Portugal 2024

San Sebastian Portugal Rond de middag vertrekken we richting het zuiden .In Clères had ik een mooie CP gevonden , maar toen we er aan kwamen leek deze gesloten door weersomstandigheden .Omdat we toch ergens moeten overnachten , zoeken en vinden we op de site van FP , een plaatsje bij een landbouwer in Catenay . De plaats is ok , met een elektronische vleeswinkeltje op de oprit , maar de eigenaar had geen tijd voor ons , en liet ons staan waar we een plaatsje vonden . Hij was blijkbaar een verzamelaar van kippenrassen , die hij aan de bezoekers toonde via verschillende kleine kooi – kioskjes . Rond 9 uur vertrekken we voor de tweede etappe van deze reis . Via Orléans rijden we richting Vièrzon . ’s Middags stoppen we in La Ferté ’s Aubin , waar een mooie air de camping car is . Gelegen dicht bij een kasteel , en er is een permanente kunsttentoonstelling in de onmiddellijke nabijheid . Tenslotte vinden we in Esse een mooie CP om te overnachten . We hadden afgesproken om bij vrienden in Hendaye aan te komen in de vooravond .Via Angoulème en Bordeaux en Dax zijn we ruim op tijd aanwezig .We nemen enkel een stukje betalende autostrade rond Dax , omdat het verkeer daar hectisch kan zijn , weten we uit ervaring . Bij aankomst bleken onze vrienden niet thuis te zijn , we kunnen wel de auto parkeren op de plaats van de buurman .Die heeft de sleutel van het terras van Paxti en Edurne , zodat we nog kunnen lezen . In Hendaye dineren we , en gaan terug naar de camper , zoals afgesproken slapen we in onze woonmobiel . Na een goede nachtrust wandelen we langs het mooie wandelpad , dat aangelegd is met Europees geld tot aan het station van Hendaye , en terug . Onze vrienden pikken ons op in het stadje en samen rijden we naar San Sebastian , waar we het nieuwe appartement van Edurne bezoeken , en daarna eten we bij Eugenia , een zeer goede vriendin , die we al 45 jaar kennen . Het is een emotioneel gebeuren , omdat we weten dat dit misschien de laatste keer is dat we Eugenia , die aan de ziekte van Parkinson lijdt , zullen zien . Na dit blits bezoek , is het tijd om richting Portugal te rijden . Op aanraden van Patxi nemen we de N wegen in plaats van de betalende autostrades .VIA Vittoria-Gasteiz , Burgos en Palencia rijden we tot in Dueñas , waar er een camperplaats is .We doen er de nodige inkopen en rijden verder tot het kleine plaatsje Ampudia .We zullen er overnachten op de mooie CP . Rond 16 uur lijkt het stadje uitgestorven , we waren vergeten dat we in Spanje waren , daar is het siësta tijd in de namiddag . Alles was gesloten , de dienst voor toerisme ; het kasteel en de musea …De enige plaats die open was , was een naar vis ruikende bar , die we dan ook lieten voor wat het was . Ampudia is vooral bekend voor de gestutte woningen .de zogeheten Calles Porticados de Ampulia . Omdat het er in de zomer zo warm is , werden er balkons aan de woningen gebouwd , die onderstut werden met afgeronde boomstammen , zodat het volle zonlicht niet in de huizen kon binnendringen . Deze stutten dateren uit de13de tot 17de eeuw . Het kasteel heeft ook enige betekenis , omdat er opnamen gemaakt werden van de film “El Cid “ . Na een warme nacht , gesierd met een mooie volle maan , tuffen we verder richting Miranda do Douro , , het grenspunt met Portugal . We parkeren op een kleine parking , dicht bij het bureel van toerisme . In het kantoor worden we te woord gestaan door een niet meer zo jonge dame , die er werkelijk niets van kon .Ze kende de stad niet , wist niet wat er te bezoeken viel , gaf verkeerdelijke info over wandelmogelijkheden , kortom een RAMP . Ook de CP , die mooi oogde op de site , was een flop , alleen zeer hellende slaapplaatsen , niet te doen dus . Gelukkig was er een kleine camping , waar we voor 16 euro terecht kwamen , weliswaar zonder elektriciteit . We wandelen van uit de camping naar het centrum van Miranda , kijken wat rond , en gaan terug naar de camping , waar we in de schaduw lezen , en de rest van de reis voorbereidden . In de camping bar drinken we elk een grote pint voor de , naar onze mening zeer schappelijke prijs van 3 euro , voor de twee bieren wel te verstaan !! We kopen brood in de campingwinkel en rijden tot in Aldeia Nova , waar we wandeling nr 19 uit het boekje Noord-Portugal Voetwijzer 9 , doen . De goed omschreven 8 km lange wandeling door het mooie Douro landschap is goed te doen .Eerst gaan we tot aan een kapelletje op 658 m hoogte , waar er ook nog Romeinse relieken te zien zijn . Van aan het kleine kerkje hebben we mooie zichten op de grote rivier . Onderweg zien we een bidsprinkhaan en veel vale gieren . Na de broodmaaltijd in de auto rijden we tot Bragança waar een mooie CP is aan het kasteel .Hier horen we ook voor het eerst over de grote bosbranden die er heersen in de regio van Porto , één van onze reisdoelen . Kort na de middag doen we een wandelingetje in de stad . In de toeristische dienst worden we nu wel zeer goed geholpen , pluim voor die dienst .We piepen eens in de wel zeer barokke kerk , gaan enkele gratis musea binnen , en terwijl Erna het fotografie museum bezoekt , drink ik een frisse pint op een terrasje . In een kleine supermarkt doen we de nodige inkopen , en bespreken we de wat we de volgende dagen gaan doen , en hoe de branden onze reisplannen zouden kunnen beïnvloeden . In Rio de Onor doen we een volgende wandeling die we in de dienst toerisme van Bragança gekregen hadden .Het 8 km lange parcours is zeer mooi geel-rood aangegeven .Op de wandeling passeren we aan een grote eeuwenoude eik , arvore in het Portugees .Aan een wasplaats kunnen we onze boterhammen opeten , en wandelen dan terug naar de auto . Het oude dorpje is denkbeeldig in 2 verdeeld door de Portugees-Spaanse grens .Na die mooie wandeling doorkruisen we de Douro vallei en parkeren terug in Bragança .In de late namiddag doen we nog een korte avondwandeling rond het kasteel . We krijgen onze eerste regendag , en beslissen om in de stad te blijven . Eerst bezoeken we het feodaal kasteel , met een verzameling oorlogswapens , niet ons ding .Gelukkig was de inkomprijs , 1 euro per persoon niet hoog .Daarna bekijken we het interessante maskara de traje museum , waar we 0.59 euro inkom betalen .Maskara is het Portugees voor masker . De maskers en feestkledij werden gedragen bij overgang van de winter naar de lente . Zeer mooie verscheidenheid van kostuums en maskers in allerlei vormen en kleuren , zeer de moeite . Erna bezoekt alleen het camara museum municipal . Het cultuur museum is ook de moeite waard , met onder andere een mooie muntenverzameling , en een hele zaal gewijd aan pentekeningen . Het weer is aan het verbeteren , en we rijden naar Freixo de Numäo waar we voor 5 euro terecht kunnen op een mooi CP plaats , met douche , wc en elektriciteit inbegrepen . De eigenaar , schenkt de camperaars een gratis portootje , natuurlijk is het de bedoeling dat we dan ook effectief porto kopen .We kopen een fles van 5 liter , en een bidon olijfolie van5 liter . ( samen betalen we 65 euro , een koopje denken we .) Dicht bij de laatste rustplaats bezoeken we het wereld unesco erfgoed van Museo de Cõa , in Vila Nova .Hier kun je de prehistorische rots tekeningen in de Cõa vallei bezoeken .Het zijn vindplaatsen uit het Paleolithicum , die begin de jaren 90 ontdekt werden bij werken aan een stuwmeer .De abstracte figuren zijn gedateerd van 22.000 tot 10.000 voor Christus , en stellen dieren en mensen voor . Na hevig protest van de plaatselijke bevolking , en na een nationale campagne werden de werken aan het stuwmeer stopgezet , omdat alles onder water zou verdwijnen voor eeuwig .Gelukkig maar ! We boeken een toer met een 4x4 jeep om naar de tekeningen in de rotswanden te gaan kijken .Alleen zo kan je de werken bewonderen . Samen met een Portugees en een Australisch koppel kunnen we mee met de eerste rit . We rijden een kwartiertje langs zeer slechte wegen , en dan nog een half uurtje stappen voor we bij de rots tekeningen waren .Slechts enkele waren duidelijk zichtbaar , de meeste tekeningen werden door de gids aangeduid . De meeste waren met heel veel moeite , en no meer verbeelding te identificeren als tekeningen . Terug in het supermoderne museum , eten we eerst in hun restaurant , waarna we de tekeningen op vele panelen uitgelegd zien . Voor mij was het gehele bezoek ietwat teleurstellend , ik had duidelijker tekeningen verwacht ; maar toch content dit te mogen hebbe meemaken . Na dit bezoek rijden we naar Castelo Rodrigo , waar een mooie CP locatie is . Gelukkig vinden we er nog een mooi plaatsje .Na ons geïnstalleerd te hebben , wandelen we nog eens door het middeleeuwse stadje en drinken nog iets in een plaatselijke kroeg . Ondertussen hebben we Route You ontdekt , en kunnen we de twee plaatselijke wandelingen op onze smartphone plaatsen . Dat zal voor de volgende dag zijn . Om 10 uur is de dienst voor toerisme geopend , en halen we een folder van de 2 plaatselijke wandelingen . Eerst doen we wandeling PR2 , die zoals alle plaatselijke wandelingen goed aangeduid is met geel-rode tekens . Deze 11 km lange wandeling korten we wat in door een dreigende hemel . Na de middag doen we ook nog PR3 , eveneens goed aangeduid tot we in het dorpje Sâo Vicente de Figuera aankomen .Daar verliezen we de tekens in het dorpscentrum , aan de kerk .We doen er een tijdje over om het pad terug te vinden , maar na 1 km buiten het dorp , verliezen we opnieuw de tekens .Zo maken we een 3 km lange omweg , om uiteindelijk , de niet zo mooie wandeling te beëindigen na 17 in plaats van 14 km . We hadden zo 27 km op de wandelteller vandaag , en dit in redelijk warm weer . Erna had in een gids gelezen , dat er een mooi natuurreservaat was niet ver van Vale de Afonsinho , het privé park , Faia Brava is doorkruist door een GR pad , dit leek ons wat om te doen . W>e zijn de enige wandelaars op het mooie pad , dicht bij de rivier de Côa .Het is weer zeer warm , en we besluiten rond de middag te stoppen aan een rustpunt met banken en schaduw .We eten en nemen een lange rustpauze .Van 2 werklui , die aan de weg werkten , kregen we te horen dat er vroeger , dicht bij de rustplek , een voederplaats van gieren geweest is .Hij toont ons de plaats , en inderdaad , aan een vervallen , typisch voor de streek , witte duiventoren , vinden we de plaats , die nog vol verbleekte beenderen ligt .Het programma werd gestopt , omdat de gieren het zodanig gewoon werden om gevoederd te worden , dat ze zelf niet meer op zoek gingen in de natuur naar aasdieren . Onderweg zien we ook massa’s sporen van everzwijnen , maar de dieren zelf , bleven wijselijk in de schaduw . Aan de werklui hadden we ook gevraagd of we mochten overnachten op de kleine parkeerplaats , wat zonder problemen toegestaan werd .We genoten van een koude douche en genoten van een uiterst stille nachtrust in de natuur . We staan op in lichte regen , en we besluiten de naar verluid mooie weg 222 te nemen tot in Porto .Dezee weg volgt de loop van de Douro tot in Porto .Onderweg houden we halt in Pinhâo , waar er een CP plaats is . Alle plaatsen zijn bezet , en we zien enkele campers aan een Douro kade staan .Initieel zijn we van plan hier te overnachten , en dan met de trein naar Porto te reizen .We krijgen echter te horen , dat hier regelmatig cruise schepen aanmeren , en dat de kade gereserveerd is voor de bussen die de toeristen ophalen .We willen niet ’s nachts uit ons bed gejaagd worden , en besluiten om verder door te reizen naar Porto , en daar op camping te gaan .Van uit Pinhâo reserveren we een plaatsje op de camping . Het stationnetje is beroemd om zijn blauwe tegels uit 1937 , en bestaande uit 24 panelen met landschappen van de Douro en met taferelen van de wijnoogst .De metalen brug over de rivier werd in de 19de eeuw ontworpen door Gustave Eiffel , inderdaad die van de Eiffeltoren . Via een betalende autostrade (7.9 euro ) en enkele electronische betaalpunten rijden we naar de enorme camping op een half uur van Porto . Gelukkig hadden we een reservatie .Voor 18.9 euro konden we terecht op een uitkant van het terrein , doch dicht bij een sanitaire blok , wat voor ons ok is . Porto is gemakkelijk te bereiken per metro . eerst met een taxi naar het station , en dan met de metro naar de grote havenstad . Van Engelse mede camperaars vernemen we dat het de helft goedkoper is om met een uber taxi naar de metro te rijden , dan met een reguliere taxi . ’s Nachts krijgen we een enorm onweer op ons dak , bakken regen en veel wind , met donder en bliksems als toetje .Gelukkig staan we op een veilige plaats . We installeren de uber app , en het gaat inderdaad ontzettend vlot en goedkoper dan met de gewone taxi. Beide ritten , heen en terug kosten ons 7 euro minder , toch wel de moeite om de gratis app te gebruiken ! Aan het metro station VC Fashion Outlets/Modivas lukt het ons om met behulp van een plaatselijke schone om een ticketje uit de machine te krijgen , moeilijk was het niet , maar je moest weten hoe ..Een metrokaartje kost 2.85 euro . We hebben een kleine kaart van Porto , en wandelen naar het centraal station , São Bento , dat indrukwekkend versierd is met de typische Portugese azulejos .Het wordt beschouwd als een der mooiste ter wereld .Er zijn wel 20.000 beschilderde tegels te zien in de stationshal .Het werd gebouwd eind 19de eeuw en vernoemd naar het klooster São ento de Ave Maria , dat op deze plaats stond .In 1916 werden de tegels , bedekt met azulejos van de schilder Jorge Colaço . De tegels verbeelden oude ambachten en militaire gebeurtenissen uit de geschiedenis van Noord-Portugal . Eveneens zeker de moeite waard is het fotografie museum , dat gevestigd is in een oude gevangenis . Tot in 1974 was dit nog effectief een gevangenis .Beklijvend zijn de grote tralies aan de ramen in het sombere gebouw . Naast de oorlogsfotografie is de verzameling camera’s indrukwekkend . We struinen verder , in mottig weer , ot we , denken we, een typisch Portugees restaurant vinden , waar de gewone man gaat eten . We moeten even wachten tot er plaats is , en dan nemen we Portugese gerechten . Ik eet Francesinha , wat typisch is voor de stad Porto . Dit is een sandwich gerecht met worst , ham , biefstuk , ei en bedekt met gesmolten kaas . Dit alles gegarneerd met tomaat , bier en een rode saus . Voeg daar nog een portie frieten bij , en je weet genoeg….Erna eet een visgerecht . Erna bezoekt alleen de Cé kathedraal (3 euro) , omdat ik niet wil betalen om een kerk te bezoeken .De eerste steen van deze kerk werd in 1110 gelegd , in de 18de eeuw werden barokke toevoegingen geplaatst . De kathedraal wordt geflankeerd door 2 vierkante torens en bekroond met een koepel .In de prijs is ook een torenbezoek inbegrepen .In 1736 voegde de Italiaanse architect Nicolau Nasoni , de barokke zijgevel toe .In een van de kapellen staat een prachtig zilveren altaarstuk . Ook azulejos en drie rode marmeren wijwatervaten trekken de aandacht .In het bijgebouwde klooster zijn er de barokke azulejos van Valentin Almeida ( 1729 – 1731) te zien , ook het cassettenplafond van de kapittelzaal verdient de nodige aandacht. In he namiddag is het droog weer , en doen we verder met de stadswandeling die we kregen in de dienst toerisme .De nauwe straatjes , de vele bruggen over de Douro , de drukte en stadsgedoe kunnen ons wel bekoren . Er zijn 6 bruggen in de stad , en de meest bekende is de Ponte Dom Louis 1 , die 44 meter hoog is , en een spanwijdte van 160 meter , en bestaat uit een voetgangers zone , hoog boven de Douro , en een metro rijvlak dichter bij het water . De brug werd in 1877 gebouwd naar een ontwerp van Gustav Eiffel . Na een tas koffie en een taartje keren we terug naar de camping . Na een nieuwe stormnacht , maken we de camper in orde en trekken noordwaarts .We zien veel camino gangers , en hopen onze Noorse vriendin te ontmoeten die wandelt van Porto naar Santiago . Even stoppen we aan zee , en doen korte strandwandeling , maar helaas spotten we onze kennis niet op het mooie pad langs de zee .We rijdne dan verder naar Aveiras , waar we een super plekje vinden dicht bij de zee , en aan de Nieva rivier . We doen er een wandeling PR1 , van 10 km , die zeer goed rood-geel aangeduid is . We wandelen bijna de gehele tijd in het groen en langs rustige landwegen .Helaas zien we bijna niets van dieren of vogels , net zoals in de gehele reis tot nu toe .Er zouden , naar we op een affiche lazen , zelfs otters te zien moeten zijn . We amuseren ons op deze mooie CP , Erna gaat ’s morgens naar de kust om mooie plaatjes te schieten , ik blijf bij de camper en probeer vogels en otters te spotten . Het is slechts een uurtje rijden tot onze volgende bestemming , Braga .De grote CP is juist aan de beroemde trappen gelegen . We hebben een mooi plaatsje gevonden , en besluiten met de bus naar het centrum te gaan . Bus 2 vertrekt aan de kabellift en de trappen , en voor 1.5 euro per persoon worden we in het centrum afgezet . In de toeristische dienst krijgen we een Nederlandstalige stadsrondleiding , en meer hebben we niet nodig . Enkel het Palácio do Raio , is echt de moeite als gebouw .Het werd gebouwd onder het koningschap van João (1706-1750 ) , het is een uitstekend voorbeeld van barokarchitectuur .Vooral de met azulejos bekleedde voorgevel is indrukwekkend .In het paleis ontmoeten we een Portugese jongedame die , na een praatje , geïnteresseerd is in het werk van Erna . Ze vertelt dat er een fotografie happening is in Braga , met werken in verschillende locaties .De tentoonstelling in de bib , met een grote verscheidenheid aan foto boeken , kan Erna wel bekoren . We eten in een vegetarisch restaurant , waar een niet vegetarische partner ook een menu kan kiezen , en betalen 53 euro , wat redelijk veel is voor Portugese normen . Uiteindelijk belanden we in een boekenwinkel , annex koffiehuis waar we van een heerlijke koffie , thee genieten . Tijd om met de bus terug naar “huis” te gaan . We willen met de beroemde trappen naar Bom Jesus gaan , maar , er was een “pompierfestival” op til , en de trappen waren afgesloten .We kunnen mee met de antieke kabelbaan voor 1.5 euro per rit .Het bijzondere aan de lift is dat die enkel op zwaartekracht werkt .Het bestaat uit 2 kleine liftjes met grote waterbakken onderaan , boven worden de bakken gevuld , en door de zwaartekracht komt de volle lift naar beneden , en met kabelwerk wordt de andere tegelijkertijd omhoog getrokken . De lift dateert van 1882 en heeft een lengte van 274 meter , het hoogteverschil van 116 meter wordt in 4 minuten overbrugd .Het heiligdom ligt op een 116 meter hoge heuvel op 3 km van het stadscentrum . Bom Jesus do Monte , letterlijk Heiligdom van Goede Jezus van de Berg , werd in de 1373 voor het eerst vermeld .In 1629 werd een pelgrimskerk gebouwd gewijd aan bom Jezus . Het huidige heiligdom dateert van 1722 onder aartsbisschop Rodrigo de Moura Telles .Er kwam ook een reusachtige zigzaggende trap die gewijd is aan de vijf zintuigen , die elk apart worden “gezinnebeeld” met een fontein .De trappen tellen 577 treden , en wordt door sommige pelgrims op de knieën afgelegd . Toen we ’s morgens opstonden was er een drukte van jewelste , van overal kwamen brandweerwagens en ambulances toe op de parking , voor wat blijkbaar hun feest was op en rond het heiligdom .We vertrokken zo rap mogelijk , om zonder problemen van de berg af te raken . In een winkelcentrum in Braga doen we noodzakelijke inkopen en rijden dan verder naar Soajo , Soaju uitgesproken In oajo is een mooie CP , voor 7 euro kan je overnachten met gebruik van toilet en douche . Toen we aankwamen lazen we dat we moesten betalen in het info kantoor in het dorp .Dat was gesloten , en van een mevrouw van een kleine expositie ruimte kregen we , via google translate , te horen dat alles gratis was . De slaapplaats was op enkele meter van de beroemde Espigueiros gelegen .Deze espigueiros , groep vormt een gemeenschappelijke dorsvloer bestaande uit 24 graanschuren , allen gemaakt van steen en gebaseerd op een granieten rots .De oudste dateert van 1782 . Sinds 1983 werden de graanschuren geclassificeerd als een object van algemeen belang . Deze zeer fotogenieke schuren worden druk bezocht . Het dorpje leeft van dit toerisme , en er zijn enkele café’s en eetgelegenheden open .Je kan er ’s morgens ook vers brood kopen in een winkeltje annex café. Op het marktplein staat een merkwaardige schandpaal , Pelourinho , die sinds 1910 een nationaal monument is .Een stenen gezicht , bekroond met een soort stenen driehoeksmuts , bovenaan de paal , begroet de bezoekers op een vriendelijke manier . We zullen hier 2 nachten blijven .Op een wandelkaart zien we dat er 2 wandelingen langs de gr te doen zijn , de eerste , 11 km , naar het kapelletje van Senhora , de andere van 19 km naar het nabijgelegen dorp Lindozo. Goed plan om die wandelingen te doen , omdat we menen dat GR wandelingen altijd goed aangeduid zijn . Via een mooi stenen pad doen we de eerste wandeling naar het kapelletje van Senhora da Paz , onderweg passeren we enkele brandas ( zomerdorpen ) .Ongelukkig voor ons was er tijdens een storm een grote boom over het pad gevallen , en was er geen doorgang aan . Toch tevreden keren we op onze stappen terug , nemen een douche en gaan nog een pint drinken met een een stukje citroentaart , een mooie afsluiter van de eerste wandeldag . De tweede wandeling is andere koek . Het eerste gedeelte , wel 8 km is lang steile openbare wegen , eerder saai dus . Toch besluiten we om door te stappen naar Lindozo , omdat het even ver is de gehele wandeling te doen , als om halverwege terug te keren . Driewerf helaas , op enkele km. Van het eindpunt zijn er geen GR tekens meer te bespeuren .We gaan dan maar naar de grote wegom via deze het dorp te bereiken .In een café vraag ik de waard of hij een taxi wil bellen om ons terug te voeren .De vriendelijke man belt , zonder er iets voor te vragen , in de gauwte slokken we een pint binnen en wachten op ons vervoer . Een vlot Frans pratende chauffeuse , brengt ons met veel plezier , en met de nodige uitleg over de streek naar onze wagen . We betalen slechts 15 euro , en zijn tevreden dat we de gehele weg niet terug te voet moesten afleggen .In plaats van 19 , staan er weer 23 km op de wandelteller .Tijd voor douche en pint …. Na dit mooie verblijf , staat Chaves op het programma .Wij zouden al eerder deze stad bezocht hebben , maar de grote bosbranden in de streek verhinderden dat . We parkeren de auto aan het museum van moderne kunsten , en doen een korte stadswandeling .We wandelen tot aan de beroemde Romeinse brug , die op het einde van de eerste eeuw, of begin tweede gebouwd werd onder keizer Trajanus . In 104 werd een herdenkingszuil opgericht , verwijzend naar de bouw van de brug .De brug telt 14 bogen en verbindt de beide oevers van de Tãmega rivier , en was ooit een onderdeel van de Romeinse weg van Braga naar Astorge in Spanje .Er staat nog een replica van de Padrão dos Povos( volksstanddard) in het midden van de brug . We wandelen verder in het stadje , en i een toeristische dienst krijgen we te horen dat alle musea en bezienswaardigheden , uitgenomen de kerk , gesloten zijn op maandag , onze bezoekdag .Op aanraden van de mevrouw van het bureau eten we in een café de plaatselijke specialiteit , Pastel de Chaves ( een bladerdeeg koekje met vlees tussen die warm gegeten moet worden ) . Omdat het zo warm en drukkend was , en omdat alles toch gesloten was besluiten we naar het noorden te rijden . 20 km noordwaarts kunnen we de wagen aan het natuurreservaat Carreira da Lebre plaatsen waar we een korte 4.5 km wandeling doen .Omdat we helemaal geen dieren en vogels zien , en omdat het zo warm was , en omdat we een beetje uitgekeken waren op de grensstreek , beslissen we om naar Spanje te gaan .Op weg naar de regie Santiago de Compostella houden we halfweg halt in Barbantes , waar we een plaatsje vinden op een drukke CP . We drinken een , te dure , pint en verfrissen onze voeten in het lauwe , gratis , thermale badje . We contacteren naar onze vrienden in de buurt van A Coruña , en vragen of het zou passen dat we hen een bezoekje brengen , en er eventueel kunnen overnachten . Na een kletsnatte , mistige rit , met een moeilijke passage door Santiago de Compostela , rijden we op goed geluk naar een kustplaatsje . In Malpica vinden we een parkeerplaats aan het kleine strand .Intussen is het weer opgeklaard , en kunnen we een mooie wandeling doen tot aan een kerkje op een klip . Tijdens deze 5 km lange wandeling zien we een camper staan op een kleine parking midden de duinen , met schitterend zicht op de baai . We besluiten daar te overnachten . Via smalle baantjes tussen de huizen komen we op de parking Seaia aan .Het is hier veel , maar dan ook veel rustiger dan op de eerste parkeerplaats .In de vooravond kregen we nog gezelschap van enkele jongeren met hun kampeerauto ,maar het bleef stil . Gelukkig maar . Redelijk vroeg vertrekken we , en in een ware zondvloed rijden we richting Carion , waar ook een mooie CP zou zijn .De weg erheen is zo steil en nauw dat we maar doorreden .We hadden afgesproken dat we in de vooravond in Betanzos zouden zijn , maar door het slechte weer konden we zelfs niet gaan wandelen , en kwamen we rond de middag aan op de CP in Betanzos . Het werd een rustige leesnamiddag , zalig eens niets doen . Met de gps coördinaten vinden we gemakkelijk het huis van onze vrienden , die we 12 jaar geleden leren kennen via couchsurfing . Net zoals toen konden we parkeren op het gras voor hun huis . We praten bij over de verlopen jaren , en gaan dan in de vooravond naar Betanzos , waar we tapas gaan eten in bar “O Que Faltaba “ .Het is zo’n café die niet gekend is bij de modale toeristen , je moet bijna inheems zijn om deze plaats te vinden . In een mum van tijd stonden 5 verschillende tapas borden op onze tafel .En of het goed was , subliem eigenlijk . De inktvisjes ; de pimientos ; sardientjes ; het lomo schoteltje ; en de kleine vleesschotel met frietjes ; alles smaakte om het lekkerst , en was vers gemaakt door de moeder van de cafébaas. We eindigen de avond met een koffie in een andere bar . De volgende morgen , terwijl Erna samen met Carmen de hond uitlaat , kijk ik met veel bewondering naar Miguel zijn mancave .Zijn atelier waar hij modelvliegtuigen bouwt .Ik zie er ook zijn 3d printers , en vraag hem een klein stukje te printen voor in de camper .In een mum van tijd was het gefikst , en het paste perfect . Na het ontbijt vertrekken we met hen naar A Coruña , een grote havenstad op een kwartiertje rijden van hun huis .Ze hadden hier vroeger nog gewoond , en kenden alle plaatsjes van dit mooie stadje .Eerst wandelen we in het havengebied , waar zo’n monster van een cruise schip lag aangemeerd .Dan met de wagen tot aan de Herculestoren , dit is een Romeinse vuurtoren van 55 meter hoog en van 1900 jaar oud . Het is de oudste Romeinse vuurtoren die nog steeds in gebruik is .Naast de toren werd er een windroos mozaïek geplaatst in 1994 , van de kunstenaar Xavier Correa Corredoira .Toen we bij de toren aankwamen , was die volledig onzichtbaar door de mist . Beetje bij beetje loste de mist op en konden we de toren in zijn volle pracht bewonderen .Volgende halte was de oude militaire site met grote kanonnen .Van op de hoogte zagen we de plaats van de vuurtoren , enkel de spits stak boven het wolkendek uit , wat wel een speciaal zicht gaf . Na enkele jaren van verwaarlozing werd de kustbatterij op dee Monte de San Pedro hersteld , en de site werd een publiek park .De indrukwekkende kanonnen werden voor het eerst gebruikt in 1933 , en hebben een kaliber van 381 mm en een lengte van 17 meter .Er konden projectielen van 1 ton afgevuurd worden , met een bereik van 38 km . We lunchen in bar Milenium , een plaats die Carmen als zeer goed en betaalbeer aanprees . Voor 4 dagschotels en drank betaalden we 62 euro . Tijdens een korte avondwandelingetje met Miguel en zijn hond , kunnen we eens binnenkijken in een klei Romaans kapelletje . Terug thuis nemen we een douche , terwijl Miguel een heerlijke Spaanse tortilla klaarmaakte . Tijd om afscheid te nemen , we nemen de niet betalende snelweg langs de kust richting San Sebastian .Op aanraden van Carmen en Miguel stoppen we eerst in Ribadeo , waar het strand : Cathedrales de Ribadello te zien zijn . Je mag er overnachten in de camper op de grote parking . Deze zeer druk bezochte attractie loont zeker een bezoek . Praia das Catedrais , is de toeristische naam van Praia de Aguas Santas in Ribadeo , in de provincie Galicië . Karakteristiek zijn de natuurlijk bogenen grotten die alleen bij eb te zien zijn .ook de merkwaardige rotsen op het strand , die doen denken aan de Pancake Rocks in Nieuw-Zeeland , zijn redelijk indrukwekkend . De grote drukte deed ons beslissen verder te rijden langs de kust .In Caravia vinden we , op een afgelegen CP plaats dicht bij zee , een plaatsje om te overnachten .Met enige moeite kunnen we de camper “pas” zetten , en we doen ook nog een korte avondwandeling , een stukje camino .Het mooie aan dit plekje is dat je tegelijkertijd zicht hebt op zee en bergen van 1000 meter hoog . Het plaatsje is druk bezocht door jonge surfers . We slapen heerlijk , en rijden vroeg weg , omdat de toegangs weg , en de facto ook de uitweg , nogal smal en steil was , en om mogelijke tegenliggers te vermijden …… Via deze mooie kust autostrade belanden we tenslotte in Ellorio , waar een nieuwe CP is aangelegd met 11 plaatsen .Uit ervaring weten we dat we niet te laat moesten aankomen om nog een plaatsje te hebben , en inderdaad , toen we aankwamen rond de middag was er plaats zat , toen we terugkwamen van de stadswandeling was alles volzet .De politie houdt toezicht op de CP , en je krijgt een briefje tussen de ruitenwissers gestopt met de datum en uur van aankomst .Je mag hier max 72 uur staan , een goede regeling vinden we . We kenden het plaatsje van een vorige reis enkele jaren terug , toen stonden we op een grote parking ; die nu in een groenzone veranderd is .In het restaurant Batzoki Elorrio , eten we typisch Baskisch eten , met onder andere chipirones in su tinta . Dit is , naast pimentos de padron , mijn favoriete Baskisch gerecht .We betalen 60 euro voor 2 menu’s , terwijl we in A Coruña 62 euro voor 4 menus betaalden , redelijk wat duurder dus . Elorrio heeft enkele belangrijke toeristische troeven . Het eerst is de Argñetako Nekropolis .Deze necropolois , op 2 km van het stadscentrum ligt naast de San Adrian kluis . Er liggen 23 kalkstenen graven en drie pre-christelijke versierde grafstenen . Argiñeta betekent in het Baskisch , de plaats van de steenhouders .De graven lijken op een langwerpige doos met een klein dak , terwijl de ronde grafstenen ,ook gemaakt uit steen van de berggroeve Oiz , een iconografie van astrale aard hebben .Men is nog steeds zoekende naar de ware geschiedenis van deze plaats . Als tweede trekpleister heb je de 9 stenen kruisen uit de 16de eeuw , die geplaatst werden bij de inkomstpunten in de stad . Derde hoogtepunt zijn de vele paleizen en voorouderlijke huizen in metselwerk , te vinden in het centrum .Deze gebouwen zijn 17de en 18de eeuws , en zijn versierd met grote wapenschilden . Naar verluid zouden 69 stenen wapenschilden te vinden moeten zijn , in dit vroegere wellicht rijke dorp .Dit zou onze laatste slaapplaats worden op Spaanse bodem van deze reis . Omdat we de drukte kennen in deze regio , nemen we een tijdje een betalende autostrade tot voorbij San Sebastian en Biarritz .Ons plan was om tot rond Bordeaux te rijden , waar we aan het natuurreservaat Le Tech mochten overnachten ,dachten we . Enkele jaren terug sliepen we daar , en deden er een mooie natuurwandeling rond de meren .Nu stonden er hoogtebeperkers , om campers te weren . Aan andere camperaars , die op een niet voor campers toegelaten parking stonden , of ze gingen overnachten .De man antwoordd dat het soms gedoogd werd , maar als er politie kwam er een onvermijdelijke hoge boete volgde . Wij dus ribbedebie , tot in La Brede waar een FP is . We mogen overnachten , maar wijn proeven op de wijnboerderij was niet mogelijk zegde de eerder norse eigenaar . Voor ons geen probleem , in de vroege morgen vertrokken we zonder zijn winkel bezocht te hebben…. We beginnen onze voorlaatste reisdag met 1 uur file rond Bordeaux , daarna is het hoofdzakelijk rijden op N10 tot we in Ecluzelles aankomen waar we overnachten aan een meer .We vonden deze stek via park for night . Na een gehele dag in de regen gereden te hebben , ben ik blij dat we op de slaapplaats waren , Erna doet nog een korte wandeling , ik blijf rusten . Via Evreux , Rouen en Arras geraken we veilig thuis na een tocht van 5215 km .