicht bij de Boyana kerk van St Nicholas .Deze schitterende kleine kapel is een van de beroemdste middeleeuwse gebouwen in Bulgarije , en bestaat uit drie delen , respectievelijk uit de 11^de , 13^de en 19^de eeuw .Dit Unesco werelderfgoed kerkje is vooral beroemd om zijn schitterende fresco’s uit 1529 , die tot de best bewaarde ter wereld behoren   .In de oudste twee delen zijn er 89 scènes te zien met 240 menselijke afbeeldingen  .Met een combiticket (30 lev) kunnen we dan ook het nationaal museum of History bezoeken , dat gevestigd is in een paleis van de vroegere partijvoorzitter Zjivkov .Hij was voorzitter van 1911 tot 1998 .Zijn megalomaan paleis doet een beetje danken aan dat van Ceausescu in Roemenië .Soms is het , in mijn ogen dan , een beetje walgelijk als je ziet hoe hij leefde terwijl de gewone man bijna crepeerde van de armoede .

In het paleis zelf zien we schitterende artefacten van de Traciërs , een  oude volksstam die we later op de reis veel beter zouden leren kennen  .Veel goud en en schitterende muntencollectie kunne zelfs mij bekoren .

Met de bus terug naar huis , inkopen doen in de nabijgelegen lidl , en we maken ons klaar om het land te verkennen  .We zijn benieuwd en ook een beetje “angstig “ , wat zal het land brengen , is het veilig , is er corruptie van de politie , zijn de wegen goed , is het eten ok , kunnen we veilig overnachten .....

 

Onder een dreigende hemel vertrkken we naar Lokovit , waar een P4N is . We stellen de gps in en vertrekken , waarschijnlijk hebben we foute coördinaten ingevuld , want we komen niet uit op de plaats waar we wilden zijn  .

Maar geen nood , we rijden door een prachtige streek , weliswaar langs een weg in slechte staat , maar soms lang hoge rotswanden en prachtige zichten .Ergens onderweg stoppen we om te eten , daar zien we een herder met koeien onze richting uitkomen  .Ideale foto setting denkt Erna , maar de herder had blijkbaar een andere mening  .In het Bulgaars steekt hij een tirade af , en toont ons een biljet van 20 lev , waarschijnlijk denkt hij , dat hij met bravoure  een flinke fooi kan krijgen van “domme” Westerse toeristen  .Wij antwoorden in het plat West-Vlaams , en tenslotte druipt hij mokkend af .Verder langs de weg springt een reebok over de weg , zo’n 20 meter voor de auto .In Lukovit doen we een 2.5 km wandeling langs een riviertje waar je met een pedalo  kan varen  .

Na de wandeling rijden we tot aan de grotten van Lukovit .Schitterende plaats om te overnachten  .De gratis toegankelijke grot is werkelijk de moeite waard , en is geliefd door indoorklimmers .Ook zijn er verschillende standjes met prullaria en eentje met fruit .De Prohadna grot is 365 meter lang en een hoogte van 45 meter .Kenmerkend zijn de 2 grote openingen in het plafond van de grot .Dezez gaten zijn gevormd door erosie  en worden ook wel Oknata genoemd , wat zoveel wil zeggen als “de ogen van God “ .

We plannen een drukke dag de volgende dag , we plannen een grot , een waterval en een abdij te bezoeken  .

Onderweg bezoeken we de overdekte brug uit 1874 in Lovech  . In de stad wil ik geld afhalen , maar de bankkaart wordt niet aanvaard  , ook de kaart van Erna wordt geweigerd ; gelukkig is een een raiffeisenbank in de buurt , maar zij kunnen ook niet helpen  .Na telefonisch contact met de bank in België komen we te weten dat er een technisch mankement is in Bulgarije , dat waarschijnlijk eerlang opgelost zal zijn ...Dit verpest een beetje de sfeer voor ons .Op de brug is er een toerismebureel , waar we geholpen worden in het Nederlands , de dame had nog in Limburg gewoond , haar ouders waren er gastarbeiders in de mijnen geweest  .

Het volgende doel , de grot Devetshuna kunnen we niet vinden , en bij de watervallen van Krushuna , waar we willen wandelen , komen we in een enorm onweer terecht .Van wandelen is er absoluut geen sprake , het onweer is zo hevig dat de straten begonnen te overstromen  .We zaten wel 2 uur “gevangen “ in het kleine restaurant aan het begin van het wandelpad .We zien enkele dames terugkeren van de watervallen , net zoals ze met kledij uit een zwembad kwamen , “verzopen kuikens” .

Van een kleine luwte in het onweer maken we gebruik om vlug naar de wagen te lopen , en te vertrekken  .Traag laverend door de plassen op de slechte wegen rijden we naar het klooster van Troyan , waar we mogen overnachten op de parking (3 lei )Het is het op 2 na grootste klooster van Bulgarije .Het sierlijke interieur werd tussen 1847 en 1849 geschilderd door Zahari Zograph , een populaire Bulgaarse schilder uit die tijd .Een aanrader , rondom de kloosterkerk zijn er 3 verdiepingen hoge gaanderijen , met kamers , waar de pelgrims kunnen overnachten  .Het blijft kwakkelweer , en we hopen op betere tijden de volgende dagen  .De constructie doet denken aan de versterkte Roemeense klooster dorpen .

We zijn in de streek van de Traciërs aanbeland .In het tweede millenium voor Christus woonde deze bevolkingsgroep in de streek  .Ze waren zo talrijk dat Herodotos  hen na de Indiërs het groootste volk uit die tijd noemde .Er werden vele graftomben van de Traciërs gevonden in dit deel van Bulgarije .Zowel het Trasische graf van Kazalak en Sveshtari staan op de unesco lijst .In 2005 werd een graf met een enorme goudschat gevonden  , ook was de koning er begraven met zijn honden  .De goudschat is te bewonderen in het museum in Sofia , waar we eerder waren  .

In Kazanlak bezoeken we het kleine , maar interessante Rozenmuseum( 10 lev /2 pers .)We leren er het procedé van het rozenwater maken begrijpen  .We doen ook een korte wandeling naar de Trasische tombe Kazanlak Tomp ( 8 lev ).Mooi gerestaureerd met mooie fresco’s , na de verschillende graven , en het museum hebben we ons deel van de Traciërs wel gehad .

We eindigen de dag op een prachtige camperstop op enkele km van het stadscentrum .We staan onder de bomen , en we kunnen gratis warm thermaal water  krijgen  om ons te douchen aan onze buitendouche .Dit alles voor 10 lev .Een plaats om te onthouden .

Een enorme verkeersopstopping wijzigt onze plaanen .In plaats van naar Plovdiv te rijden , trekken we naar de ruines van Perperikon , dicht bij de Griekse grens .We doorkruisen de Trasische vlakte langs archi slechte wegen , en vinden nergens op het 200 km lange traject een supermarkt de naam waardig .We stoppen ten lange leste aan een eetkraam , waar we iets “aten “ Het eten was koud en haast niet te vreten (34 lev voor2 )

Uiteindelijk kunnen we in de nabijheid van Kardzhali , en gaan dan verder naar Perperikon .Deze oude stad van de Traciërs , op 470 meter hoogte ligt op het oostelijke deel van het Rodope gebergte .Men vermoed dat Perperikon het beroemde heiligdom en orakel plaats was gewijd aan  Diyonisos

Er werden vondsten gedaan van uit de bronstijd tot in de Romeinse tijd .Het uit de rotsen gehouwen altaar uit de ijzertijd trekt de aandacht .Ook werden er resten van een Romeinse tempel gevonden , ook opvallend is de reusachtige sisterne die uitgehouwen was .Inkom 4 lev , en voor 2 lev mogen we ook op de parking overnachten  .Van aan de parking , klim je langs goed aangelegde trappen naar de ruinestad .Mooie uitkijkpunten geven  je een idee  hoe de stad er ooit uitgezien moet hebben  .’s Nachts hebben we de parking voor ons alleen , in gezelschap van enkele honden weliswaar .

Op weg naar Plovdiv bekijken we eerst de Mushroom Rocks in  Beli Plast .Dit zijn eigenaardig gevonden geërodeerde rotsen in  een paddenstoel vorm  , ongeveer 2.5 meter hoog .Ik kan er enkele fossiele schelpen wisselen voor enkele uitgezaagde muntjes .

In Plovdiv kunnen we de wagen iets buiten het stadscentrum plaatsen op een parking aan een groentemarkt .

Na 20 minuutjes stappen staan we midden de oude stadskern , met zijn vele Romeinse plaatsen , zijn mooie huizen en dito pleintjes .Met zijn 8000 jarige geschiedenis is het één van de oudste Europese steden  .In 2019 was het samen met Matera culturele hoofdstad van Europa .Omdat we niet al te zeker zijn van de veiligheid voor onze auto , gaan we in de vroege namiddag terug naar de wagen  . Omdat het zo warm was , besluiten we niet te overnachten in Plovdiv .We rijden naar de iets verderop gelegen camperplaats in Tsalapitsa , waar we voor 15 euro terechtkunnen, met stroom en douche .We doen er een was , en kunnen buiten zitten in de schaduw .De uitbater is een Oekraïner , waarmee we een boompje opzetten over de oorlog in zijn land .

Na een gemakkelijke rit komen we aan de camping Verila in Sapareva Banya , waar we deze avond gaan overnachten (18 euro ) .Voor we de plaats vastleggen , gaan we naar de  de startplaats van de wandeling naar de zeven meren  in het Rila gebergte . Dit gebergte , ten zuiden van Sofia is het hoogste gebergte van de Balkan , met als hoogste top de Moesala (2925 m) .Daar nemen we de skilift naar boven (30 lev seniorentarief ).We doen er een mooie wandeling tot aan de eerste 4 meren , de laatste , en hoogste meren zijn nog bedekt met sneeuw , en niet te bewandelen dus .Als we omhoog gingen met de lift was het zeer bewolkt , gelukkig klaart het snel op , en kunnen we wandelen in een heerlijk zonneweertje .Ondanks het afraden van plaatselijke gidsen , besluiten we toch een andere weg te nemen om terug naar de lift te gaan  .De gidsen zegden dat het doenbaar was , maar zeer modderig door de aanhoudende regen van de voorbije dagen  .Stijfkoppen als we zijn , doen we toch ons eigen gedacht . Inderdaad , het pad was herschapen in een kleine stroom , moeilijk bewandelbaar , en als klap op de vuurpijl , verloren we de tekens .Geen nood echter , we hadden nog een paar uur voor de laatste lift naar beneden  .We dwaalden af en af , en het ultieme uur kwam dichter en dichter .Gelukkig zagen we plots tekens naar de lift , en met een speed beklimming kwamen we een kwartier voor tijd aan de lift .Gelukkig wisten we waar naar toe na de tocht , we waren beiden bekaf .Na een douche en een goede maaltijd konden we weer lachen met onze dwaze ideeën  .

Uitgerust zetten we de reis verder richting het Rila klooster .Onderweg bezoeken we nog de Stobs pyramiden , mooie geërodeerde  rotsformaties , op sommige uitgesleten rotsen ligt een grote steen in balans . Sommige rotsen zijn tot 12 meter hoog en tot 40 meter dik aan de voetbasis .Het doet een beetje denken aan les Demoiselles  Coiffées in Frankrijk .Het is best een pittige wandeling er naar toe , mede door de hitte .

Dan gaat de tocht verder naar het wereldvermaarde Rila klooster , we plaatsen de wagen op camping Bor (45 lev per nacht ).Van aan de camping is het 15 minuten wandelen tot aan het klooster  .Het klooster ligt op een hoogte van 1147 meter in het Rila gebergte .Het werd in de 10^de eeuw gesticht door Ivan Rilski , die in de 10^de eeuw het kloosterleven van Rouen wisselde voor het kluizenaarsleven in het gebergte .Enkele mensen volgden hem in zijn kluizenaarsleven , en na zijn dood stichtten ze het klooster op de plaats van zijn overlijden  .Na een verwoestende brand in 1833 werd het klooster her op gebouwd , en sinds 1961 is het een nationaal museum dat ook in 1983 opgenomen werd op de Unesco werelderfgoed lijst .Het klooster is een voorbeeld van de Bulgaarse renaissance , en het interieur is versierd met 1200 fresco’s . Opzijn hoogtepunt waren er 500 monniken en voor 1000 mensen logies voorzieningen  .Voor mij iets te megalomaan , ik verkoos het Troyan klooster , dat veel kleiner maar veel intiemer van sfeer was .Rila is een ware toeristische attractie geworden , dat zegt genoeg .

Op de camping bestellen we een forel op de grill bij Bor . Met een lekkere pint was dit een uitstekende afsluiter van een mooie dag .

Andaag staat en bezoek aann het “Bear Sanctuary” op het programma .We mogen er ook overnachten op de parking desgewenst .Het is een opvangplaats voor de zogeheten “dancing bears” dieren die door zigeuners getemd waren , voorzien van een neusring , en moesten dansen om zo een inkomen voor hun “meesters” te hebben  .Sommige dieren waren mishandeld , klauwen uitgetrokken , opgesloten in veel te kleine hokken ...anderen werden met zorg en liefde onderhouden  .Op een bepaald moment besliste de Bulgaarse regering dat het verboden was nog beren te houden voor dat doel .De dieren werden opgehaald , en in een soort van reservaat geplaatst , omdat ze niet meer in de vrije natuur konden leven  .Nu nog , na vele jaren zijn er sommige dieren die nog steeds in dezzelfde rondjes dlopen , en dieren die niet weten dat ze een winterslaap moeten doen...

In het park leven ze half wild , bezoeken kost 10 lei per persoon , tijdens de gegidste wandeling zien we 18 beren , ieder met zijn eigen verhaal .We praten met een Roeselarenaar met Rodenbach t-shirt .Op de parking is geen enkele horizontale plaats te vinden , dus slapen we er niet .De weg naar de opvangplaats was in erbarmelijke staat , eerder gevaarlijk om er te rijden  .

We rijden verder naar het Pirin gebergte , dit gebergte , ten zuiden van het Rila gebergte ligt in het zuidwesten van Bulgarije en heeft toppen van bijna 3000 meter .Dit nationaal park is ook opgenomen op de unesco wereld erfgoed lijst .Via een steile weg met vele haarspeldbochten komen we terecht bij het eethuis Banderitsa , waar we gratis kunnen overnachten  .Voor een grote kom soep met brood  , een pint en een ijs betalen we 6 euro .

In de bergen zouden ook beren , wolven en arenden leven  .Hopelijk krijgen we die te zien .We informeren ons over de wandelmogelijkheden en bereiden ons voor op een bergwandeling de volgende dag  .

We staan vroeg op , en doen een schitterende wandeling naar de Vrhen hust .In het begin is de wandeling goed aangeduid in het Engels en het  Bulgaars , na enige tijd enkel in cyrillisch schrift . Gelukkkig kan Erna dit lezen  .

Het is geen al te moeilijke wandeling naar het Ribnoto meer , dat op  2160 meter hoogte ligt .Wat ons opvalt , is dat er bijna niets van wilde dieren te zien valt , zelfs geen marmotten nog berggeiten  .Gelukkig zijn we vroeg op pad , want op de terugweg zien we hele groepen Bulgaren de wandeling aanvatten om te pick-nicken aan een van de vele meertjes .

Rond de middag vertrekken we dan naar het Rozhen klooster , dat we ook bezoeken  .Eventueel kan je overnachten op de parking , maar ’s middags in de volle zon , en moeilijk een horizontaal plaatsje te vinden.  Het oude klooster met de mooie muurtekeningen , is zeker de moeite , wij kunnen het bekijken in alle rust .

Uiteindelijk belanden we op een  kleine camping (15 euro) in Karlanovo , niet zo ver van het klooster  .Erna kan er “zwemmen “ in een mini zwembed , we doen er een handwas , en genieten van de avond , weliswaar in een stevig onweer .

 

Onder een stralende zon rijden we dan in de voormiddag naar de kloosterparking .Er is 1 plaatsje met een beetje schaduw , waar we de wagen plaatsen  .We maken de knapzak klaar en vertrekken voor een korte , maar pittige wandeling van 4.5 km naar Melnik .We wandelen door schitterende okerkleurige piramide achtige  rotsen , het eerste deel , is zeer steil bergaf langs een droge rivierbedding .Dat belooft voor de terugweg . Na het steile gedeelte volgt een langzame afdaling langs een uitgedroogde rivier en in de schaduw .We wandelen ook even rond in het wijndorp Melnik , dit is de kleinste stad in Bulgarije die veel van zijn vroegere grandeur verloren heeft .Op de terugweg zien we bijeneters en een landschildpad .De tocht bergop is lang niet zo zwaar als we enigszins verwacht hadden  .Zonder al te vermoeid te zijn komen we aan de auto .In Melnik hadden we getelefoneerd naar Villa Melnik , een grote wijnbottelarij , waar we wijn kunnen proeven en er ook kunnen  overnachten  .We boeken een degustatie rondleiding en kunnen verschillende wijnen proeven , met een hapje van brood , kaas en salami .Van al de wijnen viel er slecht 1 een beetje in onze smaak , we kochten daarom ook maar 1 fles witte wijn .Gelukkig kunnen we de auto op een verhoogde parking zetten , een beetje in de wind , en met alle deuren open was het toch een draaglijke warmte .Het prachtig uitzicht over de wijngaarden en de bergen maakt veel goed , want de wijnproeverij was wel gedeeltelijk een “flop”.Onze gidse was dan wel weer ok , met veel verve bracht ze de geschiedenis en het procedé van de wijnmakerij .

In onze info lazen we dat in de nabijheid van Melnik , er een plaatsje is , Rupite , waar je kunt overnachten bij publieke warmwaterbaden  .Dit leek ons wel iets om te doen  .Op de weg naar Rupite kopen we fruit en groenten aan een stalletje onderweg .Ook kopen we voor 8 euro een grote fles “cola” .Vol lekkere huisgemaakte rode wijn , die naar onze smaak beter was dan de commerciële Melnik wijn .

We kunnen de wagen plaatsen op een grasveld , dicht bij de baden , maar , het was zo vreselijk warm , en er was geen klein beetje schaduw , wat een tegenvaller was voor ons . We hebben geen zonneluifel aan de camper , dit was nu wel een gemis .

Ondanks de hitte gaan we toch in het groenachtige , 40 graden warme bronwater .Veel mensen komen hier hun huis schrobben met de klei uit de baden , zou helend  en gezond zijn voor de huid .Niettegenstaande de temperaturen van het water , en de zonnewarmte , genieten we toch van het bad .Gelukkig kunnen we in de schaduw zitten van een struikje dicht bij het water .Een Bulgaarse man stond geruime tijd naar ons te kijken , voor hij durfde vragen of hij ook in de schaduw mocht komen zitten bij ons .In gebrekkig Duits , van beide kanten , hadden we toch een goed gesprek .Op 1 km van de badplaats was er een Romeinse site te bezoeken  .We wandelen ernaar toe in een verzengende hitte , om en bij de 40 gr .We bekijken de indrukwekkende opgravingen van aan de weg , maar gaan niet op het terrein zelf .De opgravingen waren van een door een aardbeving verwoeste stad , het was te warm om echt te genieten  .Op de terugweg kan ik een stukje geglazuurd aardewerk vinden in een talud , meteen een mooi souvenir .We rijden verder naar een merengebied  , dicht bij Batak .We vinden er nog een plaatsje in de schaduw .We waren nog maar net gesetteld , toen we een berichtje kregen van Martine en Filip .Ze hadden op Polar steps gezien dat we in de buurt waren van andere camperaars , Bart en Christelle .We nemen contact met hen , en verkassen naar de camping waar zij stonden , enkele km  verderop .Na enig zoeken komen we ook terecht op de eco camping in Batak (20 euro).

Na een gezellige avond samen , met de nodige “cola” consumptie ;hebben we ’s morgens een gesprek met de Amerikaanse eigenaar van de camping  . Het wordt een ietwat bitsig gesprek , tussen een Amerikaanse “betweter” en een nuchtere Vlaming .Zijn punt is dat alles kan en mag in Bulgarije , dat er weinig of geen regels gelden , en dat alles , maar dan ook alles te vinden was op het net , dat inderdaad overal te gebruiken is in het land .Mijn punt was dat als je geen gsm hebt , of geen toegang tot het net hebt , je niets van info kunt vinden  .Mij kwam het over dat , als je voldoende middelen hebt , je alles kan en mag ,en dat rijke wereldburgers alles kunnen opkopen in dit land .We zien ook weinig gewone Bulgaren op al de plaatsen die door buitenlanders gerund warden , de prijzen zijn voor hen te duur denken we....,

 

Na het afscheid van Bart en Christelle , trekken wij naar de Roddope Mountains , zij trekken richting Griekenland .Dit karstrijk gebergte heeft als hoogste top De Grote Perelik van 2191 meter .Meer specifiek rijden we naar Mostove Chudni of wonderbruggen  ., die zich op 1450 meter hoogte bevinden  . De bruggen zijn ontstaan door erosie en de grootste brug heeft een hoogte van 15 meter en is 96 meter lang .De grote brug kan bewandeld worden door gewelven , waar vogels broeden  .iets verderop is er een kleinere brug van 50 meter op 60 meter , die ook toegankelijk is .In zeer warm weer , 40 gr en meer rijden we de bergweg omhoog , vol putten in de weg en veel haarspeldbochten  .Toen we bijna boven waren , begon het te stortregenen , te bliksemen en te donderen , een echt hevig warmteonweer .Geen weer om te wandelen dus , jammer van de afgelegde weg naar deze eenzame plaats  .In ontij terug naar beneden ,gelukkig was het geen al te lang onweer ,we besluiten terug richting Plovdiv te rijden  .Via p4n vinden we een voor ons prachtige overnachtingplaats dicht bij een rivier , in de omgeving van Mirovo ,op een grote grindvlakte .We zien er bijeneters en ooievaars .

Als eerste doel van de nieuwe dag bezoeken we de Tracische grafheuvel in Starosel .(5 lev per persoon ) .

We zijn helemaal alleen om die schitterende tombe te bewonderen .Vooral indrukwekkend was de intacte muur van grote vierkante rotsblokken , ook de stenen deur was indrukwekkend .Wat een belevenis !

Naast de tempel stond nog een oude Russische legercamion .Zeer pittoresk .

De volgende halte is het bergdorp Koprivshtitsa , waar we voor 12 lev kunnen overnachten op de dorpsparking.

  Wij zijn hier beland op aanraden van Bart en Christelle .Sinds de 14^de eeuw is dit plaatsje bewoond , en vooral bekend omdat hier , op een brug , het eerste schot van de opstand van de Bulgaren tegen het Ottomaanse volk , werd gelost .Het is een beetje een dorp zoals Bokrijk bij ons , vol oude gerenoveerde huizen , en kassei baantjes .Er was slechts 1 museum open toen wij er waren , Erna bezoekt het voor 5 lev , een bezoek aan het authentieke interieur van een boerderij .Mij zegt het hele gebeuren niet zo veel , een verzameling oude huizen , meer niet....In een restaurant eten we forel en een stoofpotje , gevolgd door een yoghurt ,  en met elk een grote pint .(44.5 lev ., ongeveer 23 euro voor 2 )

Na het dorpsbezoek begint het weer te miezeren , en krijgen we ’s nachts het bezoek van een witte kwikstaart op het dak van de camper .

De volgende dag staat Veliko Tarnovo op het programma , waar een prima gratis plaats is om te overnachten , dicht bij het centrum .Helaas waren er brandweerfeesten die dag , en was de gehele buurt afgesloten  .Ten einde raad rijden we dan maar naar de camping Veliko T .(30 euro per nacht , met elektriciteit en zwembad .)

Dit werd uitgebaat door Engelsen , en zoals op de vorige camping in Batak , alleen niet Bulgaren waren er te gast .Veel te duur voor de lokale bevolking  .Op de camping was het moeilijk een horizontaal plaatsje te vinden , ook verschillende plaatsen waren te drassig door de aanhoudende regen en stormen van de laatste dagen  .We doen de was , die we kunnen uithangen onder een afdak .We bespreken een taxi ( 15 lev ) om ons de volgende morgen naar de vroegere hoofdstad van het tweede Bulgaarse rijk te brengen  .

De stad wordt dikwijls “ De stad der Tsaren “ genoemd .Het oude gedeelte van de stad ligt op 3 heuvels , op 1 ervan , de Tsarevets bevinden zich de indrukwekkende paleizen van de vroegere heersers .

Erna bezoekt een kunstmuseum ( 12 leva) , en daarna slenteren we door de nauwe straatje ,en eten in een plaatselijk restaurant .Door een Babylonische spraakverwarring bestellen we er ook een niet lekkere bonensoep .Ook deze stad kan ons helemaal niet bekoren , ietwat ouderwets en versleten  .Met een taxi terug naar de camping , waar Erna nog eens zwemt , voor het weer begint te regenen  .

In het miezerig weer plaanen we de volgende dag , het belooft een drukke dag te worden We plannen een bezoek aan Cherven , Ivanovo ,Basarbovo en Matara .

Eerste halte is de prachtige burchtruïne in Cherven  .We plaatsen de wagen in de schaduw , betalen 10 lev per persoon , en gaan met een hondertal treden de berg omhoog om de schitterende oude stadsruïnes te zien .De Middeleeuwse citadel bevat een kasteel , enkele kerken en  vele huizen  .Het ligt hoog op een heuvel en domineert de gehele streek  .Wij waren helemaal alleen op de prachtige site .Helemaal ons ding .

Als tweede stop vandaag bezoeken we het rotskerkje in Ivanovo .Na een korte wandeling kom je aan het kerkje , dat je voor 10 lev kunt bekijken en bewonderen  . De kerk werd in de 13^de eeuw uitgehouwen door monniken , en versierd met prachtige rotsschilderingen , die enkel beschermd zijn door een speciaal soort vernis .Adembenemend mooi .Ook hier waren we alleen .

Derde halte was de rotskerk in Basarbovo , hier kost het 10 lev , volgens de anwb gids het allermooiste kerkje dat je kunt bezoeken , wij vonden het tegendeel .Het dateert uit de 15^de eeuw en ligt 35 meter hoog in een  rotswand .De heilige Basarbovski leefde hier in contemplatie .Het is tevens ook het enige nog actieve rotsklooster in Bulgarije .

Vierde halte was het beeld van de “Ruiter van Madar “ , een beeld dat gebruikt werd om de Bulgaarse munten te sieren .Er zou een camperplaats zijn op de site , maar dit blijkt een kleine ongezellige, groezelige parking te zijn .We betalen 4 lev om het beeld te gaan bekijken  .Het ruitersstandbeeld werd in de rotsen uitgehouwen op een hoogte van 23 meter op de steile rotswand .De ruiter doorboort met een speer de leeuw aan zijn voeten en hij is vergezld van een hond . Het beeld zou van de oude Bulgaren van eind 7^de eeuw afkomstig zijn  .Sommige bronnen spreken zelfs dat het door de Traciërs gemaakt werd .Sinds 1979 staat het op de werelderfgoedlijst .Op de site kan je ook oude grotten en Romeinse muren bekijken  .

We zien het niet zitten op de parking te overnachten , en rijden dan door naar Shumen , waar het grootste beeld van Bulgarije te zien is .We overnachten er op de tweede parking .

In 1981 werd het beeld gebouwd ter herinnering van de 1300^ste verjaardag van het eerste Bulgaarse rijk .

Het is gebouwd in beton in kubistische stijl ,  is 52 meter hoog en is ontworpen door de Bulgaarse beeldhouwers Damyanov en Slavov .Het monument vertelt de Bulgaarse geschiedenis en is te bereiken via een monumentale trap .Van op de heuvel heb je ook een schitterend gezicht over de streek .Het is ook een dominerende factor in de streek , je ziet het van wel op 20 km afstand liggen  .Wij zijn wel verbaasd dat we de enige camperaars zijn die overnachten op die fantastische plaats , maar ja , het zal ons een zorg wezen  .Wij sliepen er zeer goed , en konden de beeldengroep nogmaals bewonderen in de vroege morgen , zonder dat er andere mensen in de buurt waren  .

Ook voor de volgende dag hebben we een druk programma , met een museum , een rots formatie een kasteel  en een mozaïek museum .

Welgezind gaan we naar het Preslav Fortres Museum ( 8 lev )We zien er een duizelingwekkend mooie Trasische schat die in de nabijheid gevonden werd , deze werd bewaard in een soort kluis met vuistdikke stalen deuren  , fotograferen van de goud – en muntenschat is verboden , wel kan je beelden maken van de overige Romeinse en Trasische artefacten . Als de gehele dag van dat gehalte zou zijn ,waaaaw

Toe begon onze ellende : de mooie rotsen in Chudnite vonden we niet , Het kasteel in Provadia was moeilijk te vinden , en toen we er waren was er niemand aan de kassa .Wij zijn dan maar zo naar binnen gegaan , en wat we zagen was ook niet de moeite .Het was ons een raadsel hoe groepen toeristen met bussen deze plaats konden bereiken  ...

De mozaïeken van Devnya waren onvindbaar voor ons , de rotsformaties van Pobiti Kamani zagen we in de verte liggen , maar vonden de toegangsweg niet.....

We eindigen enigszins teleurgesteld op de ethnografische camping Barie in Cherchevo , die duur was (32 lei zonder stroom , en bovendien moeilijk vindbaar ). Het was een echte baaldag , met uitzondering van het eerste museum .

We vertrekken nu richting Zwarte zee , onze maand Bulgarije komt op zijn einde .

Het eerste wat we bezoeken aan de Zwarte Zee , is het schiereilandje Kaliakra , waar je 6 lev moet betalen om naar toe te rijden  .Kaliakra was de lokatie van de zeeslag in 1791 tussen Rusland en Bulgarije .In 1866 werd de eerste commerciële vuurtoren er gebouwd , de huidige , die 68 meter hoog is kwam er in 1901 .Het schiereiland werd reeds in de tijd van de Traciërs  gebruikt als verdedigingsplaats .Op het eind van de 4^de eeuw werden de Romeinse vestingsmuren , die nu nog gedeeltelijk te zien zijn opgetrokken  .In een grote hitte doen we een wandelingetje naar de top van dit zeer commeriële schiereilandje .Omdat het zo warm is zoeken , en vinden we een mooi plaatsje aan zee , waar we de gehele namiddag blijven , ik kan er zelfs , natuurlijk tevergeefs , vissen in zee .Omdat er verbodstekens om te overnachten staan , vragen we aan de schoonouders van Yana , die in Riltsi , wonen of we daar kunnen overnachten  .Het zijn 2 zeventigjarige Oekraïners die gevlucht zijn voor de oorlog .Ze wonen in het huis van Yana’s ouders , in een godvergeten boerengat .De twee intellectuelen hebben absoluut geen groene vingers , en hebben toch een reusachtig grote tuin te onderhouden  .Hier worden we rechtstreeks geconfronteerd met het oorlogsleed .Op een bepaald moment begon de dame te wenen van heimwee , en verdriet om haar verscheurde vaderland .Schrijnend en pakkend , toch blij dat we ook dit aspect van het leven even van op afstand mogen meemaken  .Hopelijk blijven onze kinderen daarvan gespaard .Na een stille nacht worden we nog uitgenodigd om te ontbijten bij de mensen , en daarna vertrekken we terug naar hetzelfde strand als de dag tevoren  .Ook nu verblijven we er een halve dag , en vertrekken daarna naar Novadori in Roemenië , waar we afgesproken hadden met Carmen , Sorin ,hun dochtertje  Clara  en  hun familie  .Na een uur aanschuiven aan de grens , kunnen we het land binnen  .We kopen een vignet voor Roemenië en enkele uren later staan we bij hen thuis , weliswaar met enkele problemen om hun huis te vinden in de totaal veranderde buurt sedert de laatste keer dat we er waren  .Hun vroegere tonnencamping , die uitzicht gaf op zee ; is nu volledig omringt door hoge flats en vakantiewoningen .Ook gaat het niet zo best met Sorins ma , zij heeft  de spierziekte  A L S  ,triestig om haar zo te zien , zo’n fantastische , opgewekte vrouw .

Na een heerlijk maal , en een goed glas wijn , slapen we als marmotten in een echt bed , dat was reeds meer dan een maand geleden .

We wandelen met Carmen en Clara , naar de “tonnencamping” , en trotseren het overvolle , drukke , lawaaierige onaantrekkelijke strand van Novadari , waar de mensen als sardientjes liggen te braden in de hitte .

We drinken een biertje  op de camping , en houden de rest van de dag luier pauze .In de vooravond worden we vergast met een heerlijke vismaaltijd door de ouders van Sorin .

Het is tijd om verder te trekken , en afscheid te nemen van onze vrienden  .Net als 7 jaar terug willen we de Muddy Vulcanos  nabij Pakele Mici  bezoeken  .Toen betaalden we 25 lei , nu is het 60 lei , zonder elektriciteit  en zonder douche . De toegangsprijs echter is ongewijzigd , 4 lev per persoon . Het blijft een mooi schouwspel om te zien , de vulkaanvormige modderkegels , van enkele meters hoog , die gevormd werden door omhooggestuwde modder en natuurlijke gassen  .Toch is het verrassende , het nieuwe er een beetje af , wij hadden het al eens gezien  , wat niet wegneemt dat het de moeite waard blijft om te zien  .

Als afsluiter van de dag krijgen we nog een onweer te verwekken  .

In droog , maar dreigend weer rijden we dan naar Bran , waar het kasteel van Dracula is .We plaatsen de wagen op de betalende camperplaats ( 30 lei ) , en zullen er ook overnachten  .

Het is slechts 10 minuutjes stappen naar het kasteel  .Op de vorige reis hebben we nagelaten om het slot te bezoeken , omdat we dachten dat het een toeristenval was .Nu komen we tot de vaststelling dat het dat inderdaad is .We betalen 45  lev per persoon , ongeveer 9 euro .

Het kasteelbezoek is een zeer toeristisch gebeuren , een “pensenkermis” waardig .Niet echt de moeite om er een dag te spenderen  .Het dateert uit de 14 de eeuw , en is één van de topattracties van Roemenië , hoewel er geen connectie is met de historische noch met de fictieve figuur .In 1920 werd het slot eigendom van de Roemeense vorsten .Koning Ferdinand en diens vrouw Marie van Edinburgh verbleven er en leiten er een kapel bijbouwen  .Tijdens WO 2 runde prinses Ileana van Roemenië er een noodziekenhuis .In 1948 werd het gebouw genationaliseerd en in 2006 teruggegeven aan Dominic van Habsburg , verre familie van prinses Ileana.Uiteindelijk werd het een museum .Jaarlijks bezoeken meer dan een half miljoen bezoekers dit “sprookjespaleis” .Bram Stoker schreef in 1897  in zijn roman dat het kasteel het  onderkomen van de graaf Dracula  was , het  hoofdpersonage  uit zijn vampierenroman  .Toch is er een zweem van historische achtergrond .Vlad2 Dracul , de vader van prins Vlad Tepes zou er zijn hoofdkwartier gehad hebben  .De Dracula mythe werd mede door hde Amerikanen gecreëerd om een massatoerisme naar Roemenië te promoten....

Gelukkig kunnen we overnachten op de parking , want opnieuw is er een hevig warmte onweer .

Met de hulp van Carmen en Sorin hadden we gevonden dat er in de buurt van Sub Citate , een kans bestond om mee te gaan met een beren tocht .Daar hadden we oren naar , en we vertrekken langs rustieke dorpjes in een heuvelachtige streek naar Sub Citate .Onderweg zien we veel waarschuwingsborden voor wolven en beren , dat belooft .We komen aan op de modderige camping , door het slechte weer van de afgelopen week , , betalen 30 ron (6 euro) en installeren  ons .Merkwaardig was dat iedereen er enkel Hongaars sprak , ook de diensters en campinguitbaters konden enkel  Hongaars , we waren in een Hongaarse enclave in Roemenië .

Enkel één iemand sprak gebrekkig Duits , die onderhandelde voor ons met de organisatoren van de berensafari .We konden mee , als we naar het vertrekpunt gingen enkele km van de camping  .Wij vroegen of het mogelijk was ons te komen halen en terug te brengen , mits bij te betalen natuurlijk , maar dat bleek onmogelijk , ondanks voorafgaandelijke  toestemming per telefoon  .Omdat het weer begon te regenen , en het weer slechter en slechter werd , zagen we af van de safari .In de vooravond kwamen plots vele sportwagens toe , met het nodige lawaai , de volgende dag was er blijkbaar een soort rally , voor ons een teken om de volgende dag vroeg te vertrekken  .

Via een mooie weg door de Karpaten komen we aan in Izbita , waar een p4n gevonden hadden waar we zouden overnachten , helaas was daar niemand thuis toen we er aankwamen  .Geen nood echter , enkele honderden meter verder in de straat vonden we onderkomen in Pension Giula , waar we voor 10 euro konden overnachten , We kunnen er ook een avondmaal nemen , een schnitzel met puree , niet uitzonderlijk , maar wel goed .We betalen 35 euro voor de twee , en krijgen nog een zelfgestookte likeur als toetje .Voor we vertrekken kopen we nog een fles zelfgemaakte witte wijn  .

Op weg naar onze laatste slaapplaats in Roemenië, hebben we een lange rit voor de boeg door een heuvellandschap .We hopen toch enig wild te zien , maar als zo vele keren op deze reis , helaas pindakaas .

We hebben wat problemen met de rechter buitenspiegel , en plakken en binden hem vast met duck-tape en koord .We eindigen op de parking van het zeer mooie , kleine klooster in Bodrog , waar we 7 jaar terug onze eerste overnachting op Roemeense bodem doorbrachten  .

Ook nu weer kan het klooster ons bekoren , Het Hodos klooster in Bodrog is bekend bij de plaatselijke bevolking , die er devotie komt belijden .We genieten terug van de mooie muurschilderijen , en van het “gezang” van de monniken  .Met het weinige Bulgaarse geld die over is , kopen we honing en steken kaarsen aan voor het geluk van Sorin’s familie en van onze kinderen en kleinkinderen  .Baat het niet , dan schaadt het niet .Om 6.30 uur worden we gewekt door het klokkengelui , prima voor ons .ook is er een toilet dat dag en nacht open is .

Na drie kwartier aanschuiven aan de grens , kunnen we zonder noemenswaardige controle Hongarije binnen  .Met het nodige vignet rijden we naar de slaapplaats in Pusztavacs , waar we in het begin van de ries ook stonden  .We doen er een mooie wandeling door de bossen , en zien een reetje wegvluchten  .Met de weinige forint die we overhadden , kopen we brood en watermeloen in het plaatselijke winkeltje .

Nu volgt een lange weg richting Sopron , dicht bij de Oostenrijkse grens .Het is weer enorm warm , en een plaatsje in de schaduw vinden is een hele opgave .We vinden zo’n plaatsje onder de bomen , maar er is daar geen enkel horizontaal plekje beschikbaar .We eten er ons middagmaal , terwijl we nog even nazien wat er in de streek voor speciaals te zien is .Erna ontdekt dat Sopron een historishe plaats is in de Europese geschiedenis  In  1989  vond er een vredes pick-nick plaats .Op die plaats is er een monument en een tenoonstelling over de beroemde maaltijd .Mensen van  Hongarije konden de grens oversteken , zonder dat de grenswachten ingrepen , om een maaltijd te hebben met de “vrije” Oostenrijkers .Vele Hongaren maakten van de gelegeheid gebruik om naar het vrije westen te vluchten . Enkele maanden later liet de Hongaaarse overheid het ijzeren gordijn open  , het begin van de volledige vrijheid in Europa , het begin van de val van de muur .

Op de site zijn  het monument , de oude wachttoren  de stukken prikkeldraad en de foto tentoonstelling van de pick-nick beklijvende dingen om te aanschouwen  .Wij wisten , net zoals vele westerlingen denk ik , niets van dit wereldgebeuren  .

Ik kan er ook mijn laatste forint wisselen  .Normaal kan je overnachten op de site , maar de warmte is er te veel aan  .Zonder problemen passeren we de grenscontrole aan het kleine controlepostje .Dit bezoek was één van de hoogtepunten van de reis .

In het eerste Oostenrijkse dorp kopen we voor 9.9 euro een wegenvignet en rijden dan tot Herzogenburg , waar we aan het plaatselijk zwemparadijs kunnen overnachten op een mooie plaats weg van de drukte en in de schaduw .Ook kunnen we douchen voor een halve euro .De hitte helpt mee beslissen om nog een dag te blijven in dit plaatsje .Op weg naar Herzogenburg zien we een vrachtwagen aan de overkant van de snelweg volledig uitbranden , ondanks de pogingen van de chauffeur om te blussen  .Enkelen aan onze kant van de snelweg , namen foto’s en filmden het tafereel , wat me innerlijk woest maakte .

Na het ontbijt wandelen we naar het centrum van Herzogenburg , waar we goede info krijgen in het info kantoor .Het Stift Klooster is het belangrijkste gebouw in deze stad .We boeken een geleide wandeling (10 euro p/p)in het 900 jaar oude klooster .Het geleid bezoek duurt anderhalf uur , het is een fijne belevenis , alleen was het een beetje een “zagegids” .Indrukwekkend waren de vele mooie kamers , en een Romeinse buste die ze bij herstellingswerken gevonden hadden  .Ook de bib was verbazingwekkend  mooi , zoals je een oude Middeleeuwse bib wel kunt voorstellen  .Het klooster lag oorspronkelijk aan de oevers van de Donau , maar werd na veelvuldige overstromingen in 1244 heropgebouwd op zijn huidige plaats .Vanaf 1714 werd het barokgedeelte gerenoveerd .Na dit schitterend bezoek eten we in een plaatselijk restaurant een niet zo schitterende maaltijd en gaan terug naar de “camion” .Gelukkig staat die in de schaduw , want het is om en bij de 35 gr .De gehele namiddag rusten , in de vooravond doen we nog een mooie wandeling langs het kanaaltje dicht bij de camperplaats , en eindigen de dag met een ijs op het marktplein .Op de wandeling zien we een tiental zaagbekken en een kleine slang .Van uit Herzogenburg ka je ook fietsen naar Sankt Pölten en naar Melk .

We doen een kleine was , lozen afvalwater en ledigen toilet , en rijden dan via Melk en Linz naar Maithenbeth ,in Duitsland , waar we voor 10 euro op een boerderij terecht kunnen  .We worden heel hartelijk ontvangen , mogen kersen plukken à volontè , krijgen een biertje en een stuk taart , en mogen de herten helpen voederen  .De gastvrouw was blind , maar dat weerhield er haar niet van alles in de keuken zelf te doen .De kersentaart , die ze ons presenteerde was super .Haar man had een speciale lift ontworpen om hout van de kelder naar het houtfornuis te brengen ..Nog een kleine toevalligheid : beide dames heten Erna .Tijdens een wandeling door de bossen in de buurt , zien we een zwarte ooievaar .

We rijden naar Oggelshausen , waar er een gratis camperplaats is , de parkeerplaats , midden de bossen was bijna niet toegankelijk door afgewaaide takken , er was namelijk enkele dagen ervoor een zware storm gepasseerd , wij hadden schrik om daar te overnachten , stel dat er nog takken naar beneden kwamen...We doen er wel een kleine wandeling langs allerlei grote ,monumentale stenen werken  die er geplaatst werden voor een cultuurwandeling .Enkele km verder  , in dezelfde straat is er nog een plaats om te overnachten  , maar daar was geen schaduw , dus trekken we verder  .

We eindigen op de betalende parking , 5 euro , in Holzschlag nabij Bonndorf in het Zwarte Woud .Voor die 5 euro krijgen we ook info over de wandelmogelijkheden in de onmiddelijke buurt , en krijgen we ook een gratis buskaart  . Enig nadeel is de ligging in de vlakke zon , zonder schaduw . Een grote Duitse camper had beslag gelegd op de enige  3 parkeerplaatsen met een beetje schaduw .Hier krijg ik het lumineus idee , om een stuk karton op het dakvenster te leggen , verzwaard met een steen , zodat de “moordende “zon buiten de camper gehouden werd .Dit scheelt zeker een vijftal graden  .We plannen een dagwandeling de volgende dag langs de Wutach rivier .De Wutach schlucht is is een 118 km lange wandelweg in de streek .

We wandelen van 8.30 tot 15.30 langs de Wuttach en hebben 21 km op de teller .Het eerste deel is volledig door het bos , het tweede deel is meer avontuurlijk langs de Wuttach , met enkele klauterpartijen langs het  grillige stroompje .Terwij we eten zien we een wezel aan de overkant langs het water  .Door kniepijn korten we de wandeling met zo’n 4 km in. Ondanks de volledige verduistering van de cabine , is het toch drukkend warm .Gelukkig koelt het ietwat af bij valavond en kunnen  we toch  goed slapen  .

We besluiten als laatste slaapplaats naar Dobel te rijden .Dit plaatsje in Baden-Würtenberg ligt  in de omgeving van Karlsruhe .Door werken moeten we ongeveer 50 km omrijden .De parking waar we kunnen overnachten is iets buiten de dorpskern gelegen , en helaas niet helemaal horizontaal , toch kunnen we de camper min of meer plat plaatsen , en in de schaduw van het enige boompje op de parking  .Op een wandelkaart die er hangt zien we dat we een wandeling van 13 km kunnen doen in de omringende bossen  .Erna neemt een foto van de wandeling , ik schrijf op een papiertje de herkenningspunten van de tocht op .Beiden zijn even accuraat . Halfweg de tocht nemen we een break aan de Eyach Mühle waar we een ijs eten en een ferme pint drinken  .Terug aan de wagen begint het te miezeren . In Dobel is er ook een “Europese “ wandeling uitgetekend .Op de wandeling staan er verschillende banken , geschilderd in de nationale kleuren van alle Europese Gemeenschaps landen  .Op de parking staat een Zweedse ban k , wij willen de wandeling nog doen , en zo de Belgische bank zien , maar een zeer zwaar onweer steekt daar een stokje voor.

Gelukkig zitten we knus en gezellig in ons “bakske” .

Om de reis af te sluiten hebben we nog een lange autostrade rit via Karlsruhe , Luxemburg en Namen naar Kortrijk .We hebben in totaal 9369  km afgelegd en  8 landen doorkruist .

Een mooie , maar geen superreis . Bulgarije , het einddoel van deze reis is een mooi , maar enigszinds een ontoegankelijk land .Er is weinig of geen schriftelijke info te vinden , en de mensen zijn ietwat terughoudend , maar zeer vriendelijk en hoffelijk in het verkeer .Wel is er overal internet beschikbaar wat ook een groot pluspunt was .

De twee passages in Duitsland konden ons ook wel bekoren  .Hoewel het een buurland is , komen wij er toch , te, weinig .Wij gaan daar eens werk van maken  .