Montenegro--Bosnië--Slovenië juni-juli 2026

Na lang beraad beslissen we om naar het onbekende Montenegro te reizen .We proberen os zo goed mogelijk te informeren , kopen enkele boeken en een landkaart , en zijn klaar om het avontuur aan te gaan .Zal onze auto het uithouden , hoe is de rijstijl in dit Balkanland , zullen we plaatsen vinden om te overnachten….. We reizen naar Montenegro in drie dag etappes .Eerste halte is een parkeerplaats in Dornstadt , in de omgeving van Ulm , tweede slaapplaats is in Bistra in Slovenië , dicht bij een restaurant .Hier betalen we 15 euro , die prijs valt weg als je eet in het restaurant , derde slaapplaats is in Slano in Kroatië , met mooi uitzicht op de zee . Na een goede nachtrust vertrekken we vroeg richting Montenegro .Geen enkel probleem aan de grensovergang .In een benzinestation kopen we een simkaart voor 1 maand , 20 euro .Later zouden we dezelfde kaart ook kunnen gebruiken in de andere omliggende Balkan landen . Ons plan is om Kotor te bezoeken , en daar ergens een slaapplaats te zoeken .Ons plan valt al snel in duigen , Kotor is overvol met toeristen , er is haast geen doorkomen aan in de nauwe straatjes . Zelfs geen enkel plaatsje om de auto te parkeren .Na een tijdje zijn we het kotsbeu , en trekken naar Lovćen National park .Ingang is 3 euro per persoon .Gps stuurt ons langs een onooglijk smal , steil straatje , waar we amper op konden met de camper .Maar het lukte en we rijden tot aan het mausoleum van Njegoś gelegen op de berg Jezerski Vrh (2694 m ) .We betalen 8 euro p/p . Het mausoleum is een megalomaan groot rond bouwwerk boven op de berg .In een crypte is de graftombe van de geleerde te zien , en boven , heb je een 360 gr zicht over Montenegro . Het bouwwerk zegt mij niet veel , maar voor de Montenegrijnen is het een heiligdom . Aan de eigenaar van een souvenirstalletje vragen we of we mogen overnachten op zijn parking , weliswaar na sluitingstijd .Zonder problemen krijgen we een documentje met toestemming .Iets verderop is er een mooi uitkijkpunt over het gebergte , en we blijven daar om te eten , en te genieten .We zien er ook een vos . Als het begint te schemeren rijden we 200 meter hoger naar de parking , onze eerste overnachting in dit voor ons vreemde land . Na een heerlijke nacht dalen we iets af en willen wandeling doen die start in Cetinje , aan het restaurant Babina Glava De wandeling “Het wolvenpad “ is zeer goed aangeduid met rood-witte tekens in cocarde vorm Gestaag omhoog door een bos , met een uitbreiding naar een uitkijkpunt over de baai van Kotor Erna geniet van een Alpenweide vol vlinders in allerklei kleuren en grootte . We genieten met volle teugen . Na een middagmaal in het park bij het restaurant , willen we nog een wandeling doen , maar de tekens zijn niet te vinden voor ons . We besluiten dan maar een leesnamiddag te houden in de schaduw . Na 16.30 trekken we terug naar boven , richting mausoleum .We parkeren terug op het uitkijkpunt , en slapen opnieuw aan de kiosk , na toestemming van de eigenaar .Ik geef hem een Meuniertje . In de voormiddag bezoeken we Cetinje , de vroegere hoofdstad van Montenegro .Eerst bezoeken we huis van Huzej Kralja Nikole (8 euro per persoon ) We zien veel bling bling van de toenmalige adel . Verder bezoeken we nog een abdijkerk , waar we schouders en knieën moeten bedekken en waar er een mummie te bezien valt. Ons zegt het niet veel , maar de vele gelovigen zijn in extase . We zien ook verschillende oud ambassade gebouwen in een mooie laan .We kopen brood en fruit en reizen verder naar Rijeca Crnoje Viva waar we op camping “Autocamp Rijeka” gaan ( 20 euro/nacht ), elektriciteit en wifi inbegrepen .Hier boeken we ook een boottocht (50 euro p/p) en 5 euro p/p ingang nat.park Skadarsko Jezero .Het nat park is in het verlengde van het meer van Skroder , dat we kennen van onze Albanië reis van een aantal jaren terug . Mooie anderhalf uur durende vaartocht , weliswaar te hoge snelheid , en we zien 1 pelikaan , ralreigers , en dwergaalscholvers . Er werd ons aangeraden in Rijeka te gaan eten in restaurant Obod . We bestellen een kleine karper , 2 forellen , bord met groenten en 2 grote pinten , en betalen 46.5 euro . Wat wel opvalt in Montenegro : op restaurant moet je expliciet om groenten vragen , ( en bijbetalen ) . Eten was ok , maar daarmee was alles gezegd . De karper was te hard gegaard , niet helemaal ons ding. Volgend doel is het nationaal park Prokletije . We doen 8 uur over de ongeveer 200 km , langs mooie , smalle wegen .We doorkruisen het oninteressante Podgorica , de nieuwe hoofdstad .We houden een korte pauze aan het Moraca klooster , met zijn verzorgede tuin , we gaan echter niet binnen . Via Plav komen we in het nationaal park Prokletije , waar we een mooie plaats vinden om te overnachten , hoog in de bergen , met uitzicht op de hoge bergen . We betalen 3 euro p/p en 3 euro voor de camperovernachting op 2000 meter hoogte . Na het installeren doen we nog een kleine wandeling tot in het keteldal , we spotten er ook de kramsvogel . In de voormiddag willen we een wandeling doen ; route Voluśnica doen ( boek Montenegro blz 104 ). De wandeling staat geboekt als gemakkelijk .Na 2 van de 8 km steil omhoog geven we de pijp aan Maarten .Te lastig voor ons , ook gezien de steile afdaling die zal volgen . We zien een groep Vlamingen de wandeling verder doen , misschien konden we het ook wel aan , maar we nemen het zekere voor het onzekere . Terug aan de camper is het “chillen “ . Na deugddoende rust , gaan we naar de bronnen in Izvori . De Ali Pashi Izvori bronnen , genoemd naar Ali Pashi , een Pasja die in de 19de eeuw de bronnen zo fantastisch vond , dat hij er steeds terugkwam en er zijn naam aan gaf . Ieder jaar in augustus zijn er hier feesten die tot wel 15000 bezoekers lokken .We doen er een kleine wandeling en Erna kan een grote groene hagedis spotten . Na het bronnenbezoek doen we inkopen in Plav .Echt op zijn Balkans , dubbel geparkeerde auto,s , auto voor de toegangsweg ,complete chaos . Niemand maakt zich druk daarover , even wachten en de problemen raken zo opgelost .We willen overnachten in Etno Selo Stavna (p4n 131340 ) , maar de weg ernaartoe is archi slecht , en we tuffen verder .Uiteindelijk belanden we in Park Prirode Komovi nat. Park , iets wat we totaal niet gepland hadden , maar dat wel een voltreffer zou blijken .Ingang tot het park is 3 euro , en 5 euro per nacht . Na een lange smalle weg door het park komen we op de overnachtingsplaats .We vinden mooi plekje in het gras met schitterend zicht op de omringende bergen . Fantastisch . In de vooravond eten we in het park restaurant , vleesschotel , vegetarische schotel , een bord groenten en 2 pinten , en dit voor de prijs van 30 euro . De porties waren zo groot dat we de rest meekregen in plastieken bakjes . Het is zo warm , dat we besluiten een rustdag te houden op 2000 meter hoogte , het is er verdraagzaam in de schaduw van de wagen . Ik probeer een lepel te snijden en Erna houdt zich in stilte bezig met ….. Na een korte wandeling gaan we terug naar het restaurant om een koffie te drinken .2 slechte koffies en een pannenkoek met nutella voor 7.1 euro ; alleen de prijs lijkt ok . Rond 7 uur ,s morgens rijden we van de berg af , om opkomende toeristen te vermijden ( smalle weg ) . We rijden tot in Kolašin , waar we info gaan zoeken om een treinreis te maken naar Podgorica . Eerst installeren we ons op een kleine familie camping , 20 euro per nacht alles inbegrepen , en de wagen staat veilig . We hadden gelezen dat de treinrit van Kolašin naar Podgorica , tot de mooiste ter wereld gerekend wordt .Het station is op 20 min wandelen van de camping .We rijden door de Morača kloof , de diepste van Europa van wel 1000 meter diep , en over de hoogste spoorwegbrug van Europa . Het is inderdaad de moeite waard .We gebruiken de vrijbiljetten van Montenegro . De camping eigenaar had ons gewaarschuwd dat we beter niet naar de hoofdstad zouden gaan , wegens te warm . Inderdaad , toen wij er aankwamen , rond de middag , was het al om te bakken .De straten waren leeg , iedereen naar de bergen en naar zee . We aten in een gerenommeerd restaurant , van de oude stempel . De art deco eetzaal , die prachtig was , hadden we voor ons alleen .Leuk , en tegelijk ook niet . Het eten in Gostiona 1928 was ok (34 euro ) .Na het eetmaal , gaan we naar het gratis museum Grado , om in een airco omgeving te kunnen zijn . Tim had ons een tip gegeven over een oud communistisch gebouw dat de moeite waard zou zijn . Eerst passeren we langs het gebouw , en bemerken we het niet , daarna doen we een wandelingetje van 1 uur in volle zonnehitte , om uiteindelijk aan het gebouw aan te komen . Natuurlijk was het niet te bezoeken , en voor mij echt de moeite niet waard .Het enige dat in mijn ogen de moeite van het zien waard was , was een oude Moorse brug . Na nog een frisse pint , in het oude Hamam badhuis ,Itaka Library Bar , terug naar het station . Aankondigingen van welk spoor , en hoeveel vertraging moest je maar zelf zien uit te zoeken . Na ruim 30 min vertraging komt de trein eigenlijk aan . We delen een compartiment met 2 plaatselijk schonen , hoewel we verbaasd waren dat ze Zweeds onder elkaar spraken . Het waren 2 Montenegrijnse “modepoppen “ die uitgeweken waren naar Zweden , en die nu op vakantie waren in hun geboorteland .Hat werd zo’n geannimeerd gesprek dat we vergaten naar buiten te kijken . Heerlijke douche op de camping om de dag te besluiten . Vroeg in de morgen , om de warmte en drukte voor te zijn rijden we naar Kolaçin . Erna bewondert er de moderne architectuur van het stadhuis . Verder is het een kleine gezellig druk winkelstadje met verkeersvrije straatjes . Lange rit , in tijd door het vele bochtenwerk , naar Durmitor Nat . Park . Dit zou één van de hoogtepunten van Montenegro zijn qua natuur . Via Zabljak rijden we Durmitor binnen . In de toeristische dienst krijgen we zeer summier minimale info over het park .De mevrouw , die nauwelijks of geen Engels kon , was in onze ogen te lui , of te onkundig om degelijke uitleg te geven . We rijden de panoramische Durmitor ringweg .We zijn overweldigd door de natuur , enorm mooie bergen , valleien , vergezichten , bijna te mooi om waar te zijn . De keerzijde van de medaille was dat het inspannend rijden was .Nauwe ringweg , druk verkeer , vele bochten , voortdurend opzijgaan , maar het is de moeite waard . Op het einde van de ringweg kijken we uit naar een camping . We komen aan bij een mooie kleine camping , maar niemand aanwezig , op naar de volgend slaapplaats , maar die was slechts een weide in volle zon , ook niet ons ding . We rijden dan maar terug de ringweg , nu in omgekeerde volgorde , en vinden ergens halfweg een plaatsje om te overnachten . Ik heb er een pittige discussie met enkele Servische wandelaars , die pro Poetin waren . Er was geen vergelijk mogelijk : zij hadden hun standpunt , ik het mijne en dat was het . Een beetje een wrang gevoel , zo’n gesprek . We zijn op weg naar een volgend hoogtepunt , volgens de boeken .Ons doel : Ostrog klooster nabij Nikš Durmitor is een enorm groot , overweldigend bergmassief waar er waarschijnlijk veel wandelmogelijkheden zijn ,maar die info vonden we niet ter plaatse . Redelijk vroeg , om tegenliggend verkeer te vermijden , vervolgen we onze weg richting Plucine . Dicht bij het plaatsje bevind zich het Pivski klooster , dat beroemd is voor zijn fresco’s . Het merkwaardige is dat dit klooster volledig afgebroken werd , door de bouw van het Pivi stuwmeer ,en de Mratinje dam . Steen voor steen werd het klooster terug opgebouwd op een hoger gelegen plaats .Te vergelijken met Abu Simbel .De werken duurden 12 jaar , van 1970 tot 1982 . De moeite van het bezoek waard , om de fresco’s te zien moet je aanbellen in het klooster , en een monnik komt dan het kerkje openen .Erna fotografeert een priester , die dit niet al te zeer kon appreciëren , en dit is nogal zacht uitgedrukt . We zijn op weg naar het volgend hoofdpunt , althans volgens de reisgidsen :Het Ostrog klooster nabij Nikšié .Het is een lastige rit langs een smalle kronkelweg tot aan het heiligdom . Bovendien ook in de regen , de eerste nattigheid sinds ons vertrek uit Duitsland . Het Ostrog klooster bestaat uit 2 delen , een beneden en een boven klooster .We kunnen de wagen enigszins in de schaduw zetten op de onderste parking .Het beneden klooster was niet toegankelijk , maar van op de parking heb je een mooi uitzicht op het witte kloostergebouw dat als het ware aan de bergflank geplakt is . We gaan met een” trapweg “ door het bos naar boven .20 min. 200 meter omhoog stappen ; gelukkig blijft het droog . De ligging van het klooster is het mooist , wat er te zien is , is voor mij niet zo interessant .Wel is het een soort Lourdes in Montenegro .Naar het schijnt zijn er zelfs pelgrims die de 200 meter omhoog afleggen op hun blote knieën .Het is er zeer druk , ik ben enkel onder de indruk van de fresco’s in een klein kapelletje . We kunnen overnachten op de onderste parking , de bovenste was bovendien te betalen . Na een deugddoende nachtrust , rijden we via een zeer smal , klein steil bergafwaarts weggetje naar het oorlogsmonument in Nikšić .Het is een herinneringsmonument voor de oorlogsslachtoffers van de tweede wereldoorlog .Na het korte bezoek , doen we inkopen in een hypermarkt en zetten de reis tot aan het Krupacko meer , waar we enkele uurtjes rusten . Door de warmte , en het gebrek aan info , hebben we het zowat gehad in Montenegro en besluiten richting Bosnië te trekken . We hebben onze internationale passen bij , en passeren zonder problemen de grensposten .Onze eerste halte in Bosnië is bij een wijnhandelaar nabij Trebinje . Het grensgebied tussen de 2 landen is gewoonweg schitterend , en adembenemend . Bij wijnhandelaar Bojanić krijgen we een mooi plaatsje tussen de notenbomen op 500 meter van het domein .We staan er prachtig in de schaduw en helemaal alleen .We nemen een deugddoende buitendouche en rusten in de schaduw. In de vooravond kunnen we de wijn proeven , in gezelschap van 2 Italiaanse meiden .We kopen enkele flessen witte , rode en rosé wijnen (38 euro voor 4 flessen ) De volgende morgen gaan we te voet naar Trebinje , 25 min. stappen .Ondanks dat het slechts 8 uur is , is het reeds behoorlijk warm .We pinnen Bosnisch geld en dwalen door de nauwe steegjes van het oude moslimcentrum . Ook het platanenplein , en de kleine lokale markt bekoren ons .De toeristische dienst echte is een flop . Onderweg naar Mostar , bezoeken we nog de grafzerken van Nekropola in Radimlja .(8 euro p/p) .Veeeeel te warm om een buitenactiviteit te doen .De grafzerken daterend uit de 14de en 15de eeuw zijn werelderfgoed. Er zijn 63 graftomben te bewonderen , enkelen schitterend gesculpteerd .Toch kunnen we in deze “sauna” niet ten volle genieten . Mostar is ons volgend doel ,in zeer heet weer rijden we naar de iconische stad . Wie kent de beroemde brug niet ? We vinden een plaatsje in camp Mostar , een camping met een zwembad , maar helaas geen schaduwplekje te bezien .(20 euro per nacht en 10 euro om heen en terug naar Mostar gevoerd te worden . De eigenaar Amin brengt de mensen met zijn wagen naar het centrum van Mostar, dicht bij de beroemde brug .Onderweg vertelt hij dat hij ook enkele familieleden verloren heeft in de Balkan tragedie. Eigenlijk veel te warm , 34 gr in de schaduw, om een stad te bezoeken . Naast de beroemde brug beleven we ook Mostar .We zien een kapotgeschoten warenhuis , veel huizen met artillerie inslagen , sniper hotel …trieste herinneringen . De stad heeft veel Moorse invloeden , vooral de kleine winkelstraatjes doen denken aan Oosterse winkeltjes . ‘s Avonds neemt Erna nog een flinke duik , ik blijf in de schaduw .Laat in de namiddag komt een groep Duitsers toe op de camping .Tot zeer laat , 1 uur ’s nachts , sleutelen ze aan hun auto’s , en maken enorm veel lawaai in het zwembad .Ik doe mijn beklag bij Amin , die zich excuseert en ons ter compensatie 2 drankjes aanbiedt. Totaal niet uitgerust zoeken we de koelte van water op .Er is een camperplaats op het schiereiland Śčit aan het Ramameer, nabij Jablanica .We hebben nog juist een plaatsje onder een boom met enige schaduw .Het is aangenaam toeven aan het water .We worden verwelkomd met een glaasje Slivovitsj. We betalen 20 euro per nacht . Een arrogante Hollandse madam komt vragen of we hier nog lang zullen blijven , omdat we wel op het mooiste plaatsje staan ….. In de vooravond wandelen we nog tot aan een klooster , dat echter wel gesloten was . Een geslaagde dag in ietwat dragelijke temperaturen . Na Mostar wordt Sarajevo de tweede belangrijke historische stad die we bezoeken in Bosnië. Onderweg houden we halt in Jablanica , waar er nog een kapotgeschoten brug te zien is , vernield in de tweede wereldoorlog. In 1943 werd de brug door de troepen van Tito opgeblazen om de Duitse legers te hinderen .De brug werd voor een film terug opgebouwd , om nadien weer in zijn vernielde stand terug te plaatsen. We rijden naar een kleine camping (enkel 5 plaatsen)op een heuvel boven Sarajevo , met zicht op de stad (30 euro per nacht , bij 2 nachten 25 )We boeken 2 nachten. De camping City view camping ligt op 2 km van het stadscentrum .Het is een steile afdaling , de eigenaar komt ons dan na een telefoontje terug oppikken om naar de camper terug te gaan. Na installatie , gaan we naar de stad , en slenteren rond ter verkenning .Het is drukkend warm , en we zijn blij het gerestaureerde stadhuis annex museum te kunnen bezoeken , om toch maar in de koelte te zijn .Het stadhuis werd tijdens de crisis volledig verwoest en afgebrand .In de kelder is een tentoonstelling met beelden van de vernietiging en van de heropbouw .Op de bovenste verdiepingen zijn er tentoonstellingen van hedendaagse kunst , zelfs Panamarenko is vertegenwoordigd. Vervolgens gaan we naar een oorlogskerkhof , midden in de stad met indrukwekkende witte zerken. Van op de kantelen van het nabijgelegen kasteel heb je een mooi overzicht over de stad. Om 17.30 is het welletjes geweest door de hitte , en laten ons terugvoeren naar de camping. Douche , koele pint en relaxen. Om de ergste warmte voor te zijn vertrekken we te voet rond 8 uur naar de kabelbaan , om naar de Olympische berg Trebevič te gaan .Hier vonden in 1984 de olympische winterspelen plaats . De lift gaat pas van start om 9 uur , een ritje heen en terug kost 30.00 KM .De kabelbaan vertrekt in de Bistrik wijk . Alleen de volledig vergane en beschilderde rodelbaan is er nog te zien van het olympische gebeuren .We blijven boven op de berg tot rond de middag en gaan dan eten in restaurant Inat Kuça , nabij het stadhuis .We betalen 63 KM voor de 2 maaltijden , die niet echt super goed waren .Voor ons geen aanrader . Na de maaltijd nemen we tram 5 , aan het gemeentehuis (2.2 KM per rit , tot aan sniper allee .We kennen allen deze straat van tijdens de Balkanoorlog , daar werden mensen koelweg neergemaaid door sluipschutters , de snipers .Je ziet niet veel meer van het gebeuren , enkel hier en daar een kogelinslag op de huizen . Toch blijft dit een droevige zaak , we zien in gedachten de tv beelden terug… Omdat het zo warm is bezoeken we het Ulaznica museum , met een schitterende verzameling artefacten van de Kelten tot heden .De Indrukwekkende houten boot is een ware blikvanger. Het biologische gedeelte van het museum was iets minder , en deed ons denken aan het vroegere historisch museum van Doornik , met zijn stoffige opgezette dieren en grote houten vitrinekasten. We eindigen de tweede Sarajevo dag met een hapje inrestaurant Ferhatovic , dit op aanraden van de campinguitbater. We bellen hem op , om ons te komen halen.Zijn vader zou komen en beschrijft zijn auto .Toen we op de afgesproken plaats stonden kwam er een auto aan die aan de beschrijving voldeed. Ik steek mijn hand op , en de chauffeur doet teken dat we mogen instappen .We proberen te zeggen waar we moeten zijn , wat ook al raar was , maar de man verstond ons niet .Uiteindelijk zagen we dat hij een totaal andere weg nam dan die naar de camping .We vroegen hem , met gebaren om te stoppen en ons af te zetten nabij de kabelbaan .Daar stonden we dan in een vreemde stad op een onbekende plaats, en nu ? Gelukkig was er een jongeman die Engels sprak op het juiste moment op de juiste plaats, we vroegen hem om de campinguitbater te bellen met de exacte plaats waar hij ons most komen ophalen . Eind goed al goed , en in een vrolijke bui reden we naar ons huis op wielen . Via Sarajevo en enkele binnenwegen stoppen we een eerste maal in Travnik , waar een mooie moskee zou zijn. Opnieuw is het kokend heet , we plaatsen onze wagen op een betalende parking (3 Mark ) omdat we gelezen hadden van inbraken in geparkeerde auto’s. Liever voorkomen dan te genezen. Te voet naar de inderdaad mooi gedecoreerde moskee , met merkwaardig genoeg winkeltjes op de benedenverdieping .Gelukkig kunnen we het bedehuis ook van binnen bezoeken . In een klein restaurantje eten we cevitsje , een pannenkoekachtig iets met kleine worstjes er in , voor 25 mark hebben we iets kregen we 2 porties en 2 tonic’s. Iets verderop eten we nog een ijs , en na een tijdje zijn we blij om terug in de auto te zitten , met airco. Op weg naar Jajce , langs een rivier was er geen enkel schaduwplekje te vinden om even te rusten.Uiteindelijk belanden we in een prachtige autocampplaats Plivsko Jezer ( 21 euro ), waar we een plaatsje onde de bomen vinden met uitzicht op de rivier. De hitte blijft ons parten spelen , veel en veel te warm voor ons.In de vroege morgen wandelen we tot aan de houten molens aan het Pliva meer , dit op 10 min wandelen van de camping. De houten graanmolens werden in de 16de eeuw gebouwd , en zijn nu een belangrijke toeristische trekpleister. Van de 20 houten molens werkt nog , maar het zicht is zeker de moeite waard. De plaatselijke bevolking noemt de plaats waar de molens staan Mlinčici. Ons volgend doel is het Martin Brod N.P. , en terug geen schaduw te vinden op de weg er naar toe .Toch vonden we een plaatsje onder enkele bomen op 50 km voor we in het park aankwamen .Mooi was de plaats niet , afval op de parkeerplaats en langs een drukke weg , maar je mag niet te kieskeurig zijn in zo’n weer . De camping is zeer basic , gelegen aan de Una rivier . Het park is bekend en beroemd om zijn vele watervallen , en ligt op dezelfde hoogte als Plitvice NP. In het park leven beren , wolven , herten , everzwijnen , lynxen …mooi om van te dromen , ze zien is een ander iets. We krijgen een warmteonweer te verwerken , met hagelstenen de grootte van knikkers , bliksem, donder en bakken water .We vrezen dat de hagel ons zonnepaneel zou beschadigen , gelukkig was dat niet het geval. Na een droge nacht , zal het weer warm worden vandaag. We vertrekken vroeg naar een 50 meter hoge waterval , waar je 3 euro voor moet betalen. Deze ingangsprijs is echter in ons overnachtingsticket inbegrepen , zodat we de 3 euro niet moeten betalen .De overnachting kostte ons dus 24 euro in plaats van 30. De waterval op zich was niet zo spectaculair , wel een deel van Martha’s wandeling die daar ook start was ok. Op de terugweg kopen we 3 flessen raki , gebrouwen door een lokale persoon. Niets industrieels dus. Nu volgen 80 km saaie , eentonige weg tot aan de volgende camping , waar het goed toeven was onder de bomen , en met zicht op de Una rivier .’s Nachts werden we gewekt door een donder en bliksemfestival , alles zonder erg. Tijd om door Kroatië te trekken .Geen enkel probleem aan de grensovergang in Bihaç. Alleen kwam een douanier even curieuzeneuzen in de camper. Rustige rit door Kroatië , tot we aan de grens met Slovenië kwamen. We willen oversteken aan een kleine grensovergang , maar die was gesloten,zodoende moesten we een grote omweg maken tot de volgende overgang .Eerst waren we van plan Kroatië te kruisen zonde autowegvignet , maar we veranderden van plan , omdat er geen einde kwam aan de kleine kronkelende weggetjes. We besloten terug naar Bistra te rijden waar we in het begin van de reis ook overnacht hadden. Eerst hadden we een file in Novo Mesto , op weg naar de snelweg , en dan begon de ellende rond Ljubliana. Een monsterfile , wel een uur aanschuiven tot aan de afslag die we moesten nemen. Ik miste de afslag en moest de volgende nemen , om dan aan de andere kant van de autostrade terug in de file te moeten aanschuiven. Uiteindelijk belanden we toch in Bistra , en begaan dan de fout te willen gaan eten in het restaurant. De te dure maaltijd(62 euro) was dan ook nog niet al te best van kwaliteit .Doordat we in het restaurant aten , kregen we dan wel de overnachting gratis en voor niets. Gelukkig hebben we de volgende morgen geen file , tot we in Bled aankwamen. Het was aanschuiven van aan de snelweg tot in het centrum. Bled is zeer druk , parkeren is niet mogelijk voor ons , en we zijn blij dat we kunnen doorreizen naar Srednja Vas , waar een camper contact plek is in het NP Triglav. 20 euro per nacht en daarboven nog 5 euro toeristentaks per nacht per persoon .Gelukkig is er ruimschoots plaats toen we aankwamen , enkele uren later zou dat totaal anders zijn. Er waren zo veel campers dat ze ook op het centrale deel van het plein moesten parkeren .Er was zo veel volk dat je bij wijze van spreken van de ene in de andere camper kon stappen , echt niet ons ding dus .Toch zullen we hier 2 nachten blijven om toch de wandeling in de Mostnica kloof te kunnen wandelen die start in Stara Fužina .We “vergeten” echter de toeristentaks voor de tweede nacht te betalen. In de vooravond doen we nog enkele inkopen in een kleine buurtwinkel. Om 6.30 uur vertrekken we te voet naar Stara Fužina, 3 km langs een kleine weg , en zien onderweg een hertje en kalfje .Ons eerste wild op de gehele reis. Normaal moet je betalen om de wandeling in de kloof te kunnen doen , maar omdat we zo vroeg waren , was er nog niemand aanwezig in de chalet , en gingen we zo naar de kloof .De wandeling volgt de weg van de Mostica rivier, grotendeels door het bos en in de schaduw .Werkelijk de moeite , talloze nauwe kloven , met onstuimige bergrivier. Op het einde van de wandeling kan je nog een stapje verder naar de Mostnica waterval , die echter zeker de moeite niet was. Op de terugweg eten we in het bos , en passeren de betaalchalet .Niemand houdt ons tegen en wijle weg…We zijn rond 13.30 terug aan de camper en hebben toch 17 km in de benen. Voor we naar de camper teruggaan kopen we nog vers brood in Fužina. We zijn tevreden dat we vertrekken , er is niets plezants aan om opeengepakt op een camperplaats te staan . We ontvluchte de drukte en rijden via het overvolle Bled richting Oostenrijk .Het plan was om Oostenrijk door te rijden zonder tol pas. Maar al vlug veranderden we van gedacht , omdat de niet betalende weg meestal over kronkelende , steile wegen ging. We kopen dan maar een tolkaart. Volgende halte is een camperplaats in Saalfelden , alleen was er weer niet de minste schaduw . Gelukkig mochten we even verpozen onder de luifel van Hollandse camperaars. In de vooravond doen we nog een wandeling naar een recreatiedomein aan de Ritzenzee. We doen er een 5 km wandeling rondom het meer. Alles is er zo netjes en afgelijnd , dat we er ons eigenlijk niet goed bij voelden , na de eerder nonchalante Balkan. Gelukkig kunnen we douchen op de camperplaats. We doen nog enige inkopen in een supermarkt en maken ons op om naar huis terug te keren . Na een lange autorit via Fössen , Munchen , Dachau , Nürnberg nemen we ons middagmaal in Dornstadt (bij Ulm) , waar we de eerste avond van deze reis overnacht hadden. Terug lange autostrade rit tot in de omgeving van Pforzheim , waar we een mooie slaapplaats vinden bij een wijnboer langs de Wine straße. Na heel wat gesukkel door wegwerkzaamheden kunnen we eindelijk de wagen op de parkeerplaats zetten , het is reed 19 uur. We hadden de mensen van Weingut Roger Wieser verwittigd dat we iets later zouden zijn. Geen enkel probleem voor hen , we konden de 15 euro overnachtingsprijs de volgende morgen wel betalen. We zien er verschillende ooievaars op hun nesten zitten en horen ook vele buizerden. Na een goede, niet te warme nachtrust , rekenen we af en kopen er enkele flessen wijn voor ons en voor het thuisfront. Het plan was om de abdij van Herkenrode te bezoeken , en ook het kerkje in skeletbouw in de abdij te bewonderen. Het kerkje hebben we kunne zien , de abdij echter was gesloten .We zijn zo onder de indruk van de gebouwen dat we zeker nog eens terug zullen gaan , om te wandelen en ook om de majestueuze nonnen abdij te bezoeken. Middagmaal in het restaurant bij de abdij(dat wel open is)en dan via Brussel naar huis.