Beloeil - Senlis

België- Frankrijk Beloeuil –Senlis We vertrekken ’s middags richting Beloeil waar we het bekende kasteel willen bezoeken .Er is een mooie parkeerplaats , waar het mogelijk is te overnachten dicht bij het kasteel ende dienst van toerisme (N 50.550333 – O 003.734795 ) . Het kasteel , ook het Belgische Versailles genoemd werd in de 17de eeuw door de prinsen van Ligne verbouwd tot het barokke kasteel dat we nu kennen , de monumentale Engelse tuin werd aangelegd rond 1770 .Het kasteel is bemeubeld en bevat waardevolle kunstvoorwerpen uit de 15de tot 19de eeuw .Vermeldenswaardig is de bibliotheek met ongeveer 20.000 volumes . Een ongeïnteresseerde jonge dame aan de balie verkoopt ons een ingang kaartje van 11 euro per persoon . Het bezoek is een echte tegenvaller , het komt over als een stoffige muffe verzameling oudheid ,zelf de reuk is stoffig .Alleen de schitterend gerestaureerde bibliotheek met de 20.000 volumes is echt de moeite waard . Ook de tuin valt ietwat tegen , mede door het opstellen van verschillende standen voor een parkfeest . We vertrekken dan ook na een rustige nacht . In de toeristische dienst , die wel ok is , krijgen we de raad om het mooie dorpje Aubéchies te bezichtigen .Hert plaatsje staat op de lijst van mooiste plaatsjes in de Ardenne , en wel terecht .Er is een archeologische site te bezoeken met een romeinse villa . We wandelen in het dorpje met mooie gebouwen , laten de site archeologische site voor wat ze is en trekken richting Senlis in Frankrijk . In Senlis is er geen plaats om te overnachten in de camper , dus rijden we verder naar Ermenonville , waar een goede overnachtingsplaats is op een parking dicht bij het kasteel en de tuin van Jean-Jacques Rousseau . ( N 49.1255 – O 002.6930 ).Bakkerij op wandelafstand , Abdij van Chaalis op wandelafstand , park Rousseau op wandelafstand , wat moet je meer hebben . Na een rustige nacht , doen we in de voormiddag een goed aangeduide gele wandeling naar de abdij van Chaalis .Heen en terug 11 km .Ongelukkig voor ons begint het te regenen als we bijna in Chaalis zijn . Vanaf de 7de eeuw was er bewoning van benedictijner monniken .In 1136 werd het een cisterciënzer abdij .Het kasteel op de site herbergt een besheiden museum , deels gewijd aan de laatste particuliere eigenaresse Nélie Jacquemart . Echt een aanrader om dit domein te bezoeken .Tijdens de zomer is er ook een valkenier show , die we niet bezocht hebben .We betalen 10 euro per persoon .In een van de zalen is er ook een evocatie van Jean-Jacques Rousseau , de filosoof . In gietende regen wandelen we terug naar de camper , waar we als toetje aan een frietkraam echte Belgische frieten konden eten .’t Is te zeggen bijna echte Belgische frietjes . Namiddag in de camper door het regenweer .Erna waagt zich toch aan een wandeling in het park Rousseau . Dit park van ongeveer 50 hectaren , dat zijn naam dankt aan de Franse filosoof Jean-Jacques Rousseau( 1712-1778 ) die in Ermenonville leefde de laatste 6 jaar van zijn leven . De markies René de Girardin , die een bewonderaar van Rousseau was , richtte het park in naar ideeën van zijn roman De Nieuwe Heloise . Er staat een graftombe van de schrijver op een eilandje in een vijver , ile des peupliers . Na een kletsnatte dag , rijden we verder naar Crépy en Valois , (N 49.23797 – O 002.89182 ). Er is een goede toeristische dienst , waar we een mooie wandeling door het stadje krijgen .In de 10de eeuw was het de hoofdstad van Valois .Mooi , middeleeuws aandoend stadje , met schitterend e gebouwen , de moeite om er even te stoppen .In de dienst voor toerisme krijgen we de info dat we kunnen overnachten op de bezoekersparking van de Donjon de Vez . Rond de middag komen we aan de parking , middagmalen en gaan om 14 uur , want dan is de opening , naar de toren . Het is een middeleeuwse versterkte woontoren , gebouwd op een motte , een heuvel naast het stadje Vez. Het is een onderdeel van het kasteel uit de 14de eeuw. De bouw startte in 1360 , en was ontworpen door Jean Lenoir .Het bezoek kost 10 euro per persoon , inbegrepen een geleid bezoek aan de Donjon toren . Merkwaardi aan het bezoek is de combinatie van het antieke van het gebouw , en het moderne met een tentoonstelling van moderne kunst , onder ander Buren en Le Witt hebbe er kunstwerken .Monumentale beelden van Robert Couturier sieren het kasteel en het park . Na het kasteelbezoek doen we nog een 11 km lange wandeling rond Vez , met mooie vergezichten op de Donjon en het stadje Vez. Alleen was de hitte moordend .De wandeling was mooi aangeduid met gele tekens . Na de afmattende wandeling nemen we een koude douche , we stonden toch alleen op de parking , waar we een mooie rustige nacht doorbrachten . We vervolgen onze tocht, die we halen uit het boek 52 roadtrips door Frankrijk , blz 364. In Emeville willen we een oude steengroeve bezoeken , waar de stenen van de abdij van Chaalis vandaan kwamen , maar deze was gesloten , enkel te bezoeken na afspraak . De tocht gaat verder via Morienval , Champlieu , St Vaast de Longmont , Raray tot in Senlis . We hebben geluk en vinden nog een parkeerplaatsje dicht bij het centrum . In de dienst voor toerisme krijgen we een Nederlandstalige wandeling .Vooral de kathedraal trekt de aandacht , verder middeleeuws uitziend stadje , dat helemaal niet druk was .Alleen de warmte speelde ons parten . Omdat we geen slaapplaats in de buurt vonden , die ons echt aanstonden , besluiten we maar naar huis te rijden , gelukkig was de airco in orde . We waren thuis rond 18 uur , na een 3 uur durende autorit lang mooie , maar eerder vervelende wegen.

Spiennes-Bonsecours-Seneffe -Bois le Duc -Binche

België – Spiennes-Belloeil—Bonsecours—Seneffe—Marcinelle—Binche We vertrekken ,’s morgens richting Spiennes , waar we het silex museum bezoeken .Op de parking , (N 50.42127---O 003.97953 ) zou je gerust kunnen overnachten . Het kleine , maar zeer interessante museum , waar de museum pas kan gebruikt worden , is zeker de moeite .Van uit het centrum kun je ook verschillende wandelingen maken in de onmiddellijke omgeving .Omdat het regent , besluiten we verder te rijden naar Belloeil , waar we het kasteel willen bezoeken . Mooie parking , ook om te overnachten (N50.55033—O 003.734797 ).Ongelukkig voor os was het kasteel en park gesloten , als alternatief reden we naar het kasteel van Seneffe ( N50.51515678—O 004.25775 ) waar het niet toegestaan is te overnachten op de parking .We bezoeken het mooie kasteel , ook museumpas kan je hier gebruiken . Op P4N vinden we een mooie overnachtingsplaats aan het oude kanaal Brussel-Charleroi (N 50.577702—O 004.25282 ) We staan op een oude kademuur bij sluis nr 22.In de vooravond doen we nog een 4 km wandeling langs het kanaal . Via de gewone weg , geen autostrade rijden we door het Borinage landschap , met vergane glorie dorpen tot in Bernissart , waar we het iguanodon museum bezoeken . (65 plus 4 euro , volwassenen 5 euro , kinderen onder 12 gratis . Klein maar zeer interessant museum , met een enorme collectie fossielen , en veel info over het vinden , conserveren en transporteren van de iguanodon skeletten .In het museum is één ervan te zien in zijn volle pracht en glorie .Een aanrader .Na het bezoek eten we een frietje in de plaatselijke friterie .We reuze porties . In de toeristische dienst krijgen we een folder met een 11 km wandeling , met enige moeite vinden we het begin van het pad , maar daarna fijne , goed aangeduide wandeling .Onderweg vele blauwe boshyacinten , ook zien we enkele hertjes . We overnachten in Frankrijk , in Condé sur l’Escaut ( N 50.45011—O 003.60127 ) Mooie camperplaats , jammer was er een gure wind en was het eerder kil om te wandelen . Na een stille nacht rijden we naar Houdeng-Aimeries waar we het indrukwekkend gerestaureerde Bois – du – Luc bezoeken .Museumpas ook hier geldig .Met een audiogids bezoeken we de site , we zijn een tweetal uurtjes zoet , en leren veel bij over het ontstaan , ontginnen en leven van deze oude mijnsite . Een gidse stelt ons voor om ook eens heer woonplaats Binche te bezoeken . De parking La Pasture ( N 50.41341 – O 004.17102 ) is een uitstekende plaats om het stadje te bezichtigen . 5 minuten stappen naar het centrum .Ook goed om hier eventueel te overnachten . De toeristische dienst , juist naast het gemeentehuis op de markt , informeert ons terdege over Binche .In goed Nederlands worden we met raad en daad bijgestaan .We krijgen een stadswandeling , die ons door het plaatsje en omgeving loodst .We bewonderen de omwallingen , de oude middeleeuwse straatjes , en de mooie natuur rond het centrum . Rustige rit naar huis zonder al te veel files .

waasland april 2025

België- Waasmunster We vertrekken rond de middag en komen aan in Waasmunster , aan ons gebruikelijk overnachtingsplaatsje aan het haventje .We doen er enkele wandelingen en zien er de blauwborst , blauwe kiekendief , lepelaar , wintertaling en roerdomp .Erna spot een tiental vlindersoorten : groot koolwitje , klein koolwitje , klein geaderd koolwitje , boomblauwtje , dagpauwoog , gehakkelde aurelia , oranjetip , citroenvlinder , landkaartje en bont zandoogje . Na een kalme , ietwat frisse nacht trekken we naar Schele waar we gaan overnachten bij het restaurant Tolhuis Veer .We doen er een wandeling van 15 km verdeeld in twee helften .In de voormiddag steken we de Rupel over met een gratis veer , en bewandelen het noordelijk eiland .Na het middagmaal doen we de rest van de wandeling .We ondervinden enige moeilijkheden omdat een natuurgebied afgesloten is door de grote neerslag van het voorjaar , en door het re introduceren van de otter in het gebied . Na de wandeling drinken we een streekbier , rusten wat in de camper en gaan uit eten in het Veer restaurant .We kiezen beiden voor paling in het groen met frietjes .Frietjes niet vers , en de paling was iets te gaar gekookt bij mij , waardoor de smaak rubberachtig voelde .Geen hoogvlieger dus . Rustige nacht op de parking , en daarna naar Jabbeke , waar we het Permeke museum bezoeken .Een zeer enthousiaste dame geeft uitleg over de site .Erna geniet met volle teugen , voor mij is het iets minder , maar ik hou me dan in stilte bezig in de camper . Tijd om onze vrienden in De Haan te bezoeken .We eten samen met Lieve , en dan met de tram naar het “rusthuis” waar Frans reeds 2 jaar verblijft . Terug met de tram , samen nog een avondmaaltijd en dan naar huis .

Portugal 2024

San Sebastian Portugal Rond de middag vertrekken we richting het zuiden .In Clères had ik een mooie CP gevonden , maar toen we er aan kwamen leek deze gesloten door weersomstandigheden .Omdat we toch ergens moeten overnachten , zoeken en vinden we op de site van FP , een plaatsje bij een landbouwer in Catenay . De plaats is ok , met een elektronische vleeswinkeltje op de oprit , maar de eigenaar had geen tijd voor ons , en liet ons staan waar we een plaatsje vonden . Hij was blijkbaar een verzamelaar van kippenrassen , die hij aan de bezoekers toonde via verschillende kleine kooi – kioskjes . Rond 9 uur vertrekken we voor de tweede etappe van deze reis . Via Orléans rijden we richting Vièrzon . ’s Middags stoppen we in La Ferté ’s Aubin , waar een mooie air de camping car is . Gelegen dicht bij een kasteel , en er is een permanente kunsttentoonstelling in de onmiddellijke nabijheid . Tenslotte vinden we in Esse een mooie CP om te overnachten . We hadden afgesproken om bij vrienden in Hendaye aan te komen in de vooravond .Via Angoulème en Bordeaux en Dax zijn we ruim op tijd aanwezig .We nemen enkel een stukje betalende autostrade rond Dax , omdat het verkeer daar hectisch kan zijn , weten we uit ervaring . Bij aankomst bleken onze vrienden niet thuis te zijn , we kunnen wel de auto parkeren op de plaats van de buurman .Die heeft de sleutel van het terras van Paxti en Edurne , zodat we nog kunnen lezen . In Hendaye dineren we , en gaan terug naar de camper , zoals afgesproken slapen we in onze woonmobiel . Na een goede nachtrust wandelen we langs het mooie wandelpad , dat aangelegd is met Europees geld tot aan het station van Hendaye , en terug . Onze vrienden pikken ons op in het stadje en samen rijden we naar San Sebastian , waar we het nieuwe appartement van Edurne bezoeken , en daarna eten we bij Eugenia , een zeer goede vriendin , die we al 45 jaar kennen . Het is een emotioneel gebeuren , omdat we weten dat dit misschien de laatste keer is dat we Eugenia , die aan de ziekte van Parkinson lijdt , zullen zien . Na dit blits bezoek , is het tijd om richting Portugal te rijden . Op aanraden van Patxi nemen we de N wegen in plaats van de betalende autostrades .VIA Vittoria-Gasteiz , Burgos en Palencia rijden we tot in Dueñas , waar er een camperplaats is .We doen er de nodige inkopen en rijden verder tot het kleine plaatsje Ampudia .We zullen er overnachten op de mooie CP . Rond 16 uur lijkt het stadje uitgestorven , we waren vergeten dat we in Spanje waren , daar is het siësta tijd in de namiddag . Alles was gesloten , de dienst voor toerisme ; het kasteel en de musea …De enige plaats die open was , was een naar vis ruikende bar , die we dan ook lieten voor wat het was . Ampudia is vooral bekend voor de gestutte woningen .de zogeheten Calles Porticados de Ampulia . Omdat het er in de zomer zo warm is , werden er balkons aan de woningen gebouwd , die onderstut werden met afgeronde boomstammen , zodat het volle zonlicht niet in de huizen kon binnendringen . Deze stutten dateren uit de13de tot 17de eeuw . Het kasteel heeft ook enige betekenis , omdat er opnamen gemaakt werden van de film “El Cid “ . Na een warme nacht , gesierd met een mooie volle maan , tuffen we verder richting Miranda do Douro , , het grenspunt met Portugal . We parkeren op een kleine parking , dicht bij het bureel van toerisme . In het kantoor worden we te woord gestaan door een niet meer zo jonge dame , die er werkelijk niets van kon .Ze kende de stad niet , wist niet wat er te bezoeken viel , gaf verkeerdelijke info over wandelmogelijkheden , kortom een RAMP . Ook de CP , die mooi oogde op de site , was een flop , alleen zeer hellende slaapplaatsen , niet te doen dus . Gelukkig was er een kleine camping , waar we voor 16 euro terecht kwamen , weliswaar zonder elektriciteit . We wandelen van uit de camping naar het centrum van Miranda , kijken wat rond , en gaan terug naar de camping , waar we in de schaduw lezen , en de rest van de reis voorbereidden . In de camping bar drinken we elk een grote pint voor de , naar onze mening zeer schappelijke prijs van 3 euro , voor de twee bieren wel te verstaan !! We kopen brood in de campingwinkel en rijden tot in Aldeia Nova , waar we wandeling nr 19 uit het boekje Noord-Portugal Voetwijzer 9 , doen . De goed omschreven 8 km lange wandeling door het mooie Douro landschap is goed te doen .Eerst gaan we tot aan een kapelletje op 658 m hoogte , waar er ook nog Romeinse relieken te zien zijn . Van aan het kleine kerkje hebben we mooie zichten op de grote rivier . Onderweg zien we een bidsprinkhaan en veel vale gieren . Na de broodmaaltijd in de auto rijden we tot Bragança waar een mooie CP is aan het kasteel .Hier horen we ook voor het eerst over de grote bosbranden die er heersen in de regio van Porto , één van onze reisdoelen . Kort na de middag doen we een wandelingetje in de stad . In de toeristische dienst worden we nu wel zeer goed geholpen , pluim voor die dienst .We piepen eens in de wel zeer barokke kerk , gaan enkele gratis musea binnen , en terwijl Erna het fotografie museum bezoekt , drink ik een frisse pint op een terrasje . In een kleine supermarkt doen we de nodige inkopen , en bespreken we de wat we de volgende dagen gaan doen , en hoe de branden onze reisplannen zouden kunnen beïnvloeden . In Rio de Onor doen we een volgende wandeling die we in de dienst toerisme van Bragança gekregen hadden .Het 8 km lange parcours is zeer mooi geel-rood aangegeven .Op de wandeling passeren we aan een grote eeuwenoude eik , arvore in het Portugees .Aan een wasplaats kunnen we onze boterhammen opeten , en wandelen dan terug naar de auto . Het oude dorpje is denkbeeldig in 2 verdeeld door de Portugees-Spaanse grens .Na die mooie wandeling doorkruisen we de Douro vallei en parkeren terug in Bragança .In de late namiddag doen we nog een korte avondwandeling rond het kasteel . We krijgen onze eerste regendag , en beslissen om in de stad te blijven . Eerst bezoeken we het feodaal kasteel , met een verzameling oorlogswapens , niet ons ding .Gelukkig was de inkomprijs , 1 euro per persoon niet hoog .Daarna bekijken we het interessante maskara de traje museum , waar we 0.59 euro inkom betalen .Maskara is het Portugees voor masker . De maskers en feestkledij werden gedragen bij overgang van de winter naar de lente . Zeer mooie verscheidenheid van kostuums en maskers in allerlei vormen en kleuren , zeer de moeite . Erna bezoekt alleen het camara museum municipal . Het cultuur museum is ook de moeite waard , met onder andere een mooie muntenverzameling , en een hele zaal gewijd aan pentekeningen . Het weer is aan het verbeteren , en we rijden naar Freixo de Numäo waar we voor 5 euro terecht kunnen op een mooi CP plaats , met douche , wc en elektriciteit inbegrepen . De eigenaar , schenkt de camperaars een gratis portootje , natuurlijk is het de bedoeling dat we dan ook effectief porto kopen .We kopen een fles van 5 liter , en een bidon olijfolie van5 liter . ( samen betalen we 65 euro , een koopje denken we .) Dicht bij de laatste rustplaats bezoeken we het wereld unesco erfgoed van Museo de Cõa , in Vila Nova .Hier kun je de prehistorische rots tekeningen in de Cõa vallei bezoeken .Het zijn vindplaatsen uit het Paleolithicum , die begin de jaren 90 ontdekt werden bij werken aan een stuwmeer .De abstracte figuren zijn gedateerd van 22.000 tot 10.000 voor Christus , en stellen dieren en mensen voor . Na hevig protest van de plaatselijke bevolking , en na een nationale campagne werden de werken aan het stuwmeer stopgezet , omdat alles onder water zou verdwijnen voor eeuwig .Gelukkig maar ! We boeken een toer met een 4x4 jeep om naar de tekeningen in de rotswanden te gaan kijken .Alleen zo kan je de werken bewonderen . Samen met een Portugees en een Australisch koppel kunnen we mee met de eerste rit . We rijden een kwartiertje langs zeer slechte wegen , en dan nog een half uurtje stappen voor we bij de rots tekeningen waren .Slechts enkele waren duidelijk zichtbaar , de meeste tekeningen werden door de gids aangeduid . De meeste waren met heel veel moeite , en no meer verbeelding te identificeren als tekeningen . Terug in het supermoderne museum , eten we eerst in hun restaurant , waarna we de tekeningen op vele panelen uitgelegd zien . Voor mij was het gehele bezoek ietwat teleurstellend , ik had duidelijker tekeningen verwacht ; maar toch content dit te mogen hebbe meemaken . Na dit bezoek rijden we naar Castelo Rodrigo , waar een mooie CP locatie is . Gelukkig vinden we er nog een mooi plaatsje .Na ons geïnstalleerd te hebben , wandelen we nog eens door het middeleeuwse stadje en drinken nog iets in een plaatselijke kroeg . Ondertussen hebben we Route You ontdekt , en kunnen we de twee plaatselijke wandelingen op onze smartphone plaatsen . Dat zal voor de volgende dag zijn . Om 10 uur is de dienst voor toerisme geopend , en halen we een folder van de 2 plaatselijke wandelingen . Eerst doen we wandeling PR2 , die zoals alle plaatselijke wandelingen goed aangeduid is met geel-rode tekens . Deze 11 km lange wandeling korten we wat in door een dreigende hemel . Na de middag doen we ook nog PR3 , eveneens goed aangeduid tot we in het dorpje Sâo Vicente de Figuera aankomen .Daar verliezen we de tekens in het dorpscentrum , aan de kerk .We doen er een tijdje over om het pad terug te vinden , maar na 1 km buiten het dorp , verliezen we opnieuw de tekens .Zo maken we een 3 km lange omweg , om uiteindelijk , de niet zo mooie wandeling te beëindigen na 17 in plaats van 14 km . We hadden zo 27 km op de wandelteller vandaag , en dit in redelijk warm weer . Erna had in een gids gelezen , dat er een mooi natuurreservaat was niet ver van Vale de Afonsinho , het privé park , Faia Brava is doorkruist door een GR pad , dit leek ons wat om te doen . W>e zijn de enige wandelaars op het mooie pad , dicht bij de rivier de Côa .Het is weer zeer warm , en we besluiten rond de middag te stoppen aan een rustpunt met banken en schaduw .We eten en nemen een lange rustpauze .Van 2 werklui , die aan de weg werkten , kregen we te horen dat er vroeger , dicht bij de rustplek , een voederplaats van gieren geweest is .Hij toont ons de plaats , en inderdaad , aan een vervallen , typisch voor de streek , witte duiventoren , vinden we de plaats , die nog vol verbleekte beenderen ligt .Het programma werd gestopt , omdat de gieren het zodanig gewoon werden om gevoederd te worden , dat ze zelf niet meer op zoek gingen in de natuur naar aasdieren . Onderweg zien we ook massa’s sporen van everzwijnen , maar de dieren zelf , bleven wijselijk in de schaduw . Aan de werklui hadden we ook gevraagd of we mochten overnachten op de kleine parkeerplaats , wat zonder problemen toegestaan werd .We genoten van een koude douche en genoten van een uiterst stille nachtrust in de natuur . We staan op in lichte regen , en we besluiten de naar verluid mooie weg 222 te nemen tot in Porto .Dezee weg volgt de loop van de Douro tot in Porto .Onderweg houden we halt in Pinhâo , waar er een CP plaats is . Alle plaatsen zijn bezet , en we zien enkele campers aan een Douro kade staan .Initieel zijn we van plan hier te overnachten , en dan met de trein naar Porto te reizen .We krijgen echter te horen , dat hier regelmatig cruise schepen aanmeren , en dat de kade gereserveerd is voor de bussen die de toeristen ophalen .We willen niet ’s nachts uit ons bed gejaagd worden , en besluiten om verder door te reizen naar Porto , en daar op camping te gaan .Van uit Pinhâo reserveren we een plaatsje op de camping . Het stationnetje is beroemd om zijn blauwe tegels uit 1937 , en bestaande uit 24 panelen met landschappen van de Douro en met taferelen van de wijnoogst .De metalen brug over de rivier werd in de 19de eeuw ontworpen door Gustave Eiffel , inderdaad die van de Eiffeltoren . Via een betalende autostrade (7.9 euro ) en enkele electronische betaalpunten rijden we naar de enorme camping op een half uur van Porto . Gelukkig hadden we een reservatie .Voor 18.9 euro konden we terecht op een uitkant van het terrein , doch dicht bij een sanitaire blok , wat voor ons ok is . Porto is gemakkelijk te bereiken per metro . eerst met een taxi naar het station , en dan met de metro naar de grote havenstad . Van Engelse mede camperaars vernemen we dat het de helft goedkoper is om met een uber taxi naar de metro te rijden , dan met een reguliere taxi . ’s Nachts krijgen we een enorm onweer op ons dak , bakken regen en veel wind , met donder en bliksems als toetje .Gelukkig staan we op een veilige plaats . We installeren de uber app , en het gaat inderdaad ontzettend vlot en goedkoper dan met de gewone taxi. Beide ritten , heen en terug kosten ons 7 euro minder , toch wel de moeite om de gratis app te gebruiken ! Aan het metro station VC Fashion Outlets/Modivas lukt het ons om met behulp van een plaatselijke schone om een ticketje uit de machine te krijgen , moeilijk was het niet , maar je moest weten hoe ..Een metrokaartje kost 2.85 euro . We hebben een kleine kaart van Porto , en wandelen naar het centraal station , São Bento , dat indrukwekkend versierd is met de typische Portugese azulejos .Het wordt beschouwd als een der mooiste ter wereld .Er zijn wel 20.000 beschilderde tegels te zien in de stationshal .Het werd gebouwd eind 19de eeuw en vernoemd naar het klooster São ento de Ave Maria , dat op deze plaats stond .In 1916 werden de tegels , bedekt met azulejos van de schilder Jorge Colaço . De tegels verbeelden oude ambachten en militaire gebeurtenissen uit de geschiedenis van Noord-Portugal . Eveneens zeker de moeite waard is het fotografie museum , dat gevestigd is in een oude gevangenis . Tot in 1974 was dit nog effectief een gevangenis .Beklijvend zijn de grote tralies aan de ramen in het sombere gebouw . Naast de oorlogsfotografie is de verzameling camera’s indrukwekkend . We struinen verder , in mottig weer , ot we , denken we, een typisch Portugees restaurant vinden , waar de gewone man gaat eten . We moeten even wachten tot er plaats is , en dan nemen we Portugese gerechten . Ik eet Francesinha , wat typisch is voor de stad Porto . Dit is een sandwich gerecht met worst , ham , biefstuk , ei en bedekt met gesmolten kaas . Dit alles gegarneerd met tomaat , bier en een rode saus . Voeg daar nog een portie frieten bij , en je weet genoeg….Erna eet een visgerecht . Erna bezoekt alleen de Cé kathedraal (3 euro) , omdat ik niet wil betalen om een kerk te bezoeken .De eerste steen van deze kerk werd in 1110 gelegd , in de 18de eeuw werden barokke toevoegingen geplaatst . De kathedraal wordt geflankeerd door 2 vierkante torens en bekroond met een koepel .In de prijs is ook een torenbezoek inbegrepen .In 1736 voegde de Italiaanse architect Nicolau Nasoni , de barokke zijgevel toe .In een van de kapellen staat een prachtig zilveren altaarstuk . Ook azulejos en drie rode marmeren wijwatervaten trekken de aandacht .In het bijgebouwde klooster zijn er de barokke azulejos van Valentin Almeida ( 1729 – 1731) te zien , ook het cassettenplafond van de kapittelzaal verdient de nodige aandacht. In he namiddag is het droog weer , en doen we verder met de stadswandeling die we kregen in de dienst toerisme .De nauwe straatjes , de vele bruggen over de Douro , de drukte en stadsgedoe kunnen ons wel bekoren . Er zijn 6 bruggen in de stad , en de meest bekende is de Ponte Dom Louis 1 , die 44 meter hoog is , en een spanwijdte van 160 meter , en bestaat uit een voetgangers zone , hoog boven de Douro , en een metro rijvlak dichter bij het water . De brug werd in 1877 gebouwd naar een ontwerp van Gustav Eiffel . Na een tas koffie en een taartje keren we terug naar de camping . Na een nieuwe stormnacht , maken we de camper in orde en trekken noordwaarts .We zien veel camino gangers , en hopen onze Noorse vriendin te ontmoeten die wandelt van Porto naar Santiago . Even stoppen we aan zee , en doen korte strandwandeling , maar helaas spotten we onze kennis niet op het mooie pad langs de zee .We rijdne dan verder naar Aveiras , waar we een super plekje vinden dicht bij de zee , en aan de Nieva rivier . We doen er een wandeling PR1 , van 10 km , die zeer goed rood-geel aangeduid is . We wandelen bijna de gehele tijd in het groen en langs rustige landwegen .Helaas zien we bijna niets van dieren of vogels , net zoals in de gehele reis tot nu toe .Er zouden , naar we op een affiche lazen , zelfs otters te zien moeten zijn . We amuseren ons op deze mooie CP , Erna gaat ’s morgens naar de kust om mooie plaatjes te schieten , ik blijf bij de camper en probeer vogels en otters te spotten . Het is slechts een uurtje rijden tot onze volgende bestemming , Braga .De grote CP is juist aan de beroemde trappen gelegen . We hebben een mooi plaatsje gevonden , en besluiten met de bus naar het centrum te gaan . Bus 2 vertrekt aan de kabellift en de trappen , en voor 1.5 euro per persoon worden we in het centrum afgezet . In de toeristische dienst krijgen we een Nederlandstalige stadsrondleiding , en meer hebben we niet nodig . Enkel het Palácio do Raio , is echt de moeite als gebouw .Het werd gebouwd onder het koningschap van João (1706-1750 ) , het is een uitstekend voorbeeld van barokarchitectuur .Vooral de met azulejos bekleedde voorgevel is indrukwekkend .In het paleis ontmoeten we een Portugese jongedame die , na een praatje , geïnteresseerd is in het werk van Erna . Ze vertelt dat er een fotografie happening is in Braga , met werken in verschillende locaties .De tentoonstelling in de bib , met een grote verscheidenheid aan foto boeken , kan Erna wel bekoren . We eten in een vegetarisch restaurant , waar een niet vegetarische partner ook een menu kan kiezen , en betalen 53 euro , wat redelijk veel is voor Portugese normen . Uiteindelijk belanden we in een boekenwinkel , annex koffiehuis waar we van een heerlijke koffie , thee genieten . Tijd om met de bus terug naar “huis” te gaan . We willen met de beroemde trappen naar Bom Jesus gaan , maar , er was een “pompierfestival” op til , en de trappen waren afgesloten .We kunnen mee met de antieke kabelbaan voor 1.5 euro per rit .Het bijzondere aan de lift is dat die enkel op zwaartekracht werkt .Het bestaat uit 2 kleine liftjes met grote waterbakken onderaan , boven worden de bakken gevuld , en door de zwaartekracht komt de volle lift naar beneden , en met kabelwerk wordt de andere tegelijkertijd omhoog getrokken . De lift dateert van 1882 en heeft een lengte van 274 meter , het hoogteverschil van 116 meter wordt in 4 minuten overbrugd .Het heiligdom ligt op een 116 meter hoge heuvel op 3 km van het stadscentrum . Bom Jesus do Monte , letterlijk Heiligdom van Goede Jezus van de Berg , werd in de 1373 voor het eerst vermeld .In 1629 werd een pelgrimskerk gebouwd gewijd aan bom Jezus . Het huidige heiligdom dateert van 1722 onder aartsbisschop Rodrigo de Moura Telles .Er kwam ook een reusachtige zigzaggende trap die gewijd is aan de vijf zintuigen , die elk apart worden “gezinnebeeld” met een fontein .De trappen tellen 577 treden , en wordt door sommige pelgrims op de knieën afgelegd . Toen we ’s morgens opstonden was er een drukte van jewelste , van overal kwamen brandweerwagens en ambulances toe op de parking , voor wat blijkbaar hun feest was op en rond het heiligdom .We vertrokken zo rap mogelijk , om zonder problemen van de berg af te raken . In een winkelcentrum in Braga doen we noodzakelijke inkopen en rijden dan verder naar Soajo , Soaju uitgesproken In oajo is een mooie CP , voor 7 euro kan je overnachten met gebruik van toilet en douche . Toen we aankwamen lazen we dat we moesten betalen in het info kantoor in het dorp .Dat was gesloten , en van een mevrouw van een kleine expositie ruimte kregen we , via google translate , te horen dat alles gratis was . De slaapplaats was op enkele meter van de beroemde Espigueiros gelegen .Deze espigueiros , groep vormt een gemeenschappelijke dorsvloer bestaande uit 24 graanschuren , allen gemaakt van steen en gebaseerd op een granieten rots .De oudste dateert van 1782 . Sinds 1983 werden de graanschuren geclassificeerd als een object van algemeen belang . Deze zeer fotogenieke schuren worden druk bezocht . Het dorpje leeft van dit toerisme , en er zijn enkele café’s en eetgelegenheden open .Je kan er ’s morgens ook vers brood kopen in een winkeltje annex café. Op het marktplein staat een merkwaardige schandpaal , Pelourinho , die sinds 1910 een nationaal monument is .Een stenen gezicht , bekroond met een soort stenen driehoeksmuts , bovenaan de paal , begroet de bezoekers op een vriendelijke manier . We zullen hier 2 nachten blijven .Op een wandelkaart zien we dat er 2 wandelingen langs de gr te doen zijn , de eerste , 11 km , naar het kapelletje van Senhora , de andere van 19 km naar het nabijgelegen dorp Lindozo. Goed plan om die wandelingen te doen , omdat we menen dat GR wandelingen altijd goed aangeduid zijn . Via een mooi stenen pad doen we de eerste wandeling naar het kapelletje van Senhora da Paz , onderweg passeren we enkele brandas ( zomerdorpen ) .Ongelukkig voor ons was er tijdens een storm een grote boom over het pad gevallen , en was er geen doorgang aan . Toch tevreden keren we op onze stappen terug , nemen een douche en gaan nog een pint drinken met een een stukje citroentaart , een mooie afsluiter van de eerste wandeldag . De tweede wandeling is andere koek . Het eerste gedeelte , wel 8 km is lang steile openbare wegen , eerder saai dus . Toch besluiten we om door te stappen naar Lindozo , omdat het even ver is de gehele wandeling te doen , als om halverwege terug te keren . Driewerf helaas , op enkele km. Van het eindpunt zijn er geen GR tekens meer te bespeuren .We gaan dan maar naar de grote wegom via deze het dorp te bereiken .In een café vraag ik de waard of hij een taxi wil bellen om ons terug te voeren .De vriendelijke man belt , zonder er iets voor te vragen , in de gauwte slokken we een pint binnen en wachten op ons vervoer . Een vlot Frans pratende chauffeuse , brengt ons met veel plezier , en met de nodige uitleg over de streek naar onze wagen . We betalen slechts 15 euro , en zijn tevreden dat we de gehele weg niet terug te voet moesten afleggen .In plaats van 19 , staan er weer 23 km op de wandelteller .Tijd voor douche en pint …. Na dit mooie verblijf , staat Chaves op het programma .Wij zouden al eerder deze stad bezocht hebben , maar de grote bosbranden in de streek verhinderden dat . We parkeren de auto aan het museum van moderne kunsten , en doen een korte stadswandeling .We wandelen tot aan de beroemde Romeinse brug , die op het einde van de eerste eeuw, of begin tweede gebouwd werd onder keizer Trajanus . In 104 werd een herdenkingszuil opgericht , verwijzend naar de bouw van de brug .De brug telt 14 bogen en verbindt de beide oevers van de Tãmega rivier , en was ooit een onderdeel van de Romeinse weg van Braga naar Astorge in Spanje .Er staat nog een replica van de Padrão dos Povos( volksstanddard) in het midden van de brug . We wandelen verder in het stadje , en i een toeristische dienst krijgen we te horen dat alle musea en bezienswaardigheden , uitgenomen de kerk , gesloten zijn op maandag , onze bezoekdag .Op aanraden van de mevrouw van het bureau eten we in een café de plaatselijke specialiteit , Pastel de Chaves ( een bladerdeeg koekje met vlees tussen die warm gegeten moet worden ) . Omdat het zo warm en drukkend was , en omdat alles toch gesloten was besluiten we naar het noorden te rijden . 20 km noordwaarts kunnen we de wagen aan het natuurreservaat Carreira da Lebre plaatsen waar we een korte 4.5 km wandeling doen .Omdat we helemaal geen dieren en vogels zien , en omdat het zo warm was , en omdat we een beetje uitgekeken waren op de grensstreek , beslissen we om naar Spanje te gaan .Op weg naar de regie Santiago de Compostella houden we halfweg halt in Barbantes , waar we een plaatsje vinden op een drukke CP . We drinken een , te dure , pint en verfrissen onze voeten in het lauwe , gratis , thermale badje . We contacteren naar onze vrienden in de buurt van A Coruña , en vragen of het zou passen dat we hen een bezoekje brengen , en er eventueel kunnen overnachten . Na een kletsnatte , mistige rit , met een moeilijke passage door Santiago de Compostela , rijden we op goed geluk naar een kustplaatsje . In Malpica vinden we een parkeerplaats aan het kleine strand .Intussen is het weer opgeklaard , en kunnen we een mooie wandeling doen tot aan een kerkje op een klip . Tijdens deze 5 km lange wandeling zien we een camper staan op een kleine parking midden de duinen , met schitterend zicht op de baai . We besluiten daar te overnachten . Via smalle baantjes tussen de huizen komen we op de parking Seaia aan .Het is hier veel , maar dan ook veel rustiger dan op de eerste parkeerplaats .In de vooravond kregen we nog gezelschap van enkele jongeren met hun kampeerauto ,maar het bleef stil . Gelukkig maar . Redelijk vroeg vertrekken we , en in een ware zondvloed rijden we richting Carion , waar ook een mooie CP zou zijn .De weg erheen is zo steil en nauw dat we maar doorreden .We hadden afgesproken dat we in de vooravond in Betanzos zouden zijn , maar door het slechte weer konden we zelfs niet gaan wandelen , en kwamen we rond de middag aan op de CP in Betanzos . Het werd een rustige leesnamiddag , zalig eens niets doen . Met de gps coördinaten vinden we gemakkelijk het huis van onze vrienden , die we 12 jaar geleden leren kennen via couchsurfing . Net zoals toen konden we parkeren op het gras voor hun huis . We praten bij over de verlopen jaren , en gaan dan in de vooravond naar Betanzos , waar we tapas gaan eten in bar “O Que Faltaba “ .Het is zo’n café die niet gekend is bij de modale toeristen , je moet bijna inheems zijn om deze plaats te vinden . In een mum van tijd stonden 5 verschillende tapas borden op onze tafel .En of het goed was , subliem eigenlijk . De inktvisjes ; de pimientos ; sardientjes ; het lomo schoteltje ; en de kleine vleesschotel met frietjes ; alles smaakte om het lekkerst , en was vers gemaakt door de moeder van de cafébaas. We eindigen de avond met een koffie in een andere bar . De volgende morgen , terwijl Erna samen met Carmen de hond uitlaat , kijk ik met veel bewondering naar Miguel zijn mancave .Zijn atelier waar hij modelvliegtuigen bouwt .Ik zie er ook zijn 3d printers , en vraag hem een klein stukje te printen voor in de camper .In een mum van tijd was het gefikst , en het paste perfect . Na het ontbijt vertrekken we met hen naar A Coruña , een grote havenstad op een kwartiertje rijden van hun huis .Ze hadden hier vroeger nog gewoond , en kenden alle plaatsjes van dit mooie stadje .Eerst wandelen we in het havengebied , waar zo’n monster van een cruise schip lag aangemeerd .Dan met de wagen tot aan de Herculestoren , dit is een Romeinse vuurtoren van 55 meter hoog en van 1900 jaar oud . Het is de oudste Romeinse vuurtoren die nog steeds in gebruik is .Naast de toren werd er een windroos mozaïek geplaatst in 1994 , van de kunstenaar Xavier Correa Corredoira .Toen we bij de toren aankwamen , was die volledig onzichtbaar door de mist . Beetje bij beetje loste de mist op en konden we de toren in zijn volle pracht bewonderen .Volgende halte was de oude militaire site met grote kanonnen .Van op de hoogte zagen we de plaats van de vuurtoren , enkel de spits stak boven het wolkendek uit , wat wel een speciaal zicht gaf . Na enkele jaren van verwaarlozing werd de kustbatterij op dee Monte de San Pedro hersteld , en de site werd een publiek park .De indrukwekkende kanonnen werden voor het eerst gebruikt in 1933 , en hebben een kaliber van 381 mm en een lengte van 17 meter .Er konden projectielen van 1 ton afgevuurd worden , met een bereik van 38 km . We lunchen in bar Milenium , een plaats die Carmen als zeer goed en betaalbeer aanprees . Voor 4 dagschotels en drank betaalden we 62 euro . Tijdens een korte avondwandelingetje met Miguel en zijn hond , kunnen we eens binnenkijken in een klei Romaans kapelletje . Terug thuis nemen we een douche , terwijl Miguel een heerlijke Spaanse tortilla klaarmaakte . Tijd om afscheid te nemen , we nemen de niet betalende snelweg langs de kust richting San Sebastian .Op aanraden van Carmen en Miguel stoppen we eerst in Ribadeo , waar het strand : Cathedrales de Ribadello te zien zijn . Je mag er overnachten in de camper op de grote parking . Deze zeer druk bezochte attractie loont zeker een bezoek . Praia das Catedrais , is de toeristische naam van Praia de Aguas Santas in Ribadeo , in de provincie Galicië . Karakteristiek zijn de natuurlijk bogenen grotten die alleen bij eb te zien zijn .ook de merkwaardige rotsen op het strand , die doen denken aan de Pancake Rocks in Nieuw-Zeeland , zijn redelijk indrukwekkend . De grote drukte deed ons beslissen verder te rijden langs de kust .In Caravia vinden we , op een afgelegen CP plaats dicht bij zee , een plaatsje om te overnachten .Met enige moeite kunnen we de camper “pas” zetten , en we doen ook nog een korte avondwandeling , een stukje camino .Het mooie aan dit plekje is dat je tegelijkertijd zicht hebt op zee en bergen van 1000 meter hoog . Het plaatsje is druk bezocht door jonge surfers . We slapen heerlijk , en rijden vroeg weg , omdat de toegangs weg , en de facto ook de uitweg , nogal smal en steil was , en om mogelijke tegenliggers te vermijden …… Via deze mooie kust autostrade belanden we tenslotte in Ellorio , waar een nieuwe CP is aangelegd met 11 plaatsen .Uit ervaring weten we dat we niet te laat moesten aankomen om nog een plaatsje te hebben , en inderdaad , toen we aankwamen rond de middag was er plaats zat , toen we terugkwamen van de stadswandeling was alles volzet .De politie houdt toezicht op de CP , en je krijgt een briefje tussen de ruitenwissers gestopt met de datum en uur van aankomst .Je mag hier max 72 uur staan , een goede regeling vinden we . We kenden het plaatsje van een vorige reis enkele jaren terug , toen stonden we op een grote parking ; die nu in een groenzone veranderd is .In het restaurant Batzoki Elorrio , eten we typisch Baskisch eten , met onder andere chipirones in su tinta . Dit is , naast pimentos de padron , mijn favoriete Baskisch gerecht .We betalen 60 euro voor 2 menu’s , terwijl we in A Coruña 62 euro voor 4 menus betaalden , redelijk wat duurder dus . Elorrio heeft enkele belangrijke toeristische troeven . Het eerst is de Argñetako Nekropolis .Deze necropolois , op 2 km van het stadscentrum ligt naast de San Adrian kluis . Er liggen 23 kalkstenen graven en drie pre-christelijke versierde grafstenen . Argiñeta betekent in het Baskisch , de plaats van de steenhouders .De graven lijken op een langwerpige doos met een klein dak , terwijl de ronde grafstenen ,ook gemaakt uit steen van de berggroeve Oiz , een iconografie van astrale aard hebben .Men is nog steeds zoekende naar de ware geschiedenis van deze plaats . Als tweede trekpleister heb je de 9 stenen kruisen uit de 16de eeuw , die geplaatst werden bij de inkomstpunten in de stad . Derde hoogtepunt zijn de vele paleizen en voorouderlijke huizen in metselwerk , te vinden in het centrum .Deze gebouwen zijn 17de en 18de eeuws , en zijn versierd met grote wapenschilden . Naar verluid zouden 69 stenen wapenschilden te vinden moeten zijn , in dit vroegere wellicht rijke dorp .Dit zou onze laatste slaapplaats worden op Spaanse bodem van deze reis . Omdat we de drukte kennen in deze regio , nemen we een tijdje een betalende autostrade tot voorbij San Sebastian en Biarritz .Ons plan was om tot rond Bordeaux te rijden , waar we aan het natuurreservaat Le Tech mochten overnachten ,dachten we . Enkele jaren terug sliepen we daar , en deden er een mooie natuurwandeling rond de meren .Nu stonden er hoogtebeperkers , om campers te weren . Aan andere camperaars , die op een niet voor campers toegelaten parking stonden , of ze gingen overnachten .De man antwoordd dat het soms gedoogd werd , maar als er politie kwam er een onvermijdelijke hoge boete volgde . Wij dus ribbedebie , tot in La Brede waar een FP is . We mogen overnachten , maar wijn proeven op de wijnboerderij was niet mogelijk zegde de eerder norse eigenaar . Voor ons geen probleem , in de vroege morgen vertrokken we zonder zijn winkel bezocht te hebben…. We beginnen onze voorlaatste reisdag met 1 uur file rond Bordeaux , daarna is het hoofdzakelijk rijden op N10 tot we in Ecluzelles aankomen waar we overnachten aan een meer .We vonden deze stek via park for night . Na een gehele dag in de regen gereden te hebben , ben ik blij dat we op de slaapplaats waren , Erna doet nog een korte wandeling , ik blijf rusten . Via Evreux , Rouen en Arras geraken we veilig thuis na een tocht van 5215 km .

Bulgarije 2023

 

Bulgarije     Duitsland  Oostenrijk  Hongarije  Servie  Bulgarije 

                      Roemenië

 

Rond de middag vertrekken richting Bulgarije .Via Doornik , Namur , Köln en Aachen komen we in Unkel waar een gratis overnachtingplaats is . Na ons geïnstalleerd te hebben verkennen we het stadje met de mooie vakwerk  huizen  .Ook zien we er een Willy Brandt museum .Deze Duitse SPD politicus overleed in Unkel in 1992 .Hij was bondskanselier van 1969 tot 1971 en kreeg de Nobelprijs voor de vrede voor zijn inzet voor de Europese Politieke Samenwerking  .In de diens voor toerisme krijgen we van een enthousiaste medewerking voldoende info om er een 3  nachten te verblijven  .Ongelukkigerwijs was het zwembad gesloten door een corona besmetting  .

In prachtig weer wandelen we rond Unkel , aan de Rijn en door de heuvels van het lage Eiffelgebergte .De overblijfselen van de beroemde brug van Remagen vormden een hoogtepunt van de wandeling  .Deze brug kwam volledig intact in handen van de Amerikanen , en dus nog bruikbaar

.De brug was 325 meter lang , en had een hoogte van 14.8 meter .Er waren twee sporen en een voetpad op de brug .OP 17 maart 1945 stortte de brug plots in , en in de resten werd een museum opgericht .In 1969 werd de strijd om de brug verfilmd in de beroemde film “ The bridge of Remagen “.

Na 20 km rustig wandelen en genieten komen we terug aan de camper .

Omdat we op korte afstand van Bonn waren , bezoeken we de stad met de trein .Bonn was vanaf 1949 de regeringszetel van de Bondsrepubliek .Na de Duitse hereniging verhuisde n de regering en de Bondsdag in 1999 naar Berlijn .Via de Kennedybrug over de Rijn wandelen we naar het stadscentrum .De Beethovenstad is niet echt de moeite voor ons en redelijk duur .Het mooiste waren de botanische tuinen iets buiten het centrum .

We rijden verder naar het dichtbijgelegen Patersberg , waar een schitterend slaapplaats is .Op het net hadden we gelezen dat er in de buurt van Sofia slecht weer voorspeld werd de komende week , daarom besluiten we in het mooie weer in Duitsland te blijven  .

Van aan het uitkijkpunt , dicht bij de parkeerplaats , zie je drie burchten langs de Rijn : Burg Rheinfels (1331-1385 ) , Burg Mauls ( 1356 ) en Burg Katz ( 1360-1371 )Deze laatste is sinds 2002 unesco werelderfgoed .

We doen een rood aangeduide wandeling van 17 km . Kort na het begin passeren we de beroemde Lorelei rots , met het standbeeld van een Walkure uit de Wagner opera de Niebelungen  .De rots zelf is 132 meter hoog , op de rechteroever van de Rijn  .  is een schitterende wandeling door bos en velden , jammer genoeg verliezen we de tekens kort voor het einde van de tocht .We keren dan maar via de weg terug naar de auto .

Na de rustige nacht doen we een tweede wandeling in de omgeving .We wandelen naar Kestert , en passeren aan Burg Kaltz . We volgen het Rheinstein pad , en waren van plan met de trein terug te keren  .Omdat we meer dan een uur moesten wachten op het openbaar vervoer , wandelen we in mooi weer , langs de Rijn , terug naar de auto .

Na deze twee mooie wandeldagen zetten we de tocht verder en eindigen in de natuurcamping in Braunsbach (23 euro per nacht zonder stroom ) .We genieten van onze eerste douche op deze reis .’s Avonds gaan we eten in een restaurant in het dorp , en eten er typisch Duits “voer” : schnitzel met groenten en frieten , en ijs als dessert , en betalen 51 euro voor twee .

Van de campinguitbater hebben we een wandelkaart gekregen , en doen er twee wandelingen uit .De eerste wandeling brengt ons tot aan de Kocherbrücke , met zijn 185 meter hoogte één van de hoogste bruggen in Europa .De tweede wandeling heeft als voornaamste punt het Joodse kerkhof dat van 1747 dateert .De begraafplaats werd verwoest door de nazi’s , en slechts enkele zerken konden gered worden  .Sinds 1947 herdenken gedenkstenen de Holocaust slachtoffers , een zeer  intieme en emotionele plaats om te bezoeken  .

In totaal hebben we 17 km op de stappenteller vandaag  .

Na een lange vervelende autoweg rit komen we in Plattling , waar we overnachten op de grote parking bij de kerk .We doen een wandeling door het langgerekte dorp , met een schitterende zwemkom , eten een ijs en bekomen van de autorit .Tijd om via Oostenrijk , Hongarije en Servië richting Sofia te rijden  .

Aan de grens met Oostenrijk kopen we voor 9.48 euro een tolvignet in een benzinestation .Via Linz en rond Wenen komen we in Sooß  terecht . Onderweg kregen we een heftig onweer te verduren , en hadden we bijna een ongeluk toen een vrachtwagen ons de weg afsneed , hij verontschuldigde zich wel achteraf...We staan ook een half uur in een file door een ongeval .Uiteindelijk hebben we nog een plaatsje op de kleine camperplaats in Sooß  .We doen een korte wandeling door de wijngaarden , en kopen een fles in een wijnhandel .

Om 8.30 vertrekken we richting Hongarije .We kopen een wegenpas aan de grens (8000 forint = 20.7 euro )en rijden tot in Pusztavacs , waar een mooie overnachtingplaats is aan het monument dat het geografisch middelpunt van Hongarije aangeeft .Het monument , een 11 meter hoge achthoekige toren werd opgericht in 1978 en is van de architect Jozsef Kerènyi .In 2001 is de toren afgebrand en in 2004 heropgebvouwd .Het is een ontmoetingsplaats voor de lokale bevolking  .In een plaatselijke “winkel” kopen we brood en een beetje fruit .We doen een wandeling inde velden en zien enkele damherten , groene specht , grouwe vliegenvanger , hop , klauwier en een haas .Mooie plaats om te overnachten , in alle rust en kalmte .

De tocht gaat verder na een onweersnacht , gelukkig is de zon weer rap van de partij .Aan de Servische grens houden we halt en overnachten op de betalende parking-camper plaats in Szeged  voor 10 euro (zonder electriciteit ). We wandelen naar het mooie stadje met vele art-deco huizen , een mooi theater en een mooi heropgebouwde moskee, die we voor 3.5 euro bezoeken  .Szeged is de tweede grootste stad van Hongarije en ligt aan de Tisza rivier .In 1879 werd de stad grotendeels verwoest door een grote overstroming  .Sinds 1921 is het een universiteitsstad , en is beroemd voor zijn salami en paprika .Aangename stad om in te wandelen , één van de chefs van onze zoon is van deze stad afkomstig , en toen Tim vertelde dat we daar waren , was hij zeer trots en blij dat we zijn stad ontdekt hadden  .

We zijn een beetje angstig om door Servië te reizen , een voor ons totaal onbekend land .Vooraf werden we gewaarschuwd de sim-kaart uit de GSM te halen , om roaming te vermijden  .Aan de grens moeten we 4 maal onze paspoorten tonen , maar geen enkel probleem om het land binnen te komen  .Er is geen tolvignet nodig in Servië , wel is er af en toe een tol op de autostrades , met tolpoorten zoals in Frankrijk .Alles verloopt vlot en rimpelloos .We rijden dwars door Budapest , op een autostrade , en komen rond 15 uur aan op camping Plum nabij Cuprija .We betalen 20 euro , met elektriciteit , en uitstekende douche .We kopen er een biertje , en krijgen van andere gasten , die een bbq hielden , een worstenbroodje , zonder het te vragen  .Ik geef ze natuurlijk één van mijn muntjes in ruil .Blijkt dat we geen enkele argwaan moeten hebben in Servië, een , naar ons gevoel , vriendelijk en open volk  .We hadden ons voor niets een beetje bang laten maken  .

Via een betalende autostrade (15 euro ) komen we aan de Bulgaarse grens , waar het een zeer slordige bedoening is  .Zonder problemen komen we het land binnen , kopen een wegenvignet voor 1 maand(15 euro ) een rijden  verder naar Sofia , waar een overnachtingplaats is voor 10 euro .De plaats is gelegen in een achterbuurt van Sofia , tussen verschillende , naar onze mening , louche autohandelaars en garages .We worden zeer vriendelijk ontvangen door de ietwat oudere eigenaar , en vinden een mooi plaatsje in de schaduw van een notelaar .De camperplaats is moeilijk te bereiken door wegenwerken , maar onze gps gidst ons feilloos .

We settelen ons voor 3 nachten , zetten de klok 1 uur vooruit , en steken de simkaarten terug in onze telefoons .Met de metro , op 5 minuten stappen van de stelplaats , gaan we een eerste keer Sofia verkennen .We wandelen wat rond , een eerste indruk van de stad opdoen , bezoeken enkele kerken  en kunnen genieten van dansende mensen op een pleintje .Ze spelen vooral Balkan dansen , en iedereen mag meedoen , wat ook velen deden  .

De volgende dag kopen  we een metrokaart (3 lev , plaatsen er twee dagen transport op , 8 lev ,)en zijn nu op ons gemak om de stad te ontdekken  .Sofia is een eerder rustige stad , waar het aangenaam toeven is .We bezoeken de synagoge (5 lev) . Deze werd in 1908 geopend , en is de tweede grootste van Europa , en werd ontworpen door de Oostenrijker Grüander .De Sefaridische synagoge van Wenen diende als voorbeeld .De plaats werd bijna volledig verwoest tijdens de tweede wereldoorlog , waarbij vele Joodse geschriften verloren gingen  .

We slenteren verder en op de zogeheten vrouwenmarkt kopen we kersen , en genieten van de gezellige , maar rommelige drukte op de markt .We passeren ook de overdekte markt Halita , bezoeken een geschiedenis museum , de  Banja Basji moskee , waar we niet mogen fotograferen binnen , zien een openbare fontein met bronwater van 46 gr ., gaan binnen in het oudste kerkje Sfeta Petka (16^de eeuw) .

Overal in de stad kun je Romeinse opgravingen gratis gaan bekijken , indrukwekkend ......

Ook merkwaardig is de zuil waarop de H.Sofia staat , ter vervanging van een beeld van Lenin .

Rond 16 uur gaan we terug naar de camper , rusten wat uit , en gaan dan terug naar de hoofdstad , om er te gaan dineren met de ouders van een collega van Tim .Afspraak aan het beeld van de H. Sofia .

Ze nodigen ons uit in een typisch Bulgaars restaurant , MOMA , waar we streekgerechten mogen proeven  .Na de maaltijd brengt hij ons met de wagen naar de Vitocha berg , van waar je een schitterend uitzicht over de stad zou hebben  .Het was heel slecht weer , mist en regen en we zagen niet veel van de stad .Daarna bracht hij ons met de wagen naar de camper .

De volgende dag bezoeken we de omgeving van de Vitocha berg .Na heel wat gezoek , vinden we de juiste bus en rijden tot dicht bij de Boyana kerk van St Nicholas .Deze schitterende kleine kapel is een van de beroemdste middeleeuwse gebouwen in Bulgarije , en bestaat uit drie delen , respectievelijk uit de 11^de , 13^de en 19^de eeuw .Dit Unesco werelderfgoed kerkje is vooral beroemd om zijn schitterende fresco’s uit 1529 , die tot de best bewaarde ter wereld behoren   .In de oudste twee delen zijn er 89 scènes te zien met 240 menselijke afbeeldingen  .Met een combiticket (30 lev) kunnen we dan ook het nationaal museum of History bezoeken , dat gevestigd is in een paleis van de vroegere partijvoorzitter Zjivkov .Hij was voorzitter van 1911 tot 1998 .Zijn megalomaan paleis doet een beetje danken aan dat van Ceausescu in Roemenië .Soms is het , in mijn ogen dan , een beetje walgelijk als je ziet hoe hij leefde terwijl de gewone man bijna crepeerde van de armoede .

In het paleis zelf zien we schitterende artefacten van de Traciërs , een  oude volksstam die we later op de reis veel beter zouden leren kennen  .Veel goud en en schitterende muntencollectie kunne zelfs mij bekoren .

Met de bus terug naar huis , inkopen doen in de nabijgelegen lidl , en we maken ons klaar om het land te verkennen  .We zijn benieuwd en ook een beetje “angstig “ , wat zal het land brengen , is het veilig , is er corruptie van de politie , zijn de wegen goed , is het eten ok , kunnen we veilig overnachten .....

 

Onder een dreigende hemel vertrkken we naar Lokovit , waar een P4N is . We stellen de gps in en vertrekken , waarschijnlijk hebben we foute coördinaten ingevuld , want we komen niet uit op de plaats waar we wilden zijn  .

Maar geen nood , we rijden door een prachtige streek , weliswaar langs een weg in slechte staat , maar soms lang hoge rotswanden en prachtige zichten .Ergens onderweg stoppen we om te eten , daar zien we een herder met koeien onze richting uitkomen  .Ideale foto setting denkt Erna , maar de herder had blijkbaar een andere mening  .In het Bulgaars steekt hij een tirade af , en toont ons een biljet van 20 lev , waarschijnlijk denkt hij , dat hij met bravoure  een flinke fooi kan krijgen van “domme” Westerse toeristen  .Wij antwoorden in het plat West-Vlaams , en tenslotte druipt hij mokkend af .Verder langs de weg springt een reebok over de weg , zo’n 20 meter voor de auto .In Lukovit doen we een 2.5 km wandeling langs een riviertje waar je met een pedalo  kan varen  .

Na de wandeling rijden we tot aan de grotten van Lukovit .Schitterende plaats om te overnachten  .De gratis toegankelijke grot is werkelijk de moeite waard , en is geliefd door indoorklimmers .Ook zijn er verschillende standjes met prullaria en eentje met fruit .De Prohadna grot is 365 meter lang en een hoogte van 45 meter .Kenmerkend zijn de 2 grote openingen in het plafond van de grot .Dezez gaten zijn gevormd door erosie  en worden ook wel Oknata genoemd , wat zoveel wil zeggen als “de ogen van God “ .

We plannen een drukke dag de volgende dag , we plannen een grot , een waterval en een abdij te bezoeken  .

Onderweg bezoeken we de overdekte brug uit 1874 in Lovech  . In de stad wil ik geld afhalen , maar de bankkaart wordt niet aanvaard  , ook de kaart van Erna wordt geweigerd ; gelukkig is een een raiffeisenbank in de buurt , maar zij kunnen ook niet helpen  .Na telefonisch contact met de bank in België komen we te weten dat er een technisch mankement is in Bulgarije , dat waarschijnlijk eerlang opgelost zal zijn ...Dit verpest een beetje de sfeer voor ons .Op de brug is er een toerismebureel , waar we geholpen worden in het Nederlands , de dame had nog in Limburg gewoond , haar ouders waren er gastarbeiders in de mijnen geweest  .

Het volgende doel , de grot Devetshuna kunnen we niet vinden , en bij de watervallen van Krushuna , waar we willen wandelen , komen we in een enorm onweer terecht .Van wandelen is er absoluut geen sprake , het onweer is zo hevig dat de straten begonnen te overstromen  .We zaten wel 2 uur “gevangen “ in het kleine restaurant aan het begin van het wandelpad .We zien enkele dames terugkeren van de watervallen , net zoals ze met kledij uit een zwembad kwamen , “verzopen kuikens” .

Van een kleine luwte in het onweer maken we gebruik om vlug naar de wagen te lopen , en te vertrekken  .Traag laverend door de plassen op de slechte wegen rijden we naar het klooster van Troyan , waar we mogen overnachten op de parking (3 lei )Het is het op 2 na grootste klooster van Bulgarije .Het sierlijke interieur werd tussen 1847 en 1849 geschilderd door Zahari Zograph , een populaire Bulgaarse schilder uit die tijd .Een aanrader , rondom de kloosterkerk zijn er 3 verdiepingen hoge gaanderijen , met kamers , waar de pelgrims kunnen overnachten  .Het blijft kwakkelweer , en we hopen op betere tijden de volgende dagen  .De constructie doet denken aan de versterkte Roemeense klooster dorpen .

We zijn in de streek van de Traciërs aanbeland .In het tweede millenium voor Christus woonde deze bevolkingsgroep in de streek  .Ze waren zo talrijk dat Herodotos  hen na de Indiërs het groootste volk uit die tijd noemde .Er werden vele graftomben van de Traciërs gevonden in dit deel van Bulgarije .Zowel het Trasische graf van Kazalak en Sveshtari staan op de unesco lijst .In 2005 werd een graf met een enorme goudschat gevonden  , ook was de koning er begraven met zijn honden  .De goudschat is te bewonderen in het museum in Sofia , waar we eerder waren  .

In Kazanlak bezoeken we het kleine , maar interessante Rozenmuseum( 10 lev /2 pers .)We leren er het procedé van het rozenwater maken begrijpen  .We doen ook een korte wandeling naar de Trasische tombe Kazanlak Tomp ( 8 lev ).Mooi gerestaureerd met mooie fresco’s , na de verschillende graven , en het museum hebben we ons deel van de Traciërs wel gehad .

We eindigen de dag op een prachtige camperstop op enkele km van het stadscentrum .We staan onder de bomen , en we kunnen gratis warm thermaal water  krijgen  om ons te douchen aan onze buitendouche .Dit alles voor 10 lev .Een plaats om te onthouden .

Een enorme verkeersopstopping wijzigt onze plaanen .In plaats van naar Plovdiv te rijden , trekken we naar de ruines van Perperikon , dicht bij de Griekse grens .We doorkruisen de Trasische vlakte langs archi slechte wegen , en vinden nergens op het 200 km lange traject een supermarkt de naam waardig .We stoppen ten lange leste aan een eetkraam , waar we iets “aten “ Het eten was koud en haast niet te vreten (34 lev voor2 )

Uiteindelijk kunnen we in de nabijheid van Kardzhali , en gaan dan verder naar Perperikon .Deze oude stad van de Traciërs , op 470 meter hoogte ligt op het oostelijke deel van het Rodope gebergte .Men vermoed dat Perperikon het beroemde heiligdom en orakel plaats was gewijd aan  Diyonisos

Er werden vondsten gedaan van uit de bronstijd tot in de Romeinse tijd .Het uit de rotsen gehouwen altaar uit de ijzertijd trekt de aandacht .Ook werden er resten van een Romeinse tempel gevonden , ook opvallend is de reusachtige sisterne die uitgehouwen was .Inkom 4 lev , en voor 2 lev mogen we ook op de parking overnachten  .Van aan de parking , klim je langs goed aangelegde trappen naar de ruinestad .Mooie uitkijkpunten geven  je een idee  hoe de stad er ooit uitgezien moet hebben  .’s Nachts hebben we de parking voor ons alleen , in gezelschap van enkele honden weliswaar .

Op weg naar Plovdiv bekijken we eerst de Mushroom Rocks in  Beli Plast .Dit zijn eigenaardig gevonden geërodeerde rotsen in  een paddenstoel vorm  , ongeveer 2.5 meter hoog .Ik kan er enkele fossiele schelpen wisselen voor enkele uitgezaagde muntjes .

In Plovdiv kunnen we de wagen iets buiten het stadscentrum plaatsen op een parking aan een groentemarkt .

Na 20 minuutjes stappen staan we midden de oude stadskern , met zijn vele Romeinse plaatsen , zijn mooie huizen en dito pleintjes .Met zijn 8000 jarige geschiedenis is het één van de oudste Europese steden  .In 2019 was het samen met Matera culturele hoofdstad van Europa .Omdat we niet al te zeker zijn van de veiligheid voor onze auto , gaan we in de vroege namiddag terug naar de wagen  . Omdat het zo warm was , besluiten we niet te overnachten in Plovdiv .We rijden naar de iets verderop gelegen camperplaats in Tsalapitsa , waar we voor 15 euro terechtkunnen, met stroom en douche .We doen er een was , en kunnen buiten zitten in de schaduw .De uitbater is een Oekraïner , waarmee we een boompje opzetten over de oorlog in zijn land .

Na een gemakkelijke rit komen we aan de camping Verila in Sapareva Banya , waar we deze avond gaan overnachten (18 euro ) .Voor we de plaats vastleggen , gaan we naar de  de startplaats van de wandeling naar de zeven meren  in het Rila gebergte . Dit gebergte , ten zuiden van Sofia is het hoogste gebergte van de Balkan , met als hoogste top de Moesala (2925 m) .Daar nemen we de skilift naar boven (30 lev seniorentarief ).We doen er een mooie wandeling tot aan de eerste 4 meren , de laatste , en hoogste meren zijn nog bedekt met sneeuw , en niet te bewandelen dus .Als we omhoog gingen met de lift was het zeer bewolkt , gelukkig klaart het snel op , en kunnen we wandelen in een heerlijk zonneweertje .Ondanks het afraden van plaatselijke gidsen , besluiten we toch een andere weg te nemen om terug naar de lift te gaan  .De gidsen zegden dat het doenbaar was , maar zeer modderig door de aanhoudende regen van de voorbije dagen  .Stijfkoppen als we zijn , doen we toch ons eigen gedacht . Inderdaad , het pad was herschapen in een kleine stroom , moeilijk bewandelbaar , en als klap op de vuurpijl , verloren we de tekens .Geen nood echter , we hadden nog een paar uur voor de laatste lift naar beneden  .We dwaalden af en af , en het ultieme uur kwam dichter en dichter .Gelukkig zagen we plots tekens naar de lift , en met een speed beklimming kwamen we een kwartier voor tijd aan de lift .Gelukkig wisten we waar naar toe na de tocht , we waren beiden bekaf .Na een douche en een goede maaltijd konden we weer lachen met onze dwaze ideeën  .

Uitgerust zetten we de reis verder richting het Rila klooster .Onderweg bezoeken we nog de Stobs pyramiden , mooie geërodeerde  rotsformaties , op sommige uitgesleten rotsen ligt een grote steen in balans . Sommige rotsen zijn tot 12 meter hoog en tot 40 meter dik aan de voetbasis .Het doet een beetje denken aan les Demoiselles  Coiffées in Frankrijk .Het is best een pittige wandeling er naar toe , mede door de hitte .

Dan gaat de tocht verder naar het wereldvermaarde Rila klooster , we plaatsen de wagen op camping Bor (45 lev per nacht ).Van aan de camping is het 15 minuten wandelen tot aan het klooster  .Het klooster ligt op een hoogte van 1147 meter in het Rila gebergte .Het werd in de 10^de eeuw gesticht door Ivan Rilski , die in de 10^de eeuw het kloosterleven van Rouen wisselde voor het kluizenaarsleven in het gebergte .Enkele mensen volgden hem in zijn kluizenaarsleven , en na zijn dood stichtten ze het klooster op de plaats van zijn overlijden  .Na een verwoestende brand in 1833 werd het klooster her op gebouwd , en sinds 1961 is het een nationaal museum dat ook in 1983 opgenomen werd op de Unesco werelderfgoed lijst .Het klooster is een voorbeeld van de Bulgaarse renaissance , en het interieur is versierd met 1200 fresco’s . Opzijn hoogtepunt waren er 500 monniken en voor 1000 mensen logies voorzieningen  .Voor mij iets te megalomaan , ik verkoos het Troyan klooster , dat veel kleiner maar veel intiemer van sfeer was .Rila is een ware toeristische attractie geworden , dat zegt genoeg .

Op de camping bestellen we een forel op de grill bij Bor . Met een lekkere pint was dit een uitstekende afsluiter van een mooie dag .

Andaag staat en bezoek aann het “Bear Sanctuary” op het programma .We mogen er ook overnachten op de parking desgewenst .Het is een opvangplaats voor de zogeheten “dancing bears” dieren die door zigeuners getemd waren , voorzien van een neusring , en moesten dansen om zo een inkomen voor hun “meesters” te hebben  .Sommige dieren waren mishandeld , klauwen uitgetrokken , opgesloten in veel te kleine hokken ...anderen werden met zorg en liefde onderhouden  .Op een bepaald moment besliste de Bulgaarse regering dat het verboden was nog beren te houden voor dat doel .De dieren werden opgehaald , en in een soort van reservaat geplaatst , omdat ze niet meer in de vrije natuur konden leven  .Nu nog , na vele jaren zijn er sommige dieren die nog steeds in dezzelfde rondjes dlopen , en dieren die niet weten dat ze een winterslaap moeten doen...

In het park leven ze half wild , bezoeken kost 10 lei per persoon , tijdens de gegidste wandeling zien we 18 beren , ieder met zijn eigen verhaal .We praten met een Roeselarenaar met Rodenbach t-shirt .Op de parking is geen enkele horizontale plaats te vinden , dus slapen we er niet .De weg naar de opvangplaats was in erbarmelijke staat , eerder gevaarlijk om er te rijden  .

We rijden verder naar het Pirin gebergte , dit gebergte , ten zuiden van het Rila gebergte ligt in het zuidwesten van Bulgarije en heeft toppen van bijna 3000 meter .Dit nationaal park is ook opgenomen op de unesco wereld erfgoed lijst .Via een steile weg met vele haarspeldbochten komen we terecht bij het eethuis Banderitsa , waar we gratis kunnen overnachten  .Voor een grote kom soep met brood  , een pint en een ijs betalen we 6 euro .

In de bergen zouden ook beren , wolven en arenden leven  .Hopelijk krijgen we die te zien .We informeren ons over de wandelmogelijkheden en bereiden ons voor op een bergwandeling de volgende dag  .

We staan vroeg op , en doen een schitterende wandeling naar de Vrhen hust .In het begin is de wandeling goed aangeduid in het Engels en het  Bulgaars , na enige tijd enkel in cyrillisch schrift . Gelukkkig kan Erna dit lezen  .

Het is geen al te moeilijke wandeling naar het Ribnoto meer , dat op  2160 meter hoogte ligt .Wat ons opvalt , is dat er bijna niets van wilde dieren te zien valt , zelfs geen marmotten nog berggeiten  .Gelukkig zijn we vroeg op pad , want op de terugweg zien we hele groepen Bulgaren de wandeling aanvatten om te pick-nicken aan een van de vele meertjes .

Rond de middag vertrekken we dan naar het Rozhen klooster , dat we ook bezoeken  .Eventueel kan je overnachten op de parking , maar ’s middags in de volle zon , en moeilijk een horizontaal plaatsje te vinden.  Het oude klooster met de mooie muurtekeningen , is zeker de moeite , wij kunnen het bekijken in alle rust .

Uiteindelijk belanden we op een  kleine camping (15 euro) in Karlanovo , niet zo ver van het klooster  .Erna kan er “zwemmen “ in een mini zwembed , we doen er een handwas , en genieten van de avond , weliswaar in een stevig onweer .

 

Onder een stralende zon rijden we dan in de voormiddag naar de kloosterparking .Er is 1 plaatsje met een beetje schaduw , waar we de wagen plaatsen  .We maken de knapzak klaar en vertrekken voor een korte , maar pittige wandeling van 4.5 km naar Melnik .We wandelen door schitterende okerkleurige piramide achtige  rotsen , het eerste deel , is zeer steil bergaf langs een droge rivierbedding .Dat belooft voor de terugweg . Na het steile gedeelte volgt een langzame afdaling langs een uitgedroogde rivier en in de schaduw .We wandelen ook even rond in het wijndorp Melnik , dit is de kleinste stad in Bulgarije die veel van zijn vroegere grandeur verloren heeft .Op de terugweg zien we bijeneters en een landschildpad .De tocht bergop is lang niet zo zwaar als we enigszins verwacht hadden  .Zonder al te vermoeid te zijn komen we aan de auto .In Melnik hadden we getelefoneerd naar Villa Melnik , een grote wijnbottelarij , waar we wijn kunnen proeven en er ook kunnen  overnachten  .We boeken een degustatie rondleiding en kunnen verschillende wijnen proeven , met een hapje van brood , kaas en salami .Van al de wijnen viel er slecht 1 een beetje in onze smaak , we kochten daarom ook maar 1 fles witte wijn .Gelukkig kunnen we de auto op een verhoogde parking zetten , een beetje in de wind , en met alle deuren open was het toch een draaglijke warmte .Het prachtig uitzicht over de wijngaarden en de bergen maakt veel goed , want de wijnproeverij was wel gedeeltelijk een “flop”.Onze gidse was dan wel weer ok , met veel verve bracht ze de geschiedenis en het procedé van de wijnmakerij .

In onze info lazen we dat in de nabijheid van Melnik , er een plaatsje is , Rupite , waar je kunt overnachten bij publieke warmwaterbaden  .Dit leek ons wel iets om te doen  .Op de weg naar Rupite kopen we fruit en groenten aan een stalletje onderweg .Ook kopen we voor 8 euro een grote fles “cola” .Vol lekkere huisgemaakte rode wijn , die naar onze smaak beter was dan de commerciële Melnik wijn .

We kunnen de wagen plaatsen op een grasveld , dicht bij de baden , maar , het was zo vreselijk warm , en er was geen klein beetje schaduw , wat een tegenvaller was voor ons . We hebben geen zonneluifel aan de camper , dit was nu wel een gemis .

Ondanks de hitte gaan we toch in het groenachtige , 40 graden warme bronwater .Veel mensen komen hier hun huis schrobben met de klei uit de baden , zou helend  en gezond zijn voor de huid .Niettegenstaande de temperaturen van het water , en de zonnewarmte , genieten we toch van het bad .Gelukkig kunnen we in de schaduw zitten van een struikje dicht bij het water .Een Bulgaarse man stond geruime tijd naar ons te kijken , voor hij durfde vragen of hij ook in de schaduw mocht komen zitten bij ons .In gebrekkig Duits , van beide kanten , hadden we toch een goed gesprek .Op 1 km van de badplaats was er een Romeinse site te bezoeken  .We wandelen ernaar toe in een verzengende hitte , om en bij de 40 gr .We bekijken de indrukwekkende opgravingen van aan de weg , maar gaan niet op het terrein zelf .De opgravingen waren van een door een aardbeving verwoeste stad , het was te warm om echt te genieten  .Op de terugweg kan ik een stukje geglazuurd aardewerk vinden in een talud , meteen een mooi souvenir .We rijden verder naar een merengebied  , dicht bij Batak .We vinden er nog een plaatsje in de schaduw .We waren nog maar net gesetteld , toen we een berichtje kregen van Martine en Filip .Ze hadden op Polar steps gezien dat we in de buurt waren van andere camperaars , Bart en Christelle .We nemen contact met hen , en verkassen naar de camping waar zij stonden , enkele km  verderop .Na enig zoeken komen we ook terecht op de eco camping in Batak (20 euro).

Na een gezellige avond samen , met de nodige “cola” consumptie ;hebben we ’s morgens een gesprek met de Amerikaanse eigenaar van de camping  . Het wordt een ietwat bitsig gesprek , tussen een Amerikaanse “betweter” en een nuchtere Vlaming .Zijn punt is dat alles kan en mag in Bulgarije , dat er weinig of geen regels gelden , en dat alles , maar dan ook alles te vinden was op het net , dat inderdaad overal te gebruiken is in het land .Mijn punt was dat als je geen gsm hebt , of geen toegang tot het net hebt , je niets van info kunt vinden  .Mij kwam het over dat , als je voldoende middelen hebt , je alles kan en mag ,en dat rijke wereldburgers alles kunnen opkopen in dit land .We zien ook weinig gewone Bulgaren op al de plaatsen die door buitenlanders gerund warden , de prijzen zijn voor hen te duur denken we....,

 

Na het afscheid van Bart en Christelle , trekken wij naar de Roddope Mountains , zij trekken richting Griekenland .Dit karstrijk gebergte heeft als hoogste top De Grote Perelik van 2191 meter .Meer specifiek rijden we naar Mostove Chudni of wonderbruggen  ., die zich op 1450 meter hoogte bevinden  . De bruggen zijn ontstaan door erosie en de grootste brug heeft een hoogte van 15 meter en is 96 meter lang .De grote brug kan bewandeld worden door gewelven , waar vogels broeden  .iets verderop is er een kleinere brug van 50 meter op 60 meter , die ook toegankelijk is .In zeer warm weer , 40 gr en meer rijden we de bergweg omhoog , vol putten in de weg en veel haarspeldbochten  .Toen we bijna boven waren , begon het te stortregenen , te bliksemen en te donderen , een echt hevig warmteonweer .Geen weer om te wandelen dus , jammer van de afgelegde weg naar deze eenzame plaats  .In ontij terug naar beneden ,gelukkig was het geen al te lang onweer ,we besluiten terug richting Plovdiv te rijden  .Via p4n vinden we een voor ons prachtige overnachtingplaats dicht bij een rivier , in de omgeving van Mirovo ,op een grote grindvlakte .We zien er bijeneters en ooievaars .

Als eerste doel van de nieuwe dag bezoeken we de Tracische grafheuvel in Starosel .(5 lev per persoon ) .

We zijn helemaal alleen om die schitterende tombe te bewonderen .Vooral indrukwekkend was de intacte muur van grote vierkante rotsblokken , ook de stenen deur was indrukwekkend .Wat een belevenis !

Naast de tempel stond nog een oude Russische legercamion .Zeer pittoresk .

De volgende halte is het bergdorp Koprivshtitsa , waar we voor 12 lev kunnen overnachten op de dorpsparking.

  Wij zijn hier beland op aanraden van Bart en Christelle .Sinds de 14^de eeuw is dit plaatsje bewoond , en vooral bekend omdat hier , op een brug , het eerste schot van de opstand van de Bulgaren tegen het Ottomaanse volk , werd gelost .Het is een beetje een dorp zoals Bokrijk bij ons , vol oude gerenoveerde huizen , en kassei baantjes .Er was slechts 1 museum open toen wij er waren , Erna bezoekt het voor 5 lev , een bezoek aan het authentieke interieur van een boerderij .Mij zegt het hele gebeuren niet zo veel , een verzameling oude huizen , meer niet....In een restaurant eten we forel en een stoofpotje , gevolgd door een yoghurt ,  en met elk een grote pint .(44.5 lev ., ongeveer 23 euro voor 2 )

Na het dorpsbezoek begint het weer te miezeren , en krijgen we ’s nachts het bezoek van een witte kwikstaart op het dak van de camper .

De volgende dag staat Veliko Tarnovo op het programma , waar een prima gratis plaats is om te overnachten , dicht bij het centrum .Helaas waren er brandweerfeesten die dag , en was de gehele buurt afgesloten  .Ten einde raad rijden we dan maar naar de camping Veliko T .(30 euro per nacht , met elektriciteit en zwembad .)

Dit werd uitgebaat door Engelsen , en zoals op de vorige camping in Batak , alleen niet Bulgaren waren er te gast .Veel te duur voor de lokale bevolking  .Op de camping was het moeilijk een horizontaal plaatsje te vinden , ook verschillende plaatsen waren te drassig door de aanhoudende regen en stormen van de laatste dagen  .We doen de was , die we kunnen uithangen onder een afdak .We bespreken een taxi ( 15 lev ) om ons de volgende morgen naar de vroegere hoofdstad van het tweede Bulgaarse rijk te brengen  .

De stad wordt dikwijls “ De stad der Tsaren “ genoemd .Het oude gedeelte van de stad ligt op 3 heuvels , op 1 ervan , de Tsarevets bevinden zich de indrukwekkende paleizen van de vroegere heersers .

Erna bezoekt een kunstmuseum ( 12 leva) , en daarna slenteren we door de nauwe straatje ,en eten in een plaatselijk restaurant .Door een Babylonische spraakverwarring bestellen we er ook een niet lekkere bonensoep .Ook deze stad kan ons helemaal niet bekoren , ietwat ouderwets en versleten  .Met een taxi terug naar de camping , waar Erna nog eens zwemt , voor het weer begint te regenen  .

In het miezerig weer plaanen we de volgende dag , het belooft een drukke dag te worden We plannen een bezoek aan Cherven , Ivanovo ,Basarbovo en Matara .

Eerste halte is de prachtige burchtruïne in Cherven  .We plaatsen de wagen in de schaduw , betalen 10 lev per persoon , en gaan met een hondertal treden de berg omhoog om de schitterende oude stadsruïnes te zien .De Middeleeuwse citadel bevat een kasteel , enkele kerken en  vele huizen  .Het ligt hoog op een heuvel en domineert de gehele streek  .Wij waren helemaal alleen op de prachtige site .Helemaal ons ding .

Als tweede stop vandaag bezoeken we het rotskerkje in Ivanovo .Na een korte wandeling kom je aan het kerkje , dat je voor 10 lev kunt bekijken en bewonderen  . De kerk werd in de 13^de eeuw uitgehouwen door monniken , en versierd met prachtige rotsschilderingen , die enkel beschermd zijn door een speciaal soort vernis .Adembenemend mooi .Ook hier waren we alleen .

Derde halte was de rotskerk in Basarbovo , hier kost het 10 lev , volgens de anwb gids het allermooiste kerkje dat je kunt bezoeken , wij vonden het tegendeel .Het dateert uit de 15^de eeuw en ligt 35 meter hoog in een  rotswand .De heilige Basarbovski leefde hier in contemplatie .Het is tevens ook het enige nog actieve rotsklooster in Bulgarije .

Vierde halte was het beeld van de “Ruiter van Madar “ , een beeld dat gebruikt werd om de Bulgaarse munten te sieren .Er zou een camperplaats zijn op de site , maar dit blijkt een kleine ongezellige, groezelige parking te zijn .We betalen 4 lev om het beeld te gaan bekijken  .Het ruitersstandbeeld werd in de rotsen uitgehouwen op een hoogte van 23 meter op de steile rotswand .De ruiter doorboort met een speer de leeuw aan zijn voeten en hij is vergezld van een hond . Het beeld zou van de oude Bulgaren van eind 7^de eeuw afkomstig zijn  .Sommige bronnen spreken zelfs dat het door de Traciërs gemaakt werd .Sinds 1979 staat het op de werelderfgoedlijst .Op de site kan je ook oude grotten en Romeinse muren bekijken  .

We zien het niet zitten op de parking te overnachten , en rijden dan door naar Shumen , waar het grootste beeld van Bulgarije te zien is .We overnachten er op de tweede parking .

In 1981 werd het beeld gebouwd ter herinnering van de 1300^ste verjaardag van het eerste Bulgaarse rijk .

Het is gebouwd in beton in kubistische stijl ,  is 52 meter hoog en is ontworpen door de Bulgaarse beeldhouwers Damyanov en Slavov .Het monument vertelt de Bulgaarse geschiedenis en is te bereiken via een monumentale trap .Van op de heuvel heb je ook een schitterend gezicht over de streek .Het is ook een dominerende factor in de streek , je ziet het van wel op 20 km afstand liggen  .Wij zijn wel verbaasd dat we de enige camperaars zijn die overnachten op die fantastische plaats , maar ja , het zal ons een zorg wezen  .Wij sliepen er zeer goed , en konden de beeldengroep nogmaals bewonderen in de vroege morgen , zonder dat er andere mensen in de buurt waren  .

Ook voor de volgende dag hebben we een druk programma , met een museum , een rots formatie een kasteel  en een mozaïek museum .

Welgezind gaan we naar het Preslav Fortres Museum ( 8 lev )We zien er een duizelingwekkend mooie Trasische schat die in de nabijheid gevonden werd , deze werd bewaard in een soort kluis met vuistdikke stalen deuren  , fotograferen van de goud – en muntenschat is verboden , wel kan je beelden maken van de overige Romeinse en Trasische artefacten . Als de gehele dag van dat gehalte zou zijn ,waaaaw

Toe begon onze ellende : de mooie rotsen in Chudnite vonden we niet , Het kasteel in Provadia was moeilijk te vinden , en toen we er waren was er niemand aan de kassa .Wij zijn dan maar zo naar binnen gegaan , en wat we zagen was ook niet de moeite .Het was ons een raadsel hoe groepen toeristen met bussen deze plaats konden bereiken  ...

De mozaïeken van Devnya waren onvindbaar voor ons , de rotsformaties van Pobiti Kamani zagen we in de verte liggen , maar vonden de toegangsweg niet.....

We eindigen enigszins teleurgesteld op de ethnografische camping Barie in Cherchevo , die duur was (32 lei zonder stroom , en bovendien moeilijk vindbaar ). Het was een echte baaldag , met uitzondering van het eerste museum .

We vertrekken nu richting Zwarte zee , onze maand Bulgarije komt op zijn einde .

Het eerste wat we bezoeken aan de Zwarte Zee , is het schiereilandje Kaliakra , waar je 6 lev moet betalen om naar toe te rijden  .Kaliakra was de lokatie van de zeeslag in 1791 tussen Rusland en Bulgarije .In 1866 werd de eerste commerciële vuurtoren er gebouwd , de huidige , die 68 meter hoog is kwam er in 1901 .Het schiereiland werd reeds in de tijd van de Traciërs  gebruikt als verdedigingsplaats .Op het eind van de 4^de eeuw werden de Romeinse vestingsmuren , die nu nog gedeeltelijk te zien zijn opgetrokken  .In een grote hitte doen we een wandelingetje naar de top van dit zeer commeriële schiereilandje .Omdat het zo warm is zoeken , en vinden we een mooi plaatsje aan zee , waar we de gehele namiddag blijven , ik kan er zelfs , natuurlijk tevergeefs , vissen in zee .Omdat er verbodstekens om te overnachten staan , vragen we aan de schoonouders van Yana , die in Riltsi , wonen of we daar kunnen overnachten  .Het zijn 2 zeventigjarige Oekraïners die gevlucht zijn voor de oorlog .Ze wonen in het huis van Yana’s ouders , in een godvergeten boerengat .De twee intellectuelen hebben absoluut geen groene vingers , en hebben toch een reusachtig grote tuin te onderhouden  .Hier worden we rechtstreeks geconfronteerd met het oorlogsleed .Op een bepaald moment begon de dame te wenen van heimwee , en verdriet om haar verscheurde vaderland .Schrijnend en pakkend , toch blij dat we ook dit aspect van het leven even van op afstand mogen meemaken  .Hopelijk blijven onze kinderen daarvan gespaard .Na een stille nacht worden we nog uitgenodigd om te ontbijten bij de mensen , en daarna vertrekken we terug naar hetzelfde strand als de dag tevoren  .Ook nu verblijven we er een halve dag , en vertrekken daarna naar Novadori in Roemenië , waar we afgesproken hadden met Carmen , Sorin ,hun dochtertje  Clara  en  hun familie  .Na een uur aanschuiven aan de grens , kunnen we het land binnen  .We kopen een vignet voor Roemenië en enkele uren later staan we bij hen thuis , weliswaar met enkele problemen om hun huis te vinden in de totaal veranderde buurt sedert de laatste keer dat we er waren  .Hun vroegere tonnencamping , die uitzicht gaf op zee ; is nu volledig omringt door hoge flats en vakantiewoningen .Ook gaat het niet zo best met Sorins ma , zij heeft  de spierziekte  A L S  ,triestig om haar zo te zien , zo’n fantastische , opgewekte vrouw .

Na een heerlijk maal , en een goed glas wijn , slapen we als marmotten in een echt bed , dat was reeds meer dan een maand geleden .

We wandelen met Carmen en Clara , naar de “tonnencamping” , en trotseren het overvolle , drukke , lawaaierige onaantrekkelijke strand van Novadari , waar de mensen als sardientjes liggen te braden in de hitte .

We drinken een biertje  op de camping , en houden de rest van de dag luier pauze .In de vooravond worden we vergast met een heerlijke vismaaltijd door de ouders van Sorin .

Het is tijd om verder te trekken , en afscheid te nemen van onze vrienden  .Net als 7 jaar terug willen we de Muddy Vulcanos  nabij Pakele Mici  bezoeken  .Toen betaalden we 25 lei , nu is het 60 lei , zonder elektriciteit  en zonder douche . De toegangsprijs echter is ongewijzigd , 4 lev per persoon . Het blijft een mooi schouwspel om te zien , de vulkaanvormige modderkegels , van enkele meters hoog , die gevormd werden door omhooggestuwde modder en natuurlijke gassen  .Toch is het verrassende , het nieuwe er een beetje af , wij hadden het al eens gezien  , wat niet wegneemt dat het de moeite waard blijft om te zien  .

Als afsluiter van de dag krijgen we nog een onweer te verwekken  .

In droog , maar dreigend weer rijden we dan naar Bran , waar het kasteel van Dracula is .We plaatsen de wagen op de betalende camperplaats ( 30 lei ) , en zullen er ook overnachten  .

Het is slechts 10 minuutjes stappen naar het kasteel  .Op de vorige reis hebben we nagelaten om het slot te bezoeken , omdat we dachten dat het een toeristenval was .Nu komen we tot de vaststelling dat het dat inderdaad is .We betalen 45  lev per persoon , ongeveer 9 euro .

Het kasteelbezoek is een zeer toeristisch gebeuren , een “pensenkermis” waardig .Niet echt de moeite om er een dag te spenderen  .Het dateert uit de 14 de eeuw , en is één van de topattracties van Roemenië , hoewel er geen connectie is met de historische noch met de fictieve figuur .In 1920 werd het slot eigendom van de Roemeense vorsten .Koning Ferdinand en diens vrouw Marie van Edinburgh verbleven er en leiten er een kapel bijbouwen  .Tijdens WO 2 runde prinses Ileana van Roemenië er een noodziekenhuis .In 1948 werd het gebouw genationaliseerd en in 2006 teruggegeven aan Dominic van Habsburg , verre familie van prinses Ileana.Uiteindelijk werd het een museum .Jaarlijks bezoeken meer dan een half miljoen bezoekers dit “sprookjespaleis” .Bram Stoker schreef in 1897  in zijn roman dat het kasteel het  onderkomen van de graaf Dracula  was , het  hoofdpersonage  uit zijn vampierenroman  .Toch is er een zweem van historische achtergrond .Vlad2 Dracul , de vader van prins Vlad Tepes zou er zijn hoofdkwartier gehad hebben  .De Dracula mythe werd mede door hde Amerikanen gecreëerd om een massatoerisme naar Roemenië te promoten....

Gelukkig kunnen we overnachten op de parking , want opnieuw is er een hevig warmte onweer .

Met de hulp van Carmen en Sorin hadden we gevonden dat er in de buurt van Sub Citate , een kans bestond om mee te gaan met een beren tocht .Daar hadden we oren naar , en we vertrekken langs rustieke dorpjes in een heuvelachtige streek naar Sub Citate .Onderweg zien we veel waarschuwingsborden voor wolven en beren , dat belooft .We komen aan op de modderige camping , door het slechte weer van de afgelopen week , , betalen 30 ron (6 euro) en installeren  ons .Merkwaardig was dat iedereen er enkel Hongaars sprak , ook de diensters en campinguitbaters konden enkel  Hongaars , we waren in een Hongaarse enclave in Roemenië .

Enkel één iemand sprak gebrekkig Duits , die onderhandelde voor ons met de organisatoren van de berensafari .We konden mee , als we naar het vertrekpunt gingen enkele km van de camping  .Wij vroegen of het mogelijk was ons te komen halen en terug te brengen , mits bij te betalen natuurlijk , maar dat bleek onmogelijk , ondanks voorafgaandelijke  toestemming per telefoon  .Omdat het weer begon te regenen , en het weer slechter en slechter werd , zagen we af van de safari .In de vooravond kwamen plots vele sportwagens toe , met het nodige lawaai , de volgende dag was er blijkbaar een soort rally , voor ons een teken om de volgende dag vroeg te vertrekken  .

Via een mooie weg door de Karpaten komen we aan in Izbita , waar een p4n gevonden hadden waar we zouden overnachten , helaas was daar niemand thuis toen we er aankwamen  .Geen nood echter , enkele honderden meter verder in de straat vonden we onderkomen in Pension Giula , waar we voor 10 euro konden overnachten , We kunnen er ook een avondmaal nemen , een schnitzel met puree , niet uitzonderlijk , maar wel goed .We betalen 35 euro voor de twee , en krijgen nog een zelfgestookte likeur als toetje .Voor we vertrekken kopen we nog een fles zelfgemaakte witte wijn  .

Op weg naar onze laatste slaapplaats in Roemenië, hebben we een lange rit voor de boeg door een heuvellandschap .We hopen toch enig wild te zien , maar als zo vele keren op deze reis , helaas pindakaas .

We hebben wat problemen met de rechter buitenspiegel , en plakken en binden hem vast met duck-tape en koord .We eindigen op de parking van het zeer mooie , kleine klooster in Bodrog , waar we 7 jaar terug onze eerste overnachting op Roemeense bodem doorbrachten  .

Ook nu weer kan het klooster ons bekoren , Het Hodos klooster in Bodrog is bekend bij de plaatselijke bevolking , die er devotie komt belijden .We genieten terug van de mooie muurschilderijen , en van het “gezang” van de monniken  .Met het weinige Bulgaarse geld die over is , kopen we honing en steken kaarsen aan voor het geluk van Sorin’s familie en van onze kinderen en kleinkinderen  .Baat het niet , dan schaadt het niet .Om 6.30 uur worden we gewekt door het klokkengelui , prima voor ons .ook is er een toilet dat dag en nacht open is .

Na drie kwartier aanschuiven aan de grens , kunnen we zonder noemenswaardige controle Hongarije binnen  .Met het nodige vignet rijden we naar de slaapplaats in Pusztavacs , waar we in het begin van de ries ook stonden  .We doen er een mooie wandeling door de bossen , en zien een reetje wegvluchten  .Met de weinige forint die we overhadden , kopen we brood en watermeloen in het plaatselijke winkeltje .

Nu volgt een lange weg richting Sopron , dicht bij de Oostenrijkse grens .Het is weer enorm warm , en een plaatsje in de schaduw vinden is een hele opgave .We vinden zo’n plaatsje onder de bomen , maar er is daar geen enkel horizontaal plekje beschikbaar .We eten er ons middagmaal , terwijl we nog even nazien wat er in de streek voor speciaals te zien is .Erna ontdekt dat Sopron een historishe plaats is in de Europese geschiedenis  In  1989  vond er een vredes pick-nick plaats .Op die plaats is er een monument en een tenoonstelling over de beroemde maaltijd .Mensen van  Hongarije konden de grens oversteken , zonder dat de grenswachten ingrepen , om een maaltijd te hebben met de “vrije” Oostenrijkers .Vele Hongaren maakten van de gelegeheid gebruik om naar het vrije westen te vluchten . Enkele maanden later liet de Hongaaarse overheid het ijzeren gordijn open  , het begin van de volledige vrijheid in Europa , het begin van de val van de muur .

Op de site zijn  het monument , de oude wachttoren  de stukken prikkeldraad en de foto tentoonstelling van de pick-nick beklijvende dingen om te aanschouwen  .Wij wisten , net zoals vele westerlingen denk ik , niets van dit wereldgebeuren  .

Ik kan er ook mijn laatste forint wisselen  .Normaal kan je overnachten op de site , maar de warmte is er te veel aan  .Zonder problemen passeren we de grenscontrole aan het kleine controlepostje .Dit bezoek was één van de hoogtepunten van de reis .

In het eerste Oostenrijkse dorp kopen we voor 9.9 euro een wegenvignet en rijden dan tot Herzogenburg , waar we aan het plaatselijk zwemparadijs kunnen overnachten op een mooie plaats weg van de drukte en in de schaduw .Ook kunnen we douchen voor een halve euro .De hitte helpt mee beslissen om nog een dag te blijven in dit plaatsje .Op weg naar Herzogenburg zien we een vrachtwagen aan de overkant van de snelweg volledig uitbranden , ondanks de pogingen van de chauffeur om te blussen  .Enkelen aan onze kant van de snelweg , namen foto’s en filmden het tafereel , wat me innerlijk woest maakte .

Na het ontbijt wandelen we naar het centrum van Herzogenburg , waar we goede info krijgen in het info kantoor .Het Stift Klooster is het belangrijkste gebouw in deze stad .We boeken een geleide wandeling (10 euro p/p)in het 900 jaar oude klooster .Het geleid bezoek duurt anderhalf uur , het is een fijne belevenis , alleen was het een beetje een “zagegids” .Indrukwekkend waren de vele mooie kamers , en een Romeinse buste die ze bij herstellingswerken gevonden hadden  .Ook de bib was verbazingwekkend  mooi , zoals je een oude Middeleeuwse bib wel kunt voorstellen  .Het klooster lag oorspronkelijk aan de oevers van de Donau , maar werd na veelvuldige overstromingen in 1244 heropgebouwd op zijn huidige plaats .Vanaf 1714 werd het barokgedeelte gerenoveerd .Na dit schitterend bezoek eten we in een plaatselijk restaurant een niet zo schitterende maaltijd en gaan terug naar de “camion” .Gelukkig staat die in de schaduw , want het is om en bij de 35 gr .De gehele namiddag rusten , in de vooravond doen we nog een mooie wandeling langs het kanaaltje dicht bij de camperplaats , en eindigen de dag met een ijs op het marktplein .Op de wandeling zien we een tiental zaagbekken en een kleine slang .Van uit Herzogenburg ka je ook fietsen naar Sankt Pölten en naar Melk .

We doen een kleine was , lozen afvalwater en ledigen toilet , en rijden dan via Melk en Linz naar Maithenbeth ,in Duitsland , waar we voor 10 euro op een boerderij terecht kunnen  .We worden heel hartelijk ontvangen , mogen kersen plukken à volontè , krijgen een biertje en een stuk taart , en mogen de herten helpen voederen  .De gastvrouw was blind , maar dat weerhield er haar niet van alles in de keuken zelf te doen .De kersentaart , die ze ons presenteerde was super .Haar man had een speciale lift ontworpen om hout van de kelder naar het houtfornuis te brengen ..Nog een kleine toevalligheid : beide dames heten Erna .Tijdens een wandeling door de bossen in de buurt , zien we een zwarte ooievaar .

We rijden naar Oggelshausen , waar er een gratis camperplaats is , de parkeerplaats , midden de bossen was bijna niet toegankelijk door afgewaaide takken , er was namelijk enkele dagen ervoor een zware storm gepasseerd , wij hadden schrik om daar te overnachten , stel dat er nog takken naar beneden kwamen...We doen er wel een kleine wandeling langs allerlei grote ,monumentale stenen werken  die er geplaatst werden voor een cultuurwandeling .Enkele km verder  , in dezelfde straat is er nog een plaats om te overnachten  , maar daar was geen schaduw , dus trekken we verder  .

We eindigen op de betalende parking , 5 euro , in Holzschlag nabij Bonndorf in het Zwarte Woud .Voor die 5 euro krijgen we ook info over de wandelmogelijkheden in de onmiddelijke buurt , en krijgen we ook een gratis buskaart  . Enig nadeel is de ligging in de vlakke zon , zonder schaduw . Een grote Duitse camper had beslag gelegd op de enige  3 parkeerplaatsen met een beetje schaduw .Hier krijg ik het lumineus idee , om een stuk karton op het dakvenster te leggen , verzwaard met een steen , zodat de “moordende “zon buiten de camper gehouden werd .Dit scheelt zeker een vijftal graden  .We plannen een dagwandeling de volgende dag langs de Wutach rivier .De Wutach schlucht is is een 118 km lange wandelweg in de streek .

We wandelen van 8.30 tot 15.30 langs de Wuttach en hebben 21 km op de teller .Het eerste deel is volledig door het bos , het tweede deel is meer avontuurlijk langs de Wuttach , met enkele klauterpartijen langs het  grillige stroompje .Terwij we eten zien we een wezel aan de overkant langs het water  .Door kniepijn korten we de wandeling met zo’n 4 km in. Ondanks de volledige verduistering van de cabine , is het toch drukkend warm .Gelukkig koelt het ietwat af bij valavond en kunnen  we toch  goed slapen  .

We besluiten als laatste slaapplaats naar Dobel te rijden .Dit plaatsje in Baden-Würtenberg ligt  in de omgeving van Karlsruhe .Door werken moeten we ongeveer 50 km omrijden .De parking waar we kunnen overnachten is iets buiten de dorpskern gelegen , en helaas niet helemaal horizontaal , toch kunnen we de camper min of meer plat plaatsen , en in de schaduw van het enige boompje op de parking  .Op een wandelkaart die er hangt zien we dat we een wandeling van 13 km kunnen doen in de omringende bossen  .Erna neemt een foto van de wandeling , ik schrijf op een papiertje de herkenningspunten van de tocht op .Beiden zijn even accuraat . Halfweg de tocht nemen we een break aan de Eyach Mühle waar we een ijs eten en een ferme pint drinken  .Terug aan de wagen begint het te miezeren . In Dobel is er ook een “Europese “ wandeling uitgetekend .Op de wandeling staan er verschillende banken , geschilderd in de nationale kleuren van alle Europese Gemeenschaps landen  .Op de parking staat een Zweedse ban k , wij willen de wandeling nog doen , en zo de Belgische bank zien , maar een zeer zwaar onweer steekt daar een stokje voor.

Gelukkig zitten we knus en gezellig in ons “bakske” .

Om de reis af te sluiten hebben we nog een lange autostrade rit via Karlsruhe , Luxemburg en Namen naar Kortrijk .We hebben in totaal 9369  km afgelegd en  8 landen doorkruist .

Een mooie , maar geen superreis . Bulgarije , het einddoel van deze reis is een mooi , maar enigszinds een ontoegankelijk land .Er is weinig of geen schriftelijke info te vinden , en de mensen zijn ietwat terughoudend , maar zeer vriendelijk en hoffelijk in het verkeer .Wel is er overal internet beschikbaar wat ook een groot pluspunt was .

De twee passages in Duitsland konden ons ook wel bekoren  .Hoewel het een buurland is , komen wij er toch , te, weinig .Wij gaan daar eens werk van maken  .